ต้องมีอะไรถึงออกแบบได้

Thailand Creative & Design Center

กระบวนการออกแบบได้รับแรงกดดันจากปัจจัยอันแตกต่าง ตั้งแต่สังคม ประวัติศาสตร์ การเมือง เศรษฐกิจ ไปจนถึงภูมิศาสตร์และศาสนา

งานออกแบบจึงไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของสไตล์และแรงบันดาลใจ ความคิดสร้างสรรค์และจินตนาการ ของแต่ละชาติล้วนถูกกำหนดด้วยเงื่อนไขที่หลากหลาย เช่น การแสดงออกของตัวตน ชนชั้น ภูมิประเทศ สงครามและคตินิยม

ต้องมีอะไรถึงออกแบบได้
นิทรรศการ “ต้องมีอะไรถึงออกแบบได้” สำรวจผลงานออกแบบอุตสาหกรรมคลาสสิกแห่งศตวรรษที่ 20 ซึ่งสะท้อนกระบวนการตีความเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของ 11 ชาติ ได้แก่ ไทย ญี่ปุ่น สเปน ฝรั่งเศส อิตาลี อังกฤษ เนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา เยอรมนี ฟินแลนด์ และบราซิล
01. ประเทศไทย
ศิลปะชาววังและอารมณ์ขันแบบชาวบ้าน งานออกแบบไทยตั้งอยู่บนอิทธิพลสองขั้ว ช่างสิบหมู่สืบทอดจากในวัง กับการละเล่นและประเพณีชาวบ้านก่อเกิดงานวิจิตรศิลป์ และความสนุกสนานฝังรากความเป็นไทย ภูมิอากาศร้อนชื้นและทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์หล่อหลอมวิถีชีวิต อิริยาบท และวัฒนธรรม การใช้วัสดุธรรมชาติรอบตัว เช่น ไหม ไม้ไผ่ หวาย ฝ้าย สีสันกลมกลืน การลงรายละเอียดยิบย่อย ช่างประดิดประดอย งานแกะสลัก จักสาน และถักทอ รวมถึงความทะลึ่งซุกซนด้วยอารมณ์ขันแบบไทยๆ ส่งอิทธิพลถึงโลกอุตสาหกรรมปัจจุบัน

ประสบการณ์ พรหมลิขิต และพรสวรรค์
เสื้อคลุมผ้าไหม (2008) - สมชาย แก้วทอง, ไข่

เสื้อคลุมผ้าไหมชุดนี้ สมชาย แก้วทอง เจ้าของห้องเสื้อไข่ ได้แนวคิดจากเสื้อคลุมของจักรพรรดินีอเล็กซานดรา นิโคลัส แห่งจักรวรรดิรัสเซีย พระสหายของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ตัดเย็บจากผ้าไหมดิบแบบไหมเส้นเดียวซึ่งเป็นผ้าทอพื้นบ้านจังหวัดสุรินทร์ นำมาอาบน้ำยาเพื่อสร้างความยืดหยุ่นให้กับผืนผ้า จากนั้นจึงตัดป็นผ้าเฉลียง ล้วงไส้ไก่จนได้แถบผ้าสำหรับสานมือขึ้นเป็นโครงเสื้อ ใช้เวลาทำนานกว่าสัปดาห์และแรงงานช่างกว่าสิบชีวิตในการสร้างสรรค์รายละเอียดยิบย่อย สมชายเกิดในปีค.ศ.1947 และเติบโตที่จังหวัดยะลา ในยุคสมัยที่ไม่มีเสื้อผ้าสำเร็จรูปวางจำหน่าย จึงได้ซึมซับศิลปะการตัดเย็บและออกแบบเครื่องแต่งกายสตรีจากแม่และพี่สาวอย่างเต็มที่โดยไม่รู้ตัว ภาพยนตร์ฮอลลีวูด บัลเล่ย์ และการศึกษาศิลปะตั้งแต่เด็ก ล้วนเป็นแรงบันดาลใจให้เขาเปิดห้องเสื้อสตรีขึ้นในวัยเพียง 22 ปี กว่า 40 ปี ที่สมชายไม่เคยหยุดยั้งความตั้งใจและความมุ่งมั่นในการทำเสื้อผ้าที่ปราณีตวิจิตร จนได้ชื่อว่าเป็นนักออกแบบ ผู้บุกเบิกวงการแฟชั่นของไทย

เสื้อคลุมผ้าไหม (2008) - สมชาย แก้วทอง, ไข่

ชุดเสื้อผ้าคอลเลกชั่นไข่ครบรอบ 40 ปี (2009)
สมชาย แก้วทอง, ไข่

ชุดเสื้อผ้าคอลเลกชั่นไข่ครบรอบ 40 ปี (2009)
สมชาย แก้วทอง, ไข่

แรงบันดาลใจ จากหีบ
ผ้าพิมพ์ลายและผลิตภัณฑ์ – พลเอกพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าบวรเดช และหม่อมเจ้าหญิงผจงจิตร กฤดากร, โขมพัสตร์ (1949)

โขมพัสตร์คือผู้ริเริ่มทำผ้าฝ้ายพิมพ์ลายแบบหลายแท่นพิมพ์และตัดขายเป็นหลาเจ้าแรกในประเทศไทย ผ้าพิมพ์ลายโขมพัสตร์ (โขมพัสตร์ แปลว่า ผ้าขาว) ผสานการทอผ้าในสังคมเกษตรกรรมพื้นบ้านเข้ากับลวดลายไทยจากงานศิลปะของช่างหลวงอันงดงามและสั่งสมมายาวนาน ลายไทยโบราณ เช่น ลายราชรถ ลายเบญจรงค์ และลายกินรีไก่ฟ้า รวมถึงลายผ้าเกี้ยวพิมพ์ทอง ซึ่งเดิมเป็นลายผ้าภูษาทรง ของรัชกาลที่ 4 ได้จากการศึกษาต้นแบบจากผ้าเก่าลายเขียนด้วยมือ ที่เก็บรักษาในหีบ ณ พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ ส่วนลายไทยประยุกต์ซึ่งดัดแปลงขึ้นภายหลัง ได้จากธรรมชาติและวิถีชีวิตการละเล่นพื้นบ้าน ปัจจุบันโขมพัสตร์ได้พัฒนาผลิตภัณฑ์ให้หลากหลายมากยิ่งขึ้น เช่น กระเป๋า ตุ๊กตา และผ้ารองจาน

Khomapastr was the first company in Thailand to sell printed fabric by the yard. Today the company has expanded its range of products to include bags and placemats.

ผ้าพิมพ์ลายและผลิตภัณฑ์ - โขมพัสตร์

ผ้าพิมพ์ลายและผลิตภัณฑ์ - โขมพัสตร์

แรงบันดาลใจ จากหีบ
ผ้าพิมพ์ลายและผลิตภัณฑ์ – พลเอกพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าบวรเดช และหม่อมเจ้าหญิงผจงจิตร กฤดากร, โขมพัสตร์ (1949)

แรงบันดาลใจ จากหีบ
ผ้าพิมพ์ลายและผลิตภัณฑ์ – พลเอกพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าบวรเดช และหม่อมเจ้าหญิงผจงจิตร กฤดากร, โขมพัสตร์ (1949)

สั่งสม สืบสาน
ผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้าย – นันทขว้าง (1951)

ชาวไทยทางตอนเหนือประกอบกสิกรรมเป็นอาชีพหลัก เมื่อว่างเว้นจากการเพาะปลูกชาวบ้านก็จะทำการทอผ้าฝ้ายเป็นงานอดิเรกกึ่งอุตสาหกรรมในครัวเรือน ด้วยความรักในงานฝีมือ ความงาม และสีสันของผ้าฝ้ายทอมือซึ่งสืบทอดมาแต่โบราณ โสภา เมืองกระจ่าง ทำให้การทอผ้าฝ้ายแบบดั้งเดิมของชาวบ้านกลายเป็นอุตสาหกรรมที่มีชื่อเสียง ด้วยการก่อตั้งนันทขว้างขึ้นในปีค.ศ.1951 ในช่วงแรก ผ้าพันคอ ผ้าห่ม และผ้าปูโต๊ะของนันทขว้างคือของฝากที่ต้องแวะซื้อเมื่อผ่านอำเภอป่าซาง ลำพูน เส้นทางเดินรถขึ้นล่องเที่ยวเชียงใหม่ ความนิยมในผลิตภัณฑ์ที่เพิ่มขึ้นทำให้นันทขว้างขยายสาขามายังเชียงใหม่และกรุงเทพฯ โดยขยายตลาดพัฒนาจากผ้าฝ้ายทอมือ ไปสู่การออกแบบผลิตภัณฑ์ต่างๆ ที่คงเสน่ห์ของงานฝีมือ เช่น หมอนสามเหลี่ยม โซฟา เบาะรองนั่ง ตุ๊กตาสัตว์ต่างๆ ฯลฯ

ผลิตภัณฑ์จากผ้าฝ้ายนันทขว้าง (1951)

หัตถกรรม ทันสมัย
เก้าอี้ดาไล (2003) – ม.ล.ภาวิณี สันติศิริ และสุวรรณ คงขุนเทียน, โยธกา

ผักตบชวา พืชจากลุ่มแม่น้ำแอมะซอน เป็นที่รู้จักในทวีปเอเชียครั้งแรกโดยชาวดัตช์เป็นผู้นำมาเผยแพร่ในหมู่เกาะอาณานิคมอย่างอินโดนีเซีย ก่อนจะเข้ามาในไทยเมื่อครั้งสมัยรัชกาลที่ 5 เสด็จประพาสชวา โดยแรกเริ่มเป็นเพียงการปลูกประดับบึงน้ำในเขตพระราชฐาน ก่อนที่จะแพร่ขยายลงสู่แหล่งน้ำต่างๆ จนกลายเป็นปัญหาต่อระบบนิเวศน์วิทยาทางน้ำในเวลาต่อมา ในปีค.ศ.1989 ม.ล.ภาวิณี สันติศิริ ผู้สนใจเรื่องการพัฒนาเส้นใยผักตบชวาได้ทำงานร่วมกับสุวรรณ คงขุนเทียน ก่อตั้งโยธกาขึ้นเพื่อพัฒนาเครื่องเรือนจากเส้นใยผักตบชวาเพื่อร่วมแก้ไขปัญหาดังกล่าว โดยมุ่งเน้นรูปลักษณ์ที่ดูสบาย เรียบง่าย และมีลีลาอ่อนน้อม แสดงถึงจิตวิญญาณของชาวตะวันออก เครื่องเรือนของโยธกามีเอกลักษณ์ซึ่งผสานกระบวนการผลิตเชิงอุตสาหกรรมเข้ากับงานหัตถกรรม สร้างโอกาสและรายได้แก่ชาวบ้าน พร้อมกับแก้ปัญหาสิ่งแวดล้อมอย่างเป็นองค์รวม

หัตถกรรม ทันสมัย
เก้าอี้ดาไล (2003) – ม.ล.ภาวิณี สันติศิริ และสุวรรณ คงขุนเทียน, โยธกา

เจตจำนงจากธรรมชาติ
ชุดโมเดลเก้าอี้ (2002) - นิธิ สถาปิตานนท์ และไสยาสน์ เสมาเงิน

ภูมิอากาศในเขตร้อนชื้นของไทยหล่อหลอมให้คนไทยมีนิสัยโอนอ่อนผ่อนตามดินฟ้าอากาศ นิสัยรักความสบายปรากฏให้เห็นในวิธีนั่งและนอนของคนไทยแต่สมัยอดีต ที่ท่านอนเอกขเนกบนพื้นยกสูงหรือท่านั่งบนแคร่ แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการนั่งเก้าอี้แบบตะวันตก โมเดลชุดเก้าอี้นี้ออกแบบโดย นิธิ สถาปิตานนท์ ศิลปินแห่งชาติสาขาศิลปะสถาปัตยกรรมร่วมสมัย และไสยาสน์ เสมาเงิน ผู้มากฝีมือการออกแบบงานเฟอร์นิเจอร์ไม้หลากชนิด ทั้งไม้หมอนรถไฟ ชิ้นส่วนของเรือ และเกวียน ทั้งสองหลีกเลี่ยงการตัดแต่งไม้ให้เป็นชิ้นเล็กเพื่อแสดงถึงสัจจะที่แท้จริงของเนื้อไม้อย่างเต็มที่ สัดส่วนของเก้าอี้นั้นแลดูเบาลอย ราวกับบ้านไทยโบราณและมีลักษณะโค้งมนเช่นเดียวกันกับสถาปัตยกรรมไทยที่เคารพต่อธรรมชาติ

ชุดโมเดลเก้าอี้ (2002) - นิธิ สถาปิตานนท์ และไสยาสน์ เสมาเงิน

ชุดโมเดลเก้าอี้ (2002) - นิธิ สถาปิตานนท์ และไสยาสน์ เสมาเงิน

ขยะเป็นโอกาส
ชั้นวางหนังสือยีราฟ (2007) - สิงห์ อินทรชูโต, โอซิซู

ชั้นวางหนังสือนี้ หากมองเพียงผิวเผินอาจรู้สึกสนุกไปกับชื่อเรียกตามรูปทรงสูงยาวที่คล้ายยีราฟ แต่ลึกลงไปแล้วผลงานชิ้นนี้สะท้อนความช่างสังเกตและอุดมการณ์ความต้องการเพิ่มมูลค่าให้กับเศษวัสดุไร้ค่า ชั้นซึ่งถูกออก
แบบให้ลาดเอียงเล็กน้อยเพื่อให้สามารถวางหนังสือได้โดยไม่ล้ม ส่วนวัสดุที่ใช้ได้จากการอัดถุงขนม และถุงบะหมี่ ซึ่งเป็นบรรจุภัณฑ์ประเภทกระดาษหุ้มตะกั่วด้วยความร้อน โอซิซู ก่อตั้งโดย สิงห์ อินทรชูโต และวีรนุช ตันชูเกียรติ มุ่งเน้นการทดลองศึกษาคุณสมบัติเศษวัสดุตั้งแต่ กล่องนม เศษไม้ ไปจนถึงเศษวัสดุจากโรงพิมพ์ พัฒนาหาเทคนิคที่เหมาะกับเศษวัสดุแต่ละชนิดให้เป็นงานออกแบบที่ทนทานและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมในกรุงเทพฯ เมืองที่เต็มไปด้วยมลภาวะและปริมาณขยะจำนวนกว่าหมื่นตันต่อวัน

ขยะเป็นโอกาส
ชั้นวางหนังสือยีราฟ (2007) - สิงห์ อินทรชูโต, โอซิซู

ถ่ายทอดวิถีเชิงช่าง
มีดอรัญญิก – ช่างหมู่บ้านอรัญญิก จังหวัดอยุธยา

ในสมัยรัชกาลที่ 2 บ้านอรัญญิก จังหวัดอยุธยา คือศูนย์กลางเส้นทางสัญจรหลักแต่อดีต เต็มไปด้วยตลาดร้านค้าและโรงบ่อน มีการซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้ากันอย่างคึกคัก โดยมีมีดอรัญญิกเป็นหนึ่งในสินค้าขึ้นชื่อ จากศิลปะตีเหล็กที่ถ่ายทอดจากรุ่นสู่รุ่นโดยช่างชาวเวียงจันทร์ที่อพยพเข้ามาเพื่อหนีภาวะอดอยาก มายังบริเวณพื้นที่ราบลุ่มปากแม่น้ำเจ้าพระยาอันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยต้นไผ่ที่สำคัญยิ่งต่อการตีเหล็ก เนื่องด้วยถ่านไม้ไผ่ให้ความร้อนสูงกว่าไม้ชนิดอื่นๆ มีดอรัญญิกคม ทนทาน ตัวด้ามจับที่ทำจากไม้บางครั้งมีการฝังมุกประดับอย่างสวยงามประณีต มีการแบ่งประเภทตามลักษณะการใช้งาน ตั้งแต่เพื่อการเกษตรกรรม ใช้ในครัวเรือน และใช้เป็นอาวุธ จนถึงทุกวันนี้หมู่บ้านอรัญญิกยังคงรักษาศิลปะงานช่างตีเหล็กทำมีด นำกระบวนการผลิตเชิงอุตสาหกรรมและการออกแบบเข้ามาพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้มีรูปลักษณ์และรูปทรงเหมาะกับการใช้งานในปัจจุบัน

โลกข้อมูลข่าวสาร
ไอ-โมบาย ทีวี 620 (2009) - มกร เชาว์วาณิช, สามารถ ไอ-โมบาย

เมื่อกระแสของโลกก้าวไปสู่ยุคข้อมูลข่าวสาร โลกเชื่อมต่อกันเป็นหนึ่งเดียวด้วยระบบอินเตอร์เน็ต ความเร่งรีบในชีวิตประจำวันทำให้ผู้คนต้องทำหลายสิ่งในเวลาเดียวกัน โทรศัพท์หนึ่งเครื่องที่เดิมทำหน้าที่เพียงแค่เป็นเครื่องมือพูดคุยสื่อสาร จึงถูกพัฒนาให้ตอบสนองความต้องการด้านอื่นๆ เพียบพร้อมไปด้วยประโยชน์ใช้สอยอันหลากหลาย ไอ-โมบาย ทีวี 620 คือโทรศัพท์มือถือสัญชาติไทย ออกแบบโดย มกร เชาว์วาณิช ผู้ก่อตั้ง ซีรีบรัม ดีไซน์ โดยคำนึงถึงเรื่องธุรกิจ การตลาด การสร้างแบรนด์ ไอ-โมบาย ทีวี 620 ถูกออกแบบมาให้ใช้งานหลากหลาย ทั้งดูหนัง ฟังเพลง และเชื่อมต่ออินเตอร์เนตความเร็วสูง แต่ต้องอยู่ในงบประมาณที่คนไทยสามารถหาซื้อได้ โดยอาศัยข้อได้เปรียบที่ไทยเป็นหนึ่งในฐานการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เชิงอุตสาหรกรรมเพื่อส่งออกสำคัญของโลก ด้วยเทคโนโลยีจากตะวันตก

สยามเมืองยิ้ม
โคมไฟมิสเตอร์ พี - พร็อพพาแกนดา (1994)

ความอุดมสมบูรณ์ทางธรรมชาติเพาะบ่มให้คนไทยในอดีตอยู่ร่วมกันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย หล่อหลอมให้มีนิสัยรักสนุก เป็นมิตร และเต็มไปด้วยอารมณ์ขันที่บางครั้งก็ออกหมื่นทะลึ่ง กลุ่มนักออกแบบซึ่งมาจากคนทำโฆษณากลุ่มหนึ่ง เล็งเห็นถึงนิสัยอันโดดเด่นนี้ จึงนำเอามาเป็นปรัญชาในการออกแบบ ก่อตั้งเป็นกลุ่มพร็อพพาแกนดาในปีค.ศ.1994 ภายใต้ข้อจำกัดด้านเทคโนโลยีการผลิตของไทย พร็อพพาแกนดาสร้างจุดเด่นโดยออกแบบให้ผลิตภัณฑ์เชิงอุตสาหกรรมซึ่งเดิมแห้งแล้งไร้ชีวิตจิตใจให้เกิดอารมณ์สนุกสนานได้อย่างฉลาดหลักแหลม ด้วยข้อความและรูปภาพที่แฝงด้วยอารมณ์ขันกัดๆ บนผลิตภัณฑ์ และมิสเตอร์ พี ผลิตภัณฑ์ตัวการ์ตูนน่ารักแบบกวนๆ ซึ่งคิดขึ้นมาในช่วงปีค.ศ. 2002 ใช้วิธีการดึงอวัยวะส่วนต่างๆ เป็นการทำโทษที่สร้างอิริยาบถซนๆ ให้มิสเตอร์ พี เรียกรอยยิ้มและความสนุกสนานที่ให้ชีวิตแก่ผลิตภัณฑ์และเสียงหัวเราะแก่ผู้ใช้

02. ญี่ปุ่น
นวัตกรรมและประเพณี ญี่ปุ่นคือดินแดนแห่งความต่อเนื่อง แม้แต่ประวัติศาสตร์อันโหดร้ายอย่างความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ยังไม่อาจสั่นคลอนจิตวิญญาณของชาวญี่ปุ่น โลกทัศน์ถือผี เคารพในพลังธรรมชาติ รักความสมบูรณ์แบบ ช่างคิด และพิถีพิถันในการแสวงหาความรู้ หล่อหลอมให้ชาวญี่ปุ่นสัมพันธ์กับโลกภายนอกจากจุดยืนของตน งานออกแบบญี่ปุ่นมักสะท้อนการย้อนสำรวจตนเอง ค้นหาจิตวิญญาณทางวัฒนธรรมดั้งเดิมและความหมายใหม่ในขนบประเพณีของตน พร้อมกับเลือก สรรอิทธิพลทางสุนทรียะความเจริญจากโลกภายนอก แนวคิดสองขั้วนี้ทำให้เกิดดุลยภาพอันละเอียดอ่อนระหว่างนวัตกรรมและประเพณี

เลี้ยงกุมารทองแบบญี่ปุ่น
ทามากอตจิ (1996) – บันได

ทามากอตจิ สัตว์เลี้ยงอิเล็กทรอนิกส์ขนาดกะทัดรัดสำหรับพกพาที่โลดแล่นด้วยแบตเตอรี่และจินตนาการ สะท้อนความเชื่อเรื่องวิญญาณ (คามิ) อันเป็นพลังขับเคลื่อนสรรพสิ่งทั้งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและ
มนุษย์สร้างขึ้น

ปรับชุดชาวนาเป็นชุดชาวเมือง
คอลเลกชั่นพลีตส์ พลีส (1993) – อิสเซย์ มิยาเกะ

อิสเซย์ มิยาเกะมีความคิดผสมผสานวัฒนธรรมการแต่งกายของญี่ปุ่นเข้ากับการตัดเย็บเสื้อผ้าแบบตะวันตกมาตั้งแต่ช่วงแรกๆ ของชีวิตดีไซเนอร์ เสื้อผ้าคอลเลกชั่นพลีตส์ พลีส ที่เปิดตัวเมื่อปีค.ศ. 1993 ได้แรงบันดาลใจ
จากการแต่งกายของชาวไร่ชาวนาและคนงานชาวญี่ปุ่น

เรียบง่าย แต่ไฮเทค
เครื่องเล่นซีดีมูจิ (1999) – นาโอโตะ ฟุกะซาวา, มูจิ

เครื่องเล่นซีดีมูจิ ผลงานการออกแบบของนาโอโตะ ฟุกะซาวา ถ่ายทอดความหลงใหลในนวัตกรรมทางเทคโนโลยีและปรัชญาความเรียบง่ายแบบเซ็น ไม่ต่างจากผลิตภัณฑ์อื่นๆ ของมูจิ (‘มูจิ’ภาษาญี่ปุ่น แปลว่า ‘ไม่มียี่ห้อ’)

ฉันเลิกเหงาแล้วนะ
วอล์กแมน (1979) – โซนี

ความตึงเครียดระหว่างการแสวงหาพื้นที่ส่วนตัวและความถูกต้องเหมาะสมทางสังคมสะท้อนให้เห็นในโซนี
วอล์กแมน เพื่อตอบสนองต่อข้อวิจารณ์ในช่วงเปิดตัวผลิตภัณฑ์ที่ว่า วอล์กแมนทำให้ผู้ฟังตัดขาดจากสังคมและโลกภายนอก โซนีจึงเพิ่มแจ็กสำหรับเสียบหูฟังคู่ที่สองเพื่อให้เจ้าของได้แบ่งปันประสบการณ์ส่วนตัวกับเพื่อน

ความงามในความไม่สมบูรณ์แบบ
เสื้อเชิ้ตผ้าขนสัตว์ผสมไนลอน – จุนยะ วาตานาเบ, กอม เดส์ กาซองส์

เสื้อตัวโคร่งปล่อยชายรุ่มร่าม สเวตเตอร์ลูกไม้รูพรุนเหมือนโดนมอดแทะ หรือชุดกระโปรงผ้ารัดรูปที่ยัดฟองน้ำด้านในจนปูดออกตามลำตัวคล้ายเนื้องอก คอลเลกชั่นเสื้อผ้าของ กอม เดส์ กาซองส์ (ภาษาฝรั่งเศส แปลว่า แบบเด็กผู้ชาย) ที่ออกแบบโดย เรอิ คาวาคุโบ ปฏิเสธความงามของเครื่องแต่งกายตามแบบตะวันตก สร้างความตื่นตะลึงให้วงการแฟชั่นโลก ตั้งแต่การออกแสดงครั้งแรกที่ปารีสเมื่อปีค.ศ.1981

ลิงนางกวัก
เสื้อฮูตเบทิงเอปส์ – โทโมอะกิ “นิโกะ” นากาโอะ

โทโมอะกิ นากาโอะ หรือ “นิโกะ” ถ่ายทอดประสบการณ์วัยเยาว์ที่เติบโตขึ้นมาพร้อมหุ่นการ์ตูนของเล่นญี่ปุ่น แฟชั่นสตรีทและดนตรีฮิปฮอป ที่ได้อิทธิพลจาก ฮิโรชิ ฟูจิวาระ เจ้าพ่อ แห่งวัฒนธรรมฮาราจูกุ (ฮาราจูกุ – ถนนแฟชั่นสตรีทในโตเกียว ย่านปล่อยของสุดฮิปในหมู่วัยรุ่นตั้งแต่ทศวรรษ 1990)

เงินตราจากเทพเจ้า
กางเกงยีนส์อีวิสุ – ฮิเดฮิโกะ ยามาเนะ

เดฮิโกะ ยามาเนะ ได้เปิดตัวกางเกงยีนส์อีวิสุ (ตั้งชื่อตามเทพแห่งเงินตราของญี่ปุ่น) สวนกระแสการผลิตแบบถูกและเร็ว ด้วยความหลงใหลในเนื้อผ้าเดนิมช่วงทศวรรษ 1950 เขาจึงเลือกใช้เครื่องทอผ้าจากยุคนั้น และออกแบบตัดเย็บกางเกงยีนส์ที่สร้างเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วยการวาดเส้นลายนกนางนวลด้วยมือบนกระเป๋าหลัง กางเกงยีนส์อีวิสุที่ผลิตได้วันละไม่เกิน 14 ตัวสะท้อนความคลั่งไคล้ในรายละเอียดแบบญี่ปุ่น กลายเป็นของหายากและเป็นที่ต้องการของตลาดระดับบน

จิตวิญญาณในหุ่นเหล็ก
โมบิลสูทกันดัม (1979) – โยชิยูกิ โตมิโนะ, ซันไรท์ สตูดิโอ

นับตั้งแต่ออกฉายทางโทรทัศน์ครั้งแรกเมื่อปีค.ศ.1979 เป็นเวลากว่า 30 ปีแล้วที่ซีรีส์แอนิเมะ โมบิลสูทกันดัม ฝังรากลึกในจิตวิญญาณของโอตากุ และปลุกกระแสความคลั่งไคล้หุ่นยนต์ รวมถึงนิยายแนววิทยาศาสตร์ของญี่ปุ่นยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง

03. สเปน
สีสันวัฒนธรรมปลดปล่อย การเปลี่ยนผ่านสู่วิถีประชาธิปไตยปีค.ศ.1975 มาพร้อมกับความหวังใหม่ทางการเมืองและวัฒนธรรมเสรีภาพหลังยุคฟรังโกส่งเสริมให้ศิลปวิทยาการรุ่งเรือง แรงบันดาลใจจากผลงานของสถาปนิกและศิลปินอย่าง อันโตนี เกาดี และจวน มีโร ส่งเสริมให้บาร์เซโลนานครหลวงของแคว้นกาตาลัน กลายเป็นสัญลักษณ์ของการเกิดใหม่ทางวัฒนธรรมและการฟื้นฟูเศรษฐกิจ

เสรีภาพบนเสื้อยืด
เสื้อยืดพิมพ์ลาย – กุสโต และดาวิด ดัลเมา, กุสโต บาร์เซโลนา (ทศวรรษ 1990)

หลังขี่มอเตอร์ไซค์รอบโลกในช่วงต้นทศวรรษ 1980 พี่น้องกุสโต และดาวิด ดัลเมา หวนคืนสู่บาร์เซโลนาและใช้เสื้อยืดแทนผืนผ้าวาดภาพเพื่อสะท้อนเสรีภาพของสเปนที่เบ่งบานหลังอสัญกรรมของนายพลฟรังโก เสื้อยืดพิมพ์ลายของพี่น้องกุสโตมีความโดดเด่น แปลกใหม่ และเป็นตัวของตัวเอง พวกเขาใช้สีสันเจิดจ้า ลวดลายกราฟิกหวือหวา และเพิ่มรายละเอียดด้วยงานปัก ฟอยล์ และโลหะ

ปลดปล่อยความเจ็บปวด
สตูลบาร์ดูเพล็กซ์ (1981) – ฮาเบียร์ มาร์ริสกาล, เบเด

มาริสกาล เคยหลบหนีการจับกุมของทางการสเปนในยุคฟรังโกและออกแบบงานเฟอร์นิเจอร์ชิ้นแรกเมื่อปีค.ศ.1980 คือสตูลบาร์ดูเพล็กซ์ ที่จงใจถ่ายทอดความเป็นสเปนอย่างเด่นชัด ด้วยการใช้สีประจำชาติ ได้แก่ น้ำเงิน แดง และทอง มาริสกาลออกแบบขาเก้าอี้ทั้งสามให้ตรง โค้ง และบิดงอต่างกัน และถ่ายทอดมุมมองสนุกๆ ที่เขาที่มีต่อสังคมและชุมชนสเปน

สนุกน่ะ ใช้งานได้จริงเปล่า
โคมไฟแฟลมป์ (1998) – มาร์ตี กีเซ, เอชทูโอ

มาร์ตี กีเซ เติบโตขึ้นท่ามกลางบรรยากาศเสรีภาพทางความคิด เขาเป็นนักออกแบบแถวหน้าที่ในขบวนการออกแบบยุคใหม่ของสเปนที่เริ่มสร้างสีสันให้เมืองบาร์เซโลนานครหลวงของแคว้นกาตาลัน ตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา งานของกีเซเน้นความคิด มากกว่าเรื่องรูปทรง วัสดุ และการใช้งาน โดดเด่นด้วยการใช้อารมณ์ขันแบบไร้กฎเกณฑ์

รองเท้าชาวนาบุกตลาดโลก
รองเท้าเปโลตาส – คัมเปอร์ (1975)

รองเท้าแคมเปอร์ได้แรงบันดาลใจจากรองเท้าชาวนาบนเกาะมายอร์กาของสเปน และภูมิทัศน์ชนบทแถบเมดิเตอร์เรเนียน จึงมีกลิ่นอายความเป็นท้องถิ่นสูง ในท้องถิ่นแถบนี้ คำว่า ‘แคมเปอร์’หมายถึง ‘ชาวไร่ชาวนา’

แฟชั่นพร้อมสวมใส่
ซาร่า เบสิก - ซาร่า (1975)


เติบโตจากโครุนญ่า แคว้นกาลิเซีย เมืองท่ามหาสมุทรแอตแลนติกและแหล่งผลิตสิ่งทอตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 อมันซิโอ ออร์เตกา เริ่มต้นด้วยการเป็นเด็กส่งของในโรงงานเสื้อผ้า ก่อนที่จะเก็บเกี่ยวประสบการณ์จนขึ้นเป็นเจ้าของโรงงานทอผ้าอินดิเท็กซ์ และเปิดร้านจำหน่ายสินค้าแฟชั่น ซาร่า ในปีค.ศ.1975 ซาร่าพลิกวงการด้วยการออกคอลเล็กชั่นเสื้อผ้าใหม่รับกระแสแฟชั่นทุกๆ สองสัปดาห์ (ปกติคอลเล็กชั่นเสื้อผ้าเปลี่ยนทุกๆ หกเดือน)

เราจะช่วยโลกด้วยงานออกแบบได้อย่างไร?
กระเป๋าพีวีซี – เด มาโน (1999)

เด มาโน มีจุดเริ่มต้นจากสามสหายชาวโคลัมเบียที่มองเห็นความเฟื่องฟูทางวัฒนธรรมของบาร์เซโลนาผ่านป้ายประชาสัมพันธ์งานนิทรรศการและเทศกาลต่างๆ ที่ในเวลาเดียวกันก็กลายเป็นความหายนะเมื่อป้ายโฆษณากว่าสองหมื่นใบถูกทิ้งเกลื่อนเมืองภายหลังการใช้เพียงแค่ครั้งเดียว ด้วยความเสียดาย เอลลีโอโนร่า พารา คินี่, มาร์โกลา เมนริเก้ และลิเลียนัน อังดราเด ซึ่งเข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บาร์เซโลนาตั้งแต่ปีค.ศ.1998 จึงคิดผูกสัมพันธ์กับองค์กรทางวัฒนธรรมของบาร์เซโลนาเพื่อนำป้ายพีวีซีที่มีคุณสมบัติกันน้ำและความยืดหยุ่นสูงมาแปลงเป็นกระเป๋าที่มีแบบและจำนวนจำกัดแฝงอุดมการณ์รักษ์โลก

04. ฝรั่งเศส
แสวงหาสไตล์ นับตั้งแต่พระเจ้าหลุยส์ที่สิบสี่สร้างความตะลึงพรึงเพริดไปทั่วยุโรปด้วยความโอ่อ่าฟู่ฟ่าของพระราชวังแวร์ซายส์ ฝรั่งเศสก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของความหรูหราและรสนิยมเลอเลิศ ความพิถีพิถันที่ชาวฝรั่งเศสบรรจงแต่งแต้มชีวิต เนรมิตให้บ้านช่างฝีมือกลายเป็นผู้ผลิตสินค้าแบรนด์เนมชั้นนำ และสร้างรายได้สำคัญให้กับประเทศ

เรียบขนาดนี้ อยู่มาได้ไง
ชาแนล (ทศวรรษ 1920) – โกโก ชาแนล, ชาแนล

จากแรงบันดาลใจที่ได้จากเสื้อผ้าบุรุษและเครื่องแต่งกายสำหรับออกล่าสัตว์ ชุดกระโปรงผ้าเจอร์ซีย์และชุดสูท ผ้าทวีดของชาแนล ซึ่งประกอบด้วยกระโปรงทรงสอบยาวพอดีเข่าและเสื้อแจกแก็ตไร้ปก ไม่เพียงเป็นผลงาน สร้างชื่อเสียงให้กับ “โกโก" ชาแนลมากที่สุด แต่ยังปฏิวัติการแต่งกายของสตรีชาวฝรั่งเศสในต้นศตวรรษที่ 20

ชุดชั้นในใครสอนให้ใส่ข้างนอก
กระเป๋าเป้หนัง (ปลายทศวรรษ 1980) – ชอง ปอล โกลติเยร์

หลังได้รับว่าจ้างจากมาดอนน่าให้ออกแบบเสื้อผ้าสำหรับการแสดงคอนเสิร์ต “บลอนด์แอมบิชั่น” ชอง ปอล โกลติเยร์ นำแรงบันดาลใจจากชุดคอร์เซ็ตของคุณยาย มาออกแบบชุดชั้นในทรงกรวยแหลม
โกลติเยร์ท้าทายขนบดั้งเดิมเรื่องความเป็นส่วนตัวและสาธารณะ ด้วยการแปรสภาพชุดชั้นในให้กลายเป็น “ชุดชั้นนอก”

ใช้ไม่ค่อยได้ แต่เท่
เครื่องคั้นน้ำส้มจูสซี ซาลิฟ (1990) – ฟีลิป สตาร์ก, อะเลสซี

จูสซี ซาลิฟ ดูเก๋แต่กลับใช้งานไม่ค่อยได้ เพราะเวลาคั้นน้ำส้ม น้ำจะไหลนองเต็มโต๊ะไปหมด ฟีลิป สตาร์ก
บอกว่าเราไม่ควรมองจูสซี ซาลิฟเป็นของใช้จริงจัง แต่ให้มองว่าเป็นอาหารความคิดที่จุดประเด็นสนทนาได้มากกว่า

ตามมาหลอน
เก้าอี้หลุยส์โกสต์ (2002) – ฟีลิป สตาร์ก, การ์เทล

ไม่น่าเชื่อว่าเครื่องเรือนสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่สิบสี่ ซึ่งแฝงไว้ด้วยรสนิยมหรูหราจะเป็นแรงบันดาลใจให้กับงานออกแบบของฟีลิป สตาร์ก เก้าอี้หลุยส์โกสต์ ปลุกวิญญาณเครื่องนั่งของชนชั้นสูงจากศตวรรษที่ 17 ขึ้นมาอีกครั้ง แต่แทนที่จะเลือกใช้วัสดุไม้เนื้อดี บุเบาะด้วยผ้าปักลายวิจิตร และเคลือบเงาเนื้อไม้ตามแบบของเดิม สตาร์กกลับนำเทคโนโลยีการฉีดขึ้นรูปด้วยพลากสติกโพลีคาร์บอเนตทั้งชิ้นมาใช้เพื่อให้ได้เก้าอี้พลาสติกใสที่ปราศจากรอยต่อ

ต่อได้ตามใจชอบ
อัลก์ (2004)- โรนองและเออร์แวน บูรูลเลก

อัลก์ (algue ภาษาฝรั่งเศส แปลว่า สาหร่ายทะเล) สะท้อนเอกลักษณ์งานออกแบบร่วมสมัยของฝรั่งเศสโดยไม่ต้องพึ่งพาแฟชั่นชั้นสูง “อัลก์” ผลิตได้คราวละมากๆ จากการอัดฉีดพลาสติกขึ้นรูป ด้วยจำนวนรูที่มากถึง 19 รู ทำให้ผู้ใช้เลือกแขวนต่อกันได้หลากหลายทิศทาง สร้างพื้นที่ทางสถาปัตยกรรมสำหรับตกแต่งภายในได้ตามใจชอบ

เทพธิดา
รถยนต์ซีตรอง รุ่น อีดี 19 (1957-1975) - ฟลามินิโอ แบร์โตนี, ซีตรอง

ซีตรอง รุ่น อีดี 19 ที่เปิดตัวในปีค.ศ.1957 คือรุ่นประหยัดของซีตรอง รุ่น เดแอสที่ออกมาตั้งแต่ปีค.ศ.1955 ฟลามินิโอ เบอร์โตนี นักปฏิมากรผู้ออกแบบรูปลักษณ์ของซีตรองให้ดูทันสมัย ตัวถังเพียวลมและหลังคาทำจากไฟเบอร์กลาสน้ำหนักเบา หน้าต่างบานกว้าง กระจกข้างโค้งมนคล้ายยานอวกาศ

05. อิตาลี
ความรื่นรมย์ในชีวิตประจำวัน ค่านิยมการแสวงหาความสุขในชีวิตประจำวันของชาวอิตาลี เป็นหนึ่งในอิทธิพลหลักของการออกแบบทั่วโลก ความเข้าใจในระบบการผลิตเชิงอุตสาหกรรมที่สั่งสมจากสมัยสงครามโลก ผสานกับแนวคิดเรื่องวิถีชีวิตสมัยใหม่ ทำให้ความรื่นรมย์ในชีวิตประจำวัน ถูกผสมผสานกับวัสดุและเทคโนโลยีใหม่ๆ เพื่อดึงดูดใจกลุ่มผู้บริโภคแนวหน้าทั่วโลก

มอเตอร์ไซค์แห่งความสุข
จักรยานยนต์เวสป้า – กอร์ราดีโน ดัสกานีโย, ปีอัจโจ (1946)

ปีอัจโจ บริษัทผู้ผลิตเวสป้า เดิมผลิตเครื่องบินรบมาก่อน แต่ภายใต้ข้อตกลงสันติภาพของฝ่ายพันธมิตรหลังสงครามโลกครั้งที่สอง บริษัทไม่ได้รับอนุญาตให้ผลิตเครื่องบินอีกต่อไป เอนรีโก ปีอัจโจ จึงตัดสินใจพัฒนาสกูตเตอร์โดยใช้ล้อเครื่องบินที่เหลือค้าง

เขาไม่ได้ออกแบบมาให้กินโอเลี้ยงนะจ๊ะ
ถ้วยกาแฟอิลลี – มัตเตโอ ทุน, อิลลีกัฟแฟะ

ในปีค.ศ. 1990 เออร์เนสโต อิลลี ได้ว่าจ้างมัตเตโอ ทุน สถาปนิกและวิศวกร ให้ออกแบบถ้วยสำหรับกาแฟเอสเปรสโซขึ้นใหม่ และหลังจากได้เรียนรู้วิธีปรุงและเสิร์ฟเอสเปรสโซที่สมบูรณ์แบบแล้ว ทุนก็สร้างสรรค์ถ้วยกาแฟเซรามิกสีขาว รูปทรงเรียบหรู

ลายมือไม่สวย เลยต้องพิมพ์แทนใจ
เครื่องพิมพ์ดีดกระเป๋าหิ้วโอลีเวตตี วาเลนไทน์ – เอตโตเร ซอตซาส, โอลีเวตตี (1969)

เครื่องพิมพ์ดีดกระเป๋าหิ้วโอลีเวตตี วาเลนไทน์ สีแดงสดใส น้ำหนักเบา รูปทรงโก้เก๋และกะทัดรัดออกวางตลาดในวันแห่งความรักปีค.ศ. 1969 เอตโตเร ซอตซาสเจ้าของฉายา “เจ้าพ่อวงการออกแบบอิตาลี” สร้างผลงานที่ท้าทายขนบการออกแบบของอิตาลีที่เขามองว่า “มุ่งส่งเสริมฐานะและเงินตรา” เขามองผลงานชิ้นนี้ของว่าเป็น “เครื่องจักรที่ต่อต้านเครื่องจักร และแฟชั่นประจำบ้าน... สำหรับหิ้วไปใช้ในทุกที่เว้นแต่ที่ทำงาน... เป็นเพื่อนคู่ใจ

พาวเวอร์สูท
แจ็กเก็ตสูท (1980) – จอร์โจ อาร์มานี่

กว่าสามสิบปีชุดสูทแบบอาร์มานี่ไม่เคยตกยุค เป็นตัวแทนความหรูหราที่มาพร้อมการแสดงออกทางสถานะและอำนาจของทศวรรษ 1980 ที่เงินตรากลับมาสะพัดหลังประสบภาวะเศรษฐกิจโลกถดถอย จอร์โจ อาร์มานี่นำศิลปะการตัดเย็บอันปราณีตแบบช่างชาวอิตาลี ผสมเข้ากับความหรูหราสไตล์ฝรั่งเศส แต่สามารถสวมใส่ลำลองได้ไม่ต่างจากเสื้อผ้าแบบอเมริกัน

เป็นมากกว่าหมวก
หมวกเฟโดรา - บอร์ซาลิโน (1857)

กว่า 150 ปี บอร์ซาลิโนเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ผลิตหมวกคุณภาพที่ดีที่สุดของโลก ก่อตั้งโดย จูเสปเป บอร์ซาลิโนในปีค.ศ.1857 ความปราณีตแบบงานฝีมือช่างสะท้อนการสั่งสมความรู้ในกระบวนการผลิต ตั้งแต่วัสดุ การขึ้นรูป ตลอดจนรายละเอียดในการตัดเย็บ หมวกทุกใบทำขึ้นด้วยมือโดยอาศัยเทคโนโลยีเครื่องจักรที่ตกทอดจากสมัยศตวรรษที่19
หมวกบอร์ซาลิโนส่วนใหญ่ แต่ละใบใช้เวลาทำนานถึง 7 สัปดาห์ ผลิตเป็นทรงขอบโค้ง หรือเรียกกันว่า หมวกเฟโดรา ทำจากขนกระต่ายสายพันธุ์เบลเยี่ยม บุผ้าซาตินด้านใน และบรรจุกล่องอย่างดี

เงาสะท้อนสถาปัตยกรรมคลาสสิก
ลา คอนิกา (1984) – อัลโด รอสซี่, อะเลสซี

รูปทรงของกาต้มกาแฟชิ้นนี้ ถ่ายทอดความหลงใหลในความงามของสถาปัตยกรรมยุคคลาสสิกของ อัลโด รอสซี่ นักออกแบบอุตสาหกรรมผู้ทรงอิทธิพลต่อการออกแบบในช่วงท้ายของศตวรรษที่20 รอสซี่ทำงานโดยเน้นเรื่องแนวคิดการออกแบบและการใช้สอย

เจ้าพ่อรองเท้าหนัง
รองเท้าสตรีทรงอ็อกซ์ฟอร์ด (ทศวรรษ 1970) – เฟอร์รากาโม

แม้เฟอร์รากาโมจะเป็นที่รู้จักจากการทำรองเท้าด้วยวัสดุแปลกๆ อาทิ การใช้เอ็นสำหรับตกปลาและเชือกสานในช่วงสงครามโลกเพราะหนังถูกนำไปทำรองเท้าบูททหาร หากรองเท้าหนังสวมใส่สบายดีไซน์แสนคลาสสิคก็ยังเป็นเอกลักษณ์สำคัญของแบรนด์ รองเท้าหนังสตรีสีน้ำตาลหน้าแคบรับเท้าสตรียุโรปคู่นี้ แสดงความชื่นชอบทดลองของใหม่ๆ เฟอร์รากาโมอย่างชัดแจ้ง ด้วยลูกเล่นเชือกผูกด้านหน้าแบบรองเท้าทรงอ็อกซ์ฟอร์ดและพื้นยาง เทคโนโลยีที่ใหม่มากในสมัยนั้น

06. สหราชอาณาจักร
ชนชั้นและจักรวรรดิสร้างสรรค์ ขณะที่จักรวรรดิอังกฤษเสื่อมอำนาจ อิทธิพลด้านการสร้างสรรค์ของอังกฤษกลับรุกคืบครองโลกโดยเฉพาะแฟชั่น ดนตรี และงานออกแบบอุตสาหกรรม ด้วยแรงขับเคลื่อนอันต่อเนื่องของระบบชนชั้น วิญญาณ “ขบถ” ของชาวอังกฤษแฝงไว้ด้วยความกำกวม อารมณ์เหน็บแนมอันแยบยลและมีไหวพริบเป็นเครื่องมือที่วัฒนธรรมสร้างสรรค์ของอังกฤษใช้อยู่เสมอ

วัสดุใหม่ไร้ชนชั้น
เก้าอี้โพลีพรอป (1962) – โรบิน เดย์, ฮิลเลอ

เดย์เป็นหนึ่งในนักออกแบบยุคหลังสงครามที่เน้นสร้างงานออกแบบที่ใช้งานได้จริงโดยมุ่งแก้ปัญหาทางเทคนิคด้วยวิธีที่มีประสิทธิภาพและประหยัดที่สุด ผลที่ได้คือเก้าอี้โพลีพรอป เก้าอี้น้ำหนักเบาและจัดเก็บซ้อนกันได้ตัวนี้ผลิตโดยใช้เทคนิคฉีดโพลีโพรพีลีนเข้าไปในแบบ ทำให้ได้ตัวเก้าอี้ชิ้นเดียวตั้งอยู่บนขาโลหะทรงกระบอก

แฟชั่นจากสนามเพลาะ
เสื้อกันฝนเบอร์เบอร์รี – เบอร์เบอร์รี (ทศวรรษ 1920)

โทมัส เบอร์เบอร์รี คิดค้นวิธีเคลือบผ้าฝ้ายให้แข็งแรง ทนทาน น้ำหนักเบา กันน้ำและความร้อนหนาวได้ดี เขาจดสิทธิบัตรผ้าชนิดนี้เมื่อปีค.ศ.1879 โดยใช้ชื่อ “กาบาร์ดีน” ก่อนจะนำไปตัดเย็บเสื้อโค้ตกันฝนเบอร์เบอร์รีอันโด่งดัง

ขบถกระโปรงสั้น
มินิสเกิร์ต (ทศวรรษ 1960) – แมรี ควอนต์

เสื้อผ้าที่ได้รับความนิยมอย่างสูงของแมรี ควอนต์ สะท้อนความเปลี่ยนแปลงของค่านิยมในวงการแฟชั่น มินิสเกิร์ตออกแบบมาสำหรับเรือนร่างสตรีอันแบบบาง และเหมาะกับหญิงสาววิญญาณขบถที่ต่อต้านกระโปรงบานยาวแบบ นิวลุค จากยุคคุณแม่ในทศวรรษ 1960

ขบถอารมณ์ประชด
เสื้อแจ็คเกตยีนส์ - วิเวียน เวสต์วูด (ทศวรรษ 1970)

เอกลักษณ์งานออกแบบของ วิเวียน เวสต์วูด คือการแหกกฎโดยหยิบยืมจารีตประเพณีตั้งเดิมและล้อเลียนแบบแผนที่ได้รับการยกย่อง เวสต์วูดมีบทบาทต่อกำเนิดวัฒนธรรมพังก์ร็อกและการปฏิวัติเครื่องแต่งกายในช่วงทศวรรษ 1970

ใครว่าไม่มีปลั๊กและถ่าน แล้วจะฟังวิทยุไม่ได้
วิทยุแบบมือหมุน (1995) - เทรเวอร์ เบยลิส

เทรเวอร์ เบยลิส ประดิษฐ์วิทยุฟรีเพลย์ขึ้นภายหลังจากการเดินทางเยือนทวีปแอฟริกาในปีค.ศ.1995 เนื่องจากเล็งเห็นความสำคัญของวิทยุสื่อสารในโลกที่จำกัดเรื่องเทคโนโลยี วิทยุเครื่องนี้ทำงานด้วยการหมุนแกนมือจับด้านหลังเครื่อง เชื่อมต่อวงจรภายในให้ผลิตกระแสไฟฟ้า โดยไม่จำเป็นต้องต่อปลั๊กไฟฟ้าหรือใส่แบตเตอรี่

07. เนเธอร์แลนด์
ประวัติศาสตร์แห่งความขัดแย้ง ประวัติศาสตร์เนเธอร์แลนด์รุ่มรวยด้วยความขัดแย้งอันลึกล้ำ ค่านิยมการค้าเสรีและศีลธรรมทางศาสนาของชนชั้นกลางชาวดัตช์สมัยศตวรรษที่ 17 ยังคงมีอิทธิพลต่อความคิดสร้างสรรค์ของชาวดัตช์ ดังเช่นที่สะท้อนให้เห็นในผลงานของนักออกแบบชาวดัตช์ร่วมสมัยที่ประสานความเก่ากับความใหม่ การผลิตแบบอุตสาหกรรมและงานหัตถกรรมตามสั่ง

ชุดสาวรีดนมวัวแบบใหม่
ชุดราตรีไหมสีเบอร์กันดี (2007) - วิคเตอร์ ฮอร์สติง และรอฟ สโนยเรน, วิคเตอร์ แอนด์ รอฟ

ชุดราตรีผ้าไหมสีแดงอมม่วงนี้ได้แรงบันดาลใจจากเครื่องแต่งกายพื้นบ้านของชาวดัชต์ ด้วยแพตเทิร์นช่วงบนและหัวไหล่คล้ายเสื้อของสาวรีดนมวัว หากตัดเย็บจากผ้าไหมเนื้อวาวเล่นแสงแทนผ้าฝ้าย วิคเตอร์ แอนด์ รอฟเน้นแนวคิดในการออกแบบเป็นสำคัญ ทั้งคู่ชื่นชอบการพลิกแพลงศิลปะการตัดเย็บเสื้อผ้าชั้นสูงให้กลายเป็นงานสดใหม่ร่วมสมัย

เอ๊ะ! แจกันมันควรจะนิ่มเหรอ
แจกันทรงปากแตร (1994) – เฮลลา จองเกเรียส, จองเกเรียสแลบ

แจกันทรงปากแตรของจองเกเรียส ใช้โพลียูเรเทนเป็นวัสดุในการผลิต โดยเค้นเอาคุณสมบัติมาใช้อย่างสุดโต่ง เพื่อสร้างชิ้นงานอ่อนนุ่มของเครื่องใช้ที่ปกติเป็นของแข็ง แต่ไม่ทิ้งหน้าที่การใช้งาน งานของเฮลลา จองเกเรียส มุ่งแสวงหาความสมดุลระหว่างผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมและงานหัตถกรรม โดยผสมผสานอิทธิพลดั้งเดิมเข้ากับงานออกแบบร่วมสมัย

จืด... แต่ลึก
โคมไฟขวดนม (1993) – เทโค เรมี, โดรกดีไซน์

โคมไฟขวดนม โดยเทโค เรมี ผลงานเด่นของโดรกดีไซน์ (คำว่า “โดรก” แปลว่า “แห้ง”) คือตัวแทนงานออกแบบร่วมสมัยของเนเธอร์แลนด์ โคมไฟขวดนมรีไซเคิลที่ใช้งานได้จริงและแฝงแนวคิดนี้มีจุดเด่นที่มุกฝืดๆ และความคิดที่อ้างว่าเสรีแต่มีการไตร่ตรองอย่างเด่นชัดอันเป็นลักษณะเด่นของชาวดัตช์

อ่อนนุ่มแต่ไม่อ่อนยวบ
เก้าอี้สาน (1996) และโต๊ะลายฉลุ (2001) – มาร์เซล เเวนเดอร์ส, โดรกดีไซน์ และ มูอิ

เก้าอี้สาน และโต๊ะลายฉลุ โดย มาร์เซล เเวนเดอร์ โดดเด่นด้วยความขัดแย้งระหว่างผิวสัมผัสอันอ่อนนุ่มกับโครงสร้างที่ดูแข็งแกร่ง ผสานงานหัตถกรรมเข้ากับเทคโนโลยีอย่างลงตัว

08. สหรัฐอเมริกา
อเมริกันดรีม ดินแดนแห่งตำนานความหวังและความเชื่อที่ว่าความมั่งคั่งสร้างความสุขได้ ธุรกิจการค้าให้กำเนิดความคิดสร้างสรรค์อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน และการล่ากำไรของพ่อค้าแสวงโชคชาวอเมริกันได้กลายเป็นแรงบันดาลใจให้งานออกแบบอย่างไม่ตั้งใจ

ผ้าใบห่อทอง
ยีนส์ 501 – ลีวายส์ (ทศวรรษ 1870)

เมื่อปี 1847 หนุ่มนักแสวงโชค ชื่อ ลีวาย สเตราส์ มุ่งหน้าไปทางตะวันตกสู่แคลิฟอร์เนีย ศูนย์กลางของยุคตื่นทอง ตลอดสองทศวรรษต่อมา สเตราส์ขายข้าวของเครื่องใช้ทั่วไป เช่น หมอน ผ้าห่ม ชุดชั้นในและเสื้อผ้า ให้คนงานเหมืองที่ต้องซื้อหาเสบียงในซานฟรานซิสโก ก่อนมุ่งหน้าไปยังเหมืองทอง พอถึงปีค.ศ. 1872 หลังพบว่าชาวเหมืองต้องการเสื้อผ้าที่ทนทานสมบุกสมบัน สเตราส์จึงหันมาตัดเย็บชุดเอี๊ยมที่ใช้ดุมทองแดงช่วยเพิ่มความแข็งแรง กางเกงของสเตราส์ตัดเย็บจากผ้าฝ้ายสีน้ำตาลและผ้าเดนิมสีน้ำเงินที่ทนทาน จึงเป็นที่ชื่นชอบในหมู่คนงานเหมืองและคาวบอย ในเวลาเพียงไม่นานกางเกงยีนส์ลีวายส์ก็เป็นที่ต้องการไปทั่วอเมริกา

พายุยังเรียกพี่
ไฟแช็กซิปโป – บริษัท ซิปโป (ทศวรรษ 1930)

เรื่องราวความสำเร็จของไฟแช็กซิปโปที่ออกวางตลาดเมื่อปีค.ศ. 1932 อันเป็นช่วงเศรษฐกิจ
ตกต่ำของสหรัฐฯ คือตัวอย่างของการเจริญรอยตามอุดมคติอเมริกันดรีม จอร์จ แบลสเดลล์ มองเห็นแสงสว่างและโอกาสท่ามกลางความสิ้นหวังทางเศรษฐกิจ จากโรงงานเล็กๆ ของเขาในเพนซิลเวเนีย แบลสเดลล์ นำไฟแช็กที่แพร่หลายในยุคนั้นมาปรับปรุงและพัฒนาต่อ เขาใส่บานพับเชื่อมฝาไฟแช็กกับฐาน ทำให้ผู้ใช้สามารถเปิดไฟแช็กได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว และเพิ่มฝาครอบกันลมรอบไส้ไฟแช็กทำให้ใช้งานได้ในแทบทุกสภาพอากาศ แบลสเดลล์ตั้งชื่อไฟแช็กที่ออกแบบใหม่ว่า ‘ซิปโป’

ตุ๊กตาเด็กโต
บาร์บี้ (1959) - รูธ แฮนด์เลอร์

แฮนด์เลอร์ออกแบบบาร์บี้โดยได้รับแรงบันดาลใจจาก ลิลลี่ (ตัวการ์ตูนคาแรคเตอร์ของเยอรมันที่ออกแบบขึ้นในปีค.ศ.1952) หลังเฝ้ามองลูกสาวเล่นสวมบทบาทจินตนาการกับตุ๊กตากระดาษ และเห็นช่องทางการตลาดในกลุ่มผู้ใหญ่ เนื่องจากขณะนั้นมีเพียงตุ๊กตาทารกและตุ๊กตาเด็กเล็กเท่านั้นที่ออกวางจำหน่าย

ง่ายๆ แค่ไขควงอันเดียว
เก้าอี้เลาจ์ (1956) – ชาร์ลสและเรย์ อีมส์, บริษัท เฮอร์มัน มิลเลอร์ คัมพานี

หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เทคโนโลยีการออกแบบวางรากฐานอยู่บนการพัฒนาวัสดุอุปกรณ์เพื่อประโยชน์ใช้สอยในครัวเรือน อำนวยความสะดวกในวิถีชีวิตของชนชั้นกลางชาวอเมริกัน เลาจ์แชร์ โดย ชาร์ลสและเรย์ อีมส์ คืองานออกแบบสุดคลาสสิคแห่งศตวรรษที่ 20 เก้าอี้ตัวนี้มีลักษณะคล้ายเก้าอี้คลับแชร์ของอังกฤษในอดีต แต่อีมส์พัฒนาแบบโดยคำนึงถึงขั้นตอนการผลิตที่ต้องไม่ซับซ้อน โครงสร้างหลักทั้งหมดได้แก่ ไม้อัดไพน์วูดสามชั้น เบาะหนัง และขาเหล็กห้าแฉกที่ยื่นรับน้ำหนัก สามารถถอดแยกชิ้นบรรจุลงในกล่องใบเดียวสะดวกในการขนส่ง และประกอบขึ้นได้อย่างง่ายดายโดยอาศัยไขควงเพียงด้ามเดียว

หมุนซิคะ...
โทรศัพท์ตั้งโต๊ะเวสต์เทิร์น อิเล็คทริค รุ่น 302 (1937) - เฮนรี เดรย์ฟัสส์

โทรศัพท์ตั้งโต๊ะเวสต์เทิร์น อิเลกทริค รุ่น 302 ผลิตขึ้นในปีค.ศ.1937 เป็นผลงานการออกแบบเพื่อมวลชนของเดรย์ฟัสส์ ที่สอดคล้องกับนโยบายของบริษัท จากการศึกษาหลักการยศาสตร์หรือความสัมพันธ์ระหว่างคนกับวัตถุที่เขาพัฒนาขึ้น โทรศัพท์รุ่นดังกล่าวมีช่องรับเและส่งสัญญาณเสียงรวมกันเป็นหูโทรศัพท์ที่ใช้งานสะดวกง่าย ภาวะขาดแคลนเหล็กระหว่างสงครามทำให้บริษัทเปลี่ยนมาใช้พลาสติกมาผลิตทดแทนตั้งแต่ปีค.ศ.1941

09. เยอรมนี
ตำนานแห่งเผ่าพันธุ์ การแสวงหาแรงบันดาลใจจากตำนานพื้นบ้านและจุดกำเนิดอันบริสุทธิ์ของเผ่าพันธุ์ ครอบงำความรู้สึกนึกคิดของชาวเยอรมันในศตวรรษที่ 20 ความถวิลหาอดีตอันรุ่งเรืองของชาติพันธุ์เยอรมัน คือปฏิกิริยาตอบสนองต่อความพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 1 และการสูญเสียสถานะมหาอำนาจแห่งยุโรป และเป็นแรงบันดาลใจของเบาเฮาส์ และรถโฟล์คสวาเกน (‘ประชายนต์’)

เรียบง่าย แต่เท่
เก้าอี้วาสซิลี – มาร์เซล บรอยเออร์, นอลล์ (1925)

มาร์เซล บรอยเออร์ ปฏิวัตินิยามของเก้าอี้ที่ชาวยุโรปคุ้นเคยในหลายแง่มุมด้วยการออกแบบเก้าอี้วาสซิลี ซึ่งไม่เพียงเป็นเก้าอี้เท้าแขนตัวแรกที่สร้างจากท่อโลหะทรงกระบอก แต่ยังถือเป็นนวัตกรรมในหลายด้าน เช่น น้ำหนักเบา โครงสร้างไม่ซับซ้อนและใช้ท่อโลหะสำเร็จรูปเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน

ลาก่อนเครื่องเล่นแผ่นเสียงปากแตร
โฟโนซุปเปอร์ รุ่น เอสเค4 (1956) - ดีทเทอร์ รัมส์, บราวน์

สำหรับดีทเทอร์ รัมส์ ปรัชญาที่ว่าประโยชน์ใช้สอยย่อมมาก่อนรูปทรงนั้น ไม่เพียงแค่เพื่อตอบสนองการใช้งานทางกายภาพ หากยังรวมถึงสุนทรียะด้านอารมณ์ความรู้สึกด้วย รัมส์ออกแบบวิทยุและเครื่องเล่นจานเสียง เอสเค 4 โฟโนซุปเปอร์ ให้กับบริษัทบราวน์ในปีค.ศ.1956

ประโยชน์ใช้สอยมาก่อนรูปทรง
ปากกาหมึกซึมซาฟารี (1980) – ลามี่

ลามี่ปฏิวัติวงการเครื่องเขียนด้วยการผลิตปากกาหมึกซึมที่ทำจากพลาสติก น้ำหนักเบาและใช้งานได้ทนทาน ปากกาหมึกซึมรุ่นซาฟารีออกแบบโดย วูฟกัง ฟาเบียน ตัวปากกาด้ามใหญ่เป็นเหลี่ยมจับถนัดมือ ต่างจากปากกาในอดีตซึ่งเรียวเล็กลื่น อีกทั้งไส้ปากกายังสามารถถอดเปลี่ยนได้ง่าย ส่วนคลิปหนีบบริเวณปลอกยังทำจากสเตนเลส สตีล ที่ดัดโค้งเป็นชิ้นเดียวกันอย่างต่อเนื่อง ด้วยคุณสมบัติดังกล่าวบวกราคาที่สมเหตุสมผล ทำให้ปากกาหมึกซึมรุ่นซาฟารีเป็นที่นิยมใช้ในหมู่นักออกแบบและสถาปนิกทั่วโลก

10. ฟินแลนด์
ออกแบบเพื่อส่วนรวม จินตนาการของชาวฟินแลนด์ถูกกำหนดด้วยเงื่อนไขการเอาชีวิตรอดในดินแดนแห่งความสุดขั้วของสภาพอากาศและภูมิประเทศ วิถีชีวิตล่าสัตว์หาปลาแบบดั้งเดิมหล่อหลอมให้ชาวฟินแลนด์เป็นคนมัธยัสต์ เน้นประโยชน์ใช้สอย ยืดหยุ่นและมีทักษะ งานออกแบบร่วมสมัยของฟินแลนด์มักสะท้อนความรู้สึกอ่อนไหว และความผูกพันใกล้ชิดกับธรรมชาติ โดยเน้นวัสดุและนวัตกรรมใหม่ๆ มุ่งตอบสนองความต้องการของคนส่วนใหญ่ มากกว่าจะเป็นความฟุ่มเฟือยของคนส่วนน้อย

ข้ออักเสบก็ใช้ได้ ข้อปกติก็ใช้ดี
กรรไกรรุ่นซอฟต์ทัช (ทศวรรษ 1990) – ฟิสการส์

หลังจากรองประธานบริษัทฟิสการส์ได้รับรายงานผลการศึกษาจากมูลนิธิโรคข้ออักเสบ ที่บ่งชี้ว่าโรคข้ออักเสบเป็นปัญหาสุขภาพสำคัญของประชากรวัยสูงอายุ พอถึงปีค.ศ.1989 ฟิสการส์ก็เริ่มพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่คำนึงถึงตลาดผู้บริโภคสูงวัย ‘กรรไกรวัยทอง’ เน้นการออกแบบให้มีน้ำหนักเบา เหมาะกับทั้งคนถนัดมือซ้ายและมือขวา มีด้ามจับขนาดใหญ่เหมาะมือมากขึ้น

แก้วหนาวเหน็บ
อูลติมา ทูเล (1959-1968) – ตาปิโอ วิร์คกาลา, อีตตาลา

เครื่องแก้วชุดอูลติมา ทูเล โดยตาปิโอ วิร์คกาลาคือผลงานออกแบบคลาสสิกที่ถ่ายทอดความงดงามของแดนหนาวเหนือ จากแรงบันดาลใจในรูปทรงการก่อตัวของน้ำแข็ง และความรักในดินแดนแลปแลนด์ พื้นที่ป่าเขาที่อยู่ลึกและเข้าถึงได้ยากที่สุดของยุโรป เครื่องแก้วอูลติมาทูเลยังสะท้อนความเพียรพยายามนานนับพันๆ ชั่วโมงที่วิร์คคาลาทุ่มเทให้กับการปรับปรุงเทคนิคการเป่าแก้วจนสมบูรณ์แบบ

ทนทานคู่ครัว
หม้อซาร์ปาเนวา (1960) – ติโม ซาร์ปาเนวา, อิตตาลา

หม้อซาร์พาเนวา โดย ติโม ซาร์ปาเนวาทำจากโลหะผสมสีดำและเคลือบขาวด้านใน โดยดึงข้อดีจากหม้ออบและกระทะสำหรับย่างมาใช้ คือก้นที่ลึกและแบนราบ หูหิ้วไม้ซึ่งออกแบบเพื่อให้สามารถหิ้วและงัด เปิดฝาหม้อได้โดยไม่ร้อนมือ ด้วยรูปลักษณ์ที่เรียบง่ายและผิวสัมผัสสวยงามทำให้เครื่องครัวชิ้นนี้สามารถขึ้นโต๊ะอาหารได้อย่างไม่อายใคร

ใครบอกว่าจานชามต้องเข้าชุดกัน
จานเซรามิกคิลตา (1953) – ไก แฟรงก์, อะราเบีย

คิลตาคือชุดจานชามที่ปฏิวัติวิถีการรับประทานอาหารยุคหลังสงคราม สะท้อนการใช้ชีวิตสมัยใหม่ที่ลดทอนพิธีรีตองยุ่งยากและฟุ่มเฟือยลง ไก แฟรงก์ เข้ามาดูแลงานออกแบบของอะราเบีย โรงงานเซรามิกขนาดใหญ่ของฟินแลนด์ตั้งแต่ปีค.ศ. 1950 และได้ออกแบบจานชามรูปทรงเกลี้ยงเกลาขึ้นเป็นครั้งแรก ภาชนะเครื่องเคลือบดินเผาสีพื้นราคาไม่แพงชุดนี้มีจุดเด่นอยู่ที่แต่ละชิ้นสามารถนำมาวางซ้อนกันได้ จึงง่ายต่อการจัดเก็บในพื้นที่จำกัด

สีสันในความหนาวเย็น
ชุดผ้าฝ้ายมารีเมกโกะ (ทศวรรษ 1970) – มารีเมกโกะ

มารีเมกโกะ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีค.ศ.1951 ในกรุงเฮลซิงกิ ภายใต้แนวคิดของอาร์มี ราเทีย สะท้อนรสนิยมที่หล่อหลอมเอกลักษณ์แห่งท้องถิ่นและความเป็นสากล วิถีชนบทและชีวิตชาวเมือง ตลอดจนธรรมชาติและเทคโนโลยีเข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว ผลงานยุคแรกๆ ของมารีเมกโกะสร้างปรากฏการณ์ใหม่ให้วงการออกแบบและแฟชั่นโลกอันเคร่งขรึม ด้วยลวดลายขนาดใหญ่ที่ได้อิทธิพลและแรงบันดาลใจจากสิ่งรอบตัว ธรรมชาติ และงานสถาปัตยกรรม สีสันฉูดฉาดสะดุดตา และชุดสำเร็จรูปที่ดูลำลองสบายๆ อย่างเครื่องแต่งกายพื้นบ้านของฟินแลนด์

11. บราซิล
สีสันแห่งพงไพร บราซิล คือดินแดนแห่งความหลากหลายของชีวิตและชาติพันธุ์ งานออกแบบบราซิล ถือกำเนิดขึ้นท่ามกลางความหลากหลายของวัฒนธรรม สีสัน พิธีกรรม และความเชื่อ ความรุ่มรวยนี้เองที่ผลักดันให้งานออกแบบบราซิลมีความโดดเด่นอย่างมีชีวิตชีวา

แอมะซอนในห้องนั่งเล่น
เก้าอี้จีรามุนโด (2002) – มาร์คัส เฟอร์เรรา, เดคาเมรอน

ในประเทศที่ผู้คนมักใช้ประโยชน์จากวัสดุที่หาได้รอบตัว นักออกแบบบราซิลจึงนิยมสร้างสรรค์ผลงานจากวัสดุในท้องถิ่น ข้าวของที่หาได้ และรูปทรงที่พบเห็นได้ทั่วไป เสน่ห์ของเก้าอี้นั่งพักผ่อนสไตล์โมเดิร์นที่หมุนได้รอบ 360 องศาตัวนี้ อยู่ที่ผิวสัมผัสซึ่งทำจากฝ้ายธรรมชาติของบราซิล ตกแต่งด้วยเศษด้าย 15 สีสดใสที่เหลือใช้จากกระบวนการผลิตอุตสาหกรรมในรีโอเดจาเนโร

แฟชั่นรองเท้าแตะจากชาวนาญี่ปุ่น
รองเท้าแตะฮาวายอานาส (ทศวรรษ 1960) – ฮาวายอานาส

รองเท้าแตะฮาวายอานาส คือผลงานสร้างสรรค์ที่เกิดจากประวัติศาสตร์วัฒนธรรมอันแตกต่างของบราซิล ฮาวายอานาสได้แรงบันดาลใจจากรองเท้าโซริ ของแรงงานอพยพชาวญี่ปุ่นที่รับจ้างทำงานในไร่กาแฟ รองเท้าแตะฮาวายอานาสเนื้อนุ่มและทนทาน ทำจากยางธรรมชาติของบราซิลที่มีสูตรลับในการผลิต หลังจากถูกนำกลับมาผลิตอีกครั้งในปีค.ศ. 1994 ฮาวายอานาสก็กลายเป็นแฟชั่นยอดนิยม

เสน่ห์จากชุมชนแอออัด
เก้าอี้ฟาเวลา (1991) และ เก้าอี้อะนีโมนา (2001) – แฟร์นานโดและอุมแบร์โต คัมปานา,
คัมปานา บราเทอร์

แฟร์นานโดและอุมแบร์โตคิดนอกกรอบกับการใช้วัสดุธรรมดาๆ ทั้งคู่จงใจใช้สายยางพลาสติกแทนผ้า เศษไม้ ลังเหลือใช้แทนหนัง ฯลฯ โดยไม่ได้มีปัจจัยทางเทคโนโลยีเข้ามาเกี่ยวข้อง ผลงานที่ได้คือรสนิยมทางสุนทรียะ ที่หลายคนเรียกว่า “งานออกแบบไร้เดียงสา” ที่เน้นวัสดุเป็นปัจจัยพื้นฐานของความคิดสร้างสรรค์

บราซิเลียนคัท
บิกินี่ (ทศวรรษ 1990) – อามีร์ ซลามา, โรซา ชา

คอลเลกชั่น โรซา ชา ออกแบบโดยอามีร์ ซลามา นักประวัติศาสตร์ที่ผันตัวมาออกแบบชุดว่ายน้ำ ผลงานของเขามีจุดเด่นที่สีสันจัดจ้าน การตกแต่งชิ้นผ้าด้วยลูกปัดแบบพื้นเมือง เส้นโค้งเว้าเน้นสัดส่วนของเรือนร่าง และกางเกงแบบ บราซิเลียนคัต เผยเนื้อหนั่นบริเวณบั้นท้าย ขณะที่การเลือกใช้ผ้าที่มีส่วนผสมของใยยืดช่วยกระชับสัดส่วนเวลาเคลื่อนไหว ความซุกซนสนุกสนานแบบบราซิลแท้ๆ คือความปรารถนาของหญิงสาวทั่วโลก

วัสดุเก่า... โฉมใหม่
กระเป๋าและรองเท้าซิกแซก (2004) – คัมปานา บราเทอร์, เมลิสซา
รองเท้าฟล็อคจอย (2009) – อเลกซานเดอร์ เฮิร์ชโควิช, เมลิสซา

เมลิสซา แบรนด์รองเท้ารายใหญ่ของบราซิล ซึ่งโด่งดังในช่วงทศวรรษ 1980 จากรองเท้ายางพีวีซีเนื้อนุ่มที่เลียนแบบรูปทรงรองเท้าแตะหนังแบบสานของชาวประมงฝรั่งเศส นับตั้งแต่ปีค.ศ. 1999 เมลิสซาได้ว่าจ้าง นักออกแบบเพื่อพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้สนองตอบกระแสแฟชั่นร่วมสมัย เช่น สองพี่น้องคัมปานา นักออกแบบผลิตภัณฑ์ และอเลกซานเดอร์ เฮิร์ชโควิช ดีไซเนอร์ชั้นนำชาวบราซิล ยังไม่รวมนักออกแบบและสถาปนิกระดับโลกอย่าง วิเวียน เวสต์วูด และ ซาฮา ฮาร์ดิด ปัจจุบันรองเท้ารุ่นคลาสสิกของเมลิสซาใช้เวลาผลิตต่อคู่ไม่ถึงหนึ่งนาที และวัสดุยางพีวีซีที่ใช้ทำจากวัสดุรีไซเคิล 100 เปอร์เซนต์

วัสดุเก่า... โฉมใหม่
กระเป๋าและรองเท้าซิกแซก (2004) – คัมปานา บราเทอร์, เมลิสซา
รองเท้าฟล็อคจอย (2009) – อเลกซานเดอร์ เฮิร์ชโควิช, เมลิสซา

Thailand Creative & Design Center
เครดิต: เรื่องราว

นิทรรศการ "ต้องมีอะไรถึงออกแบบได้" จัดโดย ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC)
สำรวจผลงานออกแบบอุตสาหกรรมคลาสสิกแห่งศตวรรษที่ 20 ซึ่งสะท้อนกระบวนการตีความเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของ 11 ชาติ ได้แก่ ไทย ญี่ปุ่น สเปน ฝรั่งเศส อิตาลี อังกฤษ เนเธอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา เยอรมนี ฟินแลนด์ และบราซิล

เครดิต: สื่อทั้งหมด
เรื่องราวที่นำเสนอบางเรื่องเขียนขึ้นโดยบุคคลหรือหน่วยงานอิสระภายนอก ซึ่งอาจแสดงมุมมองที่แตกต่างไปจากพิพิธภัณฑ์ที่อนุเคราะห์รูปภาพตามรายชื่อด้านล่าง
แปลภาษาด้วย Google
หน้าแรก
สำรวจ
ใกล้เคียง
โปรไฟล์