Elżbieta Aragońska OFS, kataloński Elisabet, port. Isabel − królowa Portugalii, tercjarka franciszkańska, święta Kościoła Katolickiego. Znana również jako Święta Królowa Izabela.
Została nazwana po swojej babci ciotecznej – Elżbiecie Węgierskiej, ale w Portugalii odpowiednikiem Elżbieta jest Isabel. Była córką króla Aragonii Piotra III Wielkiego i królowej Konstancji Sycylijskiej.
Jako mała dziewczynka poślubiła króla Dionizego I Portugalskiego, poetę – znanego jako Rei Lavrador – Król Rolnik, ponieważ hodował on lasy niedaleko Leiri. Drzewo z tych lasów używane było później do produkcji łodzi wykorzystanych podczas wielkich odkryć geograficznych. Elżbieta po cichu regularnie uczestniczyła we wszystkich praktykach religijnych i żyła w ubóstwie. Para miała dwoje dzieci:
córka Konstancja, poślubiła Ferdynanda IV Kastylijskiego,
syn Alfons, został królem Portugalii jako Alfons IV Dzielny.
Dionizy miał również nieślubnych synów, jeden z nich w 1323 wystąpił zbrojnie przeciw niemu i jego synowi – Alfonsowi. Elżbieta podjęła się wtedy zażegnania konfliktu i udało jej się to.
Dionizy zmarł w 1325 i Alfons odziedziczył tron.