พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2519

Steve Biko: ช่วงชีวิตสุดท้าย

Steve Biko Foundation

"การสละชีวิตเพื่อแนวคิดหนึ่งซึ่งจะดำรงอยู่ ย่อมดีกว่าการมีชีวิตอยู่เพื่อแนวคิดหนึ่งซึ่งจะสูญสลายไป"
- Steve Biko

ในเดือนมกราคม ปี 1977 องค์กรอนุสัญญาของคนผิวดำ (Black People’s Convention) ได้ลงคะแนนเลือก Biko เป็นประธานกิตติมศักดิ์อย่างเป็นเอกฉันท์เพื่อเชิดชูการอุทิศตนในการต่อสู้เพื่อเสรีภาพอันโดดเด่นของเขา นอกจากนั้นดำรงบทบาทสำคัญในพัฒนาการของพลังทางการเมืองในแอฟริกาใต้แล้ว เขายังได้สร้างในสิ่งที่ Aerlred Stubbs ได้กล่าวไว้ว่าเป็น “อนุสรณ์แห่งการพัฒนาชุมชน” อีกด้วย

"ผมก็คงตอบว่าผมเป็นนักสู้เพื่อเสรีภาพ คำตอบเดิมๆ ที่ผมเคยตอบกับผู้ที่เคยถามผมมาก่อน"

- Biko

ในเดือนสิงหาคม ปี 1977 Steve Biko ได้ออกเดินทางเพื่อถามหาเสรีภาพเป็นครั้งสุดท้าย เป็นเวลากว่า 3 ปีที่เขาได้ผลักดันให้เกิดการหารือร่วมกันระหว่างฝ่ายพลังทางการเมืองที่สำคัญซึ่งประกอบด้วยพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา (African National Congress - ANC) แพนแอฟริกันคองเกรส (Pan African Congress - PAC) และนิวยูนิตี้มูฟเมนต์ (New Unity movement) จนในที่สุดในปี 1977 เขาได้มีโอกาlพบปะหารือกับ Robert Mangaliso Sobukwe ประธานของพรรคแพนแอฟริกันคองเกรสเป็นการส่วนตัว ซึ่งเป็นผู้เขาให้ความเคารพอย่างสูง

Robert Mangaliso Sobukwe ผู้ก่อตั้ง PAC และประธานาธิบดีคนแรกซึ่งดำรงตำแหน่งระหว่างปี 1959 - 1963

ในวันที่ 17 สิงหาคม 1977 Biko และ Peter Jones ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงานได้ออกเดินทางไปยังเคปทาวน์โดยมีจุดประสงค์เพื่อจัดการหารือร่วมกับผู้นำของพรรคนิวยูนิตี้มูฟเมนต์ Neville Alexander แต่ในระหว่างที่เดินทางกลับที่เมืองเกรแฮมส์ทาวน์ ทั้งสองคนถูกจับกุม ณ ด่านสกัด ซึ่งนำโดยร้อยโท Oosthuizen ต่อมาพวกเขาถูกส่งตัวไปยังหน่วยรักษาความปลอดภัยของพอร์ทเอลิซาเบธซึ่งมีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดี

Peter Jones

หน่วยงานพิเศษของพอร์ทเอลิซาเบธดังกล่าวมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเจ้าหน้าที่อาวุโสหลายๆ คนที่มีความคิดการเหยียดผิวอย่าง Johan Coetzee และหน่วย Vlakplaas โดยได้ส่ง Craig Willaimson เจ้าหน้าที่ “สายลับพิเศษ” เข้าไปแทรกซึมในหน่วยงานกองทุนแลกเปลี่ยนมหาวิทยาลัยนานาชาติ (International University Exchange Fund - IUEF) ของสวีเดน ซึ่งอยู่ภายใต้การนำของ Lars Gunar Eriksson จนกระทั่งได้รับตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการ Williamson ถูกเรียกตัวให้ทำงานในหน่วยข่าวกรองในขณะที่ “ประจำการ” อยู่ในกองทัพ การที่เขาเคยเกี่ยวข้องกับพรรคการเมืองฝ่ายเสรีนิยมในฐานะรองประธานของหน่วยงาน NUSAS รวมทั้งเคยช่วยอำนวยความสะดวกในเรื่องเส้นทางการหลบหนีแก่ผู้ลี้ภัยทำให้เขามีอำนาจโน้มน้าวทางการเมืองพอที่จะลบล้างข้อสงสัยและเข้ามาอยู่ใน IUEF ได้ทั้งที่บุคคลอื่นบางคนต้องประสบความยากลำบากในการเคลื่อนไหวเพื่อเสรีภาพ 

"ความเป็นจริงก็คือการควบคุมตัวและการเสียชีวิตของ Biko เกิดขึ้นเมื่อเขากำลังจะเดินทางออกนอกประเทศไปอย่างลับๆ เพื่อพบ Tambo ช่างเป็นข่าวร้ายเสียจริง”

- Craig Williamson ในการสัมภาษณ์กับ Tor Sellstrom ทูตชาวสวีเดนและผู้เขียนหนังสือ "Sweden and the Liberation in Southern Africa" 

IUEF มีบทบาทสำคัญในการให้ความช่วยเหลือแก่องค์กรต่างๆ ในแอฟริกาตอนใต้รวมทั้ง BCM, PAC และ ANC จากคำสารภาพของเขาเอง แผนการหลักของเขาคือการตัดความช่วยเหลือของนานาชาติกับองค์กรความเคลื่อนไหวการตื่นตัวของคนผิวสี (Black Consciousness Movement) เนื่องจากองค์กรดังกล่าวเป็น "ปัญหาภายใน" นอกจากนี้เขายังได้รับมอบหมายให้แทรกซึมเข้าไปใน ANC และเฝ้าติดตามการสนับสนุนของนานาชาติในการเคลื่อนไหวเพื่อเสรีภาพ ด้วยอำนาจที่เขามีในฐานะรองผู้อำนวยการของ IUEF เขาได้สืบหาข้อมูลอย่างลับๆ ให้กับหน่วยข่าวกรองในเรื่องการหารือระหว่าง Biko และ Oliver Tambo ประธานรักษาการของ ANC และด้วยการประสานงานของ Ranwedzi Nengwekhulu และ Thabo Mbeki (อดีตประธานาธิบดีของสาธารณรัฐแอฟริกาใต้) การประชุมครั้งแรกได้ถูกวางแผนให้จัดขึ้นในเดือนกันยายน ปี 1976 เพื่อให้ตรงกับการฉลองการครบรอบสิบปีของการประกาศอิสรภาพของบอตสวานา เมื่อไม่สามารถจัดการประชุมดังกล่าวได้ ก็มีความพยายามที่จะจัดขึ้นอีกครั้งในมาเซรูในเดือนพฤษภาคม ปี 1977 ซึ่งก็มีเหตุให้ล้มเหลวอีกเช่นกัน ความพยายามที่จะจัดประชุมครั้งสุดท้ายในบอตสวานาเกิดขึ้นในสัปดาห์แรกของเดือนกันยายน ปี 1977 

O.R. Tambo ประธานพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา (African National Congress - ANC) 1969 -1985
Ranwezi Harry Nengwekhulu

การประชุมในเดือนกันยายน 1977 ซึ่งควรจะมี Biko, Tambo และ Oluf Palme ผู้พ่ายการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีของสวีเดนในปี 1976 และเลือกที่จะใช้พลังของเขาในการช่วยเหลือแอฟริกาตอนใต้แทน Biko รีบเดินทางไปบอตสวานาเพื่อพบบรรดาผู้นำเหล่านี้ แต่แล้วก็ถูกนำตัวกลับบ้านไปในทันที เนื่องจากการประชุมนี้ได้รับการอำนวยความสะดวกโดย IUEF

เสียชีวิตในขณะที่ถูกควบคุมตัว

" เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เราจำต้องถอดเสื้อคลุมของเราออก เตรียมพร้อมที่จะสูญเสียความสะดวกสบายและความปลอดภัย งานและศักดิ์ศรี และครอบครัวของเรา การต่อสู้โดยปราศจากการบาดเจ็บล้มตายนั้นไม่ใช่การต่อสู้" 

- Biko จากหนังสือ The Quest for a True Humanity

Biko ถูกจับกุมในวันที่ 18 สิงหาคม 1977 สองสัปดาห์ก่อนที่จะถึงกำหนดการประชุม Oluf Palme ถูกลอบสังหารในเวลาต่อมา

ที่พอร์ทเอลิซาเบธ การทรมาน Biko ดำเนินไปในสำนักงานใหญ่ของเจ้าหน้าที่ตำรวจด้านความปลอดภัยที่อาคารแซนแลม ห้อง 619 เมื่อดูจากภายนอก อาคารดังกล่าวดูเหมือนกับตึกสำนักงานทั่วไป อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะโดยโชคช่วยหรือความตั้งใจ เสียงของการจราจรจากทางด่วนยกระดับที่พาดผ่านเป็นระยะทางไม่กี่เมตรด้านหน้าอาคารนั้นได้กลบเสียงที่อาจเป็นสัญญาณเผยความลับว่านี่คือหอคอยที่ใช้ทรมาน ในวันที่ 11 กันยายน 1977 เขาถูกทรมานจนได้รับบาดเจ็บสาหัสในอาคารแซนแลมและถูกส่งตัวไปยังโรงพยาบาลของเรือนจำ ในคืนนั้นผู้พัน Siebert และ Wilken รวมทั้งนักสืบจ่า Niewoudt ได้ขับรถแลนด์โรเวอร์ของตำรวจจากพอร์ทเอลิซาเบธไปยังเรือนจำพิเศษเปรโตเรียผ่านระยะทางกว่า 1000 กม. โดยมี Biko อยู่ที่ด้านหลังรถในสภาพที่เปล่าเปลือย และกำลังจะสิ้นใจโดยปราศจากการช่วยเหลือเยียวยาของแพทย์ เขาเสียชีวิตในวันที่ 12 กันยายน

อาคารแซนแลม
อาคารแซนแลม ห้อง 619
อาคารแซนแลมในพอร์ทเอลิซาเบธถึงเรือนจำซีแมกซ์ในเปรโตเรีย
โลงศพของ Biko

"การสละชีวิตเพื่อแนวคิดหนึ่งซึ่งจะดำรงอยู่ ย่อมดีกว่าการมีชีวิตอยู่เพื่อแนวคิดหนึ่งซึ่งจะสูญสลายไป"

- Biko

ร่างของ Biko

"ตลอดสามปีที่ผมได้รู้จักเขา ความเชื่อมั่นของผมไม่เคยคลอนแคลนเลยว่าเขาเป็นผู้นำทางการเมืองคนสำคัญที่สุดในประเทศและเป็นผู้ชายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ผมได้รับเกียรติให้รู้จัก"

- Donald Woods บรรณาธิการของ Daily Dispatch ในลอนดอนตะวันออก

นาง Alice "Mamcete" Biko นาง Ntsiki Biko และ Samora ลูกชายอายุ 2 ปีที่งานศพของ Biko
เกวียนที่ใช้นำร่างของ Steve Biko ไปยังสถานที่ฝังศพของเขา

"ในบางครั้งบางคราว ประวัติศาสตร์ก็สร้างผู้นำที่เป็นที่กล่าวขานชั่วกาลนาน ผู้ซึ่งเชื่อมโยงความปรารถนาและความใฝ่ฝันของผู้ที่ถูกกดขี่ข่มเหง Biko เป็นเช่นผู้นำที่ว่านั้น เขาเป็นบุคคลที่เหมาะสมกับสถานการณ์ในเวลานั้น เป็นตัวแทนอันน่าภาคภูมิใจสำหรับการกระตุ้นเตือนให้ผู้คนได้ระลึกถึง"

- Nelson Mandela

บันทึกจาก Andrew Young นักเรียกร้องสิทธิมนุษยชนเกี่ยวกับการเสียชีวิตของ Biko
เครดิต: เรื่องราว

Steve Biko Foundation:
Nkosinathi Biko, CEO
Y. Obenewa Amponsah, Director International Partnerships
Donna Hirschson, Intern
S. Dibuseng Kolisang, Communications Officer
Consultants:
Ardon Bar-Hama
Marie Human

เครดิต: สื่อทั้งหมด
เรื่องราวที่นำเสนอบางเรื่องเขียนขึ้นโดยบุคคลหรือหน่วยงานอิสระภายนอก ซึ่งอาจแสดงมุมมองที่แตกต่างไปจากพิพิธภัณฑ์ที่อนุเคราะห์รูปภาพตามรายชื่อด้านล่าง
แปลภาษาด้วย Google
หน้าแรก
สำรวจ
ใกล้เคียง
โปรไฟล์