6 พ.ค. 2532 - 3 ต.ค. 2534

ปีแห่งการเปลี่ยนแปลง

DDR Museum

ไดอารี่ตามแบบฉบับจากช่วงเวลาแห่งการรวมประเทศเยอรมนี 
พิพิธภัณฑ์ DDR, กรุงเบอร์ลิน

วันอาทิตย์ที่ 7 พฤษภาคม 1989

ไดอารี่ที่รัก

เช้านี้เป็นเช้าวันเลือกตั้ง นับเป็นความเจ็บปวดอีกครั้ง ผมพูดกับหญิงอ้วนที่เป็นคนของ SED จากคณะกรรมการการเลือกตั้งว่า ผมรอช่างประปามาแปดอาทิตย์ ก๊อกน้ำในสวนของผมรั่ว และยังไม่มีใครมาซ่อม เธอจดบันทึกไว้ เย็นวันนั้น โทรทัศน์ของฝั่งตะวันตกรายงานว่า คนบางกลุ่มได้พิสูจน์ให้เห็นว่ามีแผนโกงการเลือกตั้งจากการที่ได้ไปนับคะแนนด้วยตัวเอง ผู้ลงคะแนนจำนวนมากน่าที่จะขีดชื่อผู้สมัครจาก National Front ออกในครั้งนี้ ผู้คนควรจะเข้าร่วมโดยไม่ก่อความวุ่นวาย แต่เรื่องคราวนี้คงไม่พ้นที่จะถูกรายงาน แล้วก๊อกน้ำของผมคงหมดโอกาสที่จะได้รับการซ่อมแซม

 

 

กล่องใส่บัตรเลือกตั้งนี้ถูกใช้ใน "Volkswahlen" (การเลือกตั้งทั่วไป) ครั้งสุดท้ายในไลพ์ซิก

ข้อมูลประกอบ:

การเลือกตั้งทั่วไปครั้งสุดท้ายที่ใช้ระบบรายชื่อรวม ("Einheitsliste") จัดให้มีขึ้นโดยพรรค SED โดยมีผู้มีสิทธิลงคะแนน 98.77 เปอร์เซ็นต์มาใช้สิทธิของตน และตามข้อมูลของคณะกรรมการการเลือกตั้ง 98.84 เปอร์เซ็นต์ของผู้มีสิทธิเหล่านี้ลงคะแนนเห็นชอบให้ผู้สมัครจาก National Front กลุ่มอิสระต่างๆ จึงจัดให้มีการพิสูจน์ว่ามีการใช้แผนควบคุมผลการเลือกตั้งให้เป็นไปตามต้องการ โดยการตรวจสอบการนับคะแนนเสียงที่หน่วยเลือกตั้ง  

วันพุธที่ 7 มิถุนายน 1989

ไดอารี่ที่รัก

เพื่อนร่วมงานของเราที่ชื่อ Stefan Wille (Steve) กลายเป็นนักเรียกร้องสิทธิพลเมือง ในตอนห้าโมงเย็น เขาไปที่ Alex เพื่อประท้วงการโกงเลือกตั้ง เขาอ่านเรื่องนี้จาก Umweltblätter (จดหมายข่าวสิ่งแวดล้อม) ที่แสดงในโบสถ์ รอบ Alex ไม่มีอะไรคืบหน้ามากนัก ตำรวจและพวก Stasi อยู่เต็มไปหมด Steve เปลี่ยนใจอย่างรวดเร็ว เขาฉลาดกว่านั้น และคราวนี้การประท้วงก็จะมีขึ้นในวันที่ 7 ของทุกเดือน

เครื่องพิมพ์ใน Umwelt-Bibliothek

ข้อมูลประกอบ:

ในเดือนเมษายน 1987 ได้มีการเริ่มพิมพ์เผยแพร่จดหมายข่าวสิ่งแวดล้อมกว่า 1,000 ชุดใน Umwelt-Bibliothek (ห้องสมุดสิ่งแวดล้อม) ในเบอร์ลิน โดยไม่มีรอบการตีพิมพ์ที่แน่นอน หมายเหตุที่ว่า "Nur für den innerkirchlichen Dienstgebrauch" (เฉพาะใช้เป็นการภายในของโบสถ์เท่านั้น) ให้ความรู้สึกถึงการคุ้มครองพ้นจากองค์กรของรัฐ แม้กระนั้น ในวันที่ 25 กันยายน 1987 เจ้าหน้าที่ด้านความปลอดภัยของรัฐได้บุกเข้าไปยังอาคารสถานที่ของ Zion Community ยึดเครื่องถ่ายเอกสาร และจับกุมทุกคนในที่นั้น กลุ่มคนที่รวมตัวกันขัดขวางหน้าโบสถ์ Zionskirche และเสียงคัดค้านจากสื่อนานาประเทศได้ทำให้อำนาจรัฐค่อยผ่อนปรนลง จากนั้นเป็นต้นมา จดหมายข่าวสิ่งแวดล้อมนี้ได้กลายเป็นสิ่งตีพิมพ์ซึ่งเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดในเรื่องของการต่อต้านคัดค้าน จนกระทั่งถึงเดือนกันยายน 1989 มีการตีพิมพ์จดหมายข่าวถึง 32 ฉบับ 

โปสการ์ดจากวันหยุดพักผ่อนในฮังการี

ข้อมูลประกอบ:

ในวันที่ 2 พฤษภาคม 1989 ฮังการีเริ่มรื้อหลักพรมแดนที่ติดกับออสเตรีย จึงทำให้เกิดรูบนม่านเหล็ก (Iron Curtain) ขึ้นมา พลเมืองเยอรมันตะวันออกจำนวนมากเดินทางเข้าสู่ฮังการีเพื่อดูว่าตนอาจมีโอกาสที่จะข้ามพรมแดนไปได้หรือไม่ พวกเขารวมตัวกันในเต็นท์พักแรมรอบสถานทูตเยอรมันตะวันตกในบูดาเปสต์ สถานการณ์ยังเงียบสงบ แต่ความโกรธเคืองมีอยู่โดยรอบ

วันพฤหัสบดีที่ 3 สิงหาคม 1989

ไดอารี่ที่รัก 

สภาพอากาศย่ำแย่ อุณหภูมิเฉลี่ยเมื่อวานอยู่ที่ 11.5 องศาเซลเซียส เป็นวันที่หนาวเหน็บที่สุดในเดือนสิงหาคมนับตั้งแต่ปี 1893 สัญญาณสีแดงเตือนว่าเกิดพายุถูกส่งเตือนในบริเวณที่พักอากาศริมทะเลบอลติก ซึ่งโดยทั่วไปหมายความว่าห้ามลงเล่นน้ำ ป้า Hiltrud เขียนโปสการ์ดมาจากไซปรัส พร้อมภาพวัดเก่าแก่ใต้ท้องฟ้าสีสดใส ผมคงไม่ได้เห็นประเทศพวกนี้ ไม่ว่าจะบัลแกเรียหรือฮังการี ลูกสาวของผม Annabel เขียนมาจากบูดาเปสต์ว่าฤดูร้อนท่าจะน่าตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ ผมนึกไม่ออกว่าเธอหมายถึงอะไร

วันเสาร์ที่ 2 กันยายน 1989

ไดอารี่ที่รัก

กีฬาล่าสุดของชาว GDR ได้แก่การปีนข้ามรั้วสถานทูต ต่อไปเราอาจจะได้เหรียญโอลิมปิกอีกจากกีฬานี้ก็ได้ เหตุปั่นป่วนด้วยประการทั้งปวงกำลังเกิดขึ้นในบูดาเปสต์และปรากฏ ผู้คนหลายพันนั่งในสวนของสถานทูต เรียงร้องขอออกจากประเทศ หวังว่า Annabel จะไม่ตัดสินใจเข้าร่วมการประท้วงใหญ่ครั้งใหม่นี้

สิ่งของที่ใช้โบกสะบัด

ข้อมูลประกอบ:

สถานทูตเยอรมันตะวันตกในปรากปิดทำการในวันที่ 22 สิงหาคม พลเมือง GDR ปีนข้ามรั้วของ Palais Lobkowicz มากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่พวกเขาได้รับอนุญาตให้ออกนอกประเทศได้ในที่สุดเมื่อสิ้นสุดเดือนกันยายน 1989 ผู้คนราว 6,000 คนได้ตั้งค่ายพักภายในสวนของสถานทูต เพียงแค่สามวันหลังจากนั้น ก็มีชาวเยอรมันตะวันออกมาตั้งค่ายพักในสถานทูตเพิ่มขึ้นอีก 7,600 คน

วันเสาร์ที่ 7 ตุลาคม 1889

ไดอารี่ที่รัก

วันนี้มีงานเลี้ยงครบรอบ 40 ปี มีเสียงโห่ร้องยินดี เฉลิมฉลองต้อนรับ เสียงหัวเราะ ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราอยู่ในงานที่ Alex Heidelore รอคิวอยู่ครึ่งชั่วโมงสำหรับอาหารบนจานลวดลายดอกต้นหอมสีฟ้า ผมดื่มเบียร์ไปสองสามแก้ว ดูการชุมนุมประท้วงที่ Alex จากทีวีในเย็นวันนั้น หนุ่มสาวหลายพันคนเริ่มเดินทางไปที่ Palazzo Prozzo เราจัดแจงถือข้าวของกลับบ้านในเวลาเดียวกันนั้น เราต่างมีภาระหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบ

ข้อมูลประกอบ: 

GDR จัดงานเฉลิมฉลองปีที่ 40 อย่างฟุ้งเฟ้อ ในขณะที่เหล่า VIP กำลังเฉลิมฉลองใน Palast der Republik อยู่นั้น ผู้ชุมนุมเรียกร้องการปฏิรูปประชาธิปไตยได้ไปรวมตัวกันที่ World Clock บริเวณ Alexanderplatz เวลา 17.00 น. จากนั้นพวกเขาเคลื่อนตัวไปยัง Palast der Republik ในยามค่ำคืนของวันนั้น หน่วยรักษาความปลอดภัยของ GDR ใช้กำลังโต้กลับกลุ่มผู้ชุมนุมด้วยวิธีที่รุนแรง

วันจันทร์ที่ 9 ตุลาคม 1989

ไดอารี่ที่รัก

ในที่สุดทุกอย่างก็เริ่มร้อนแรงขึ้นมา ผู้คนนับหมื่นพากันไปที่ถนนในไลพ์ซิก พวกเขาโกรธแค้นสหายหน้าเดิมๆ ในกรรมการบริหารพรรค SED มีข่าวลือคุไปทั่วก่อนหน้านั้น ในที่ทำงาน Steve เพื่อนร่วมงานของผมบอกว่า มีรถถังประจำการอยู่ทั่วเมืองไลพ์ซิก แต่กอร์บาชอฟดูเหมือนจะไม่อนุญาตให้เคลื่อนพล ยังดีที่ผมอยู่ที่บ้าน ในตอนนั้นยังเกิดจลาจลในเบอร์ลินอีกด้วย

การเดินขบวนวันจันทร์ (Monday Demonstration) ในไลพ์ซิกเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 1989
Lothar König ในการเดินขบวนวันจันทร์

ข้อมูลประกอบ: 

การสวดอ้อนวอนเพื่อสันติภาพจัดขึ้นที่โบสถ์ Nikolaikirche ในไลพ์ซิกทุกๆ วันจันทร์ตลอดหลายปี ตั้งแต่เดือนมีนาคม 1989 ผู้ที่ได้ขอออกจากรัฐจะรวมตัวกันหลังจากนั้น และไปยังสถานีรถไฟประจำเมือง ในเดือนกันยายน 1989 การเดินขบวนวันจันทร์กลายเป็นตัวบ่งให้เห็นความตึงเครียดที่ก่อตัวขึ้นและวิกฤติทางการเมือง ในวันที่ 9 ตุลาคม 1989 ประชาชนกว่า 70,000 คนมารวมตัวกัน และเคลื่อนตัวไปที่ย่านใจกลางเมือง

วันพุธที่ 25 ตุลาคม 1989

ไดอารี่ที่รัก

Annabel พยายามอย่างจริงจังตั้งแต่ที่เธอเดินทางไปยังบูดาเปสต์ในช่วงฤดูร้อนนั้น เธอคิดว่าจะข้ามพรมแดนจากฮังการีไปที่ออสเตรียกับแฟนของเธอ แต่เธอไม่อยากหนีไปไหน เมื่อยังสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรๆ ได้ที่นี่ เมื่อวานเธอไปที่โบสถ์ Gethsemanekirche เพื่อเข้าร่วม "Information Prayer" จากนั้นก็เดินทางเข้าเบอร์ลินไปที่อาคารรัฐสภาเพื่อร่วมประท้วงการเลือกตั้งให้ Egon Krenz เป็นประธานรัฐสภา ผู้ประท้วงวางเทียนที่จุดไฟแล้วบนทางเท้าในบริเวณนั้น พวกเขาตะโกนในทำนองว่า "Egon Krenz เราไม่สนับสนุนคุณ Egon การเลือกตั้งของคุณมันเป็นเรื่องโกหก ประชาชนไม่ได้เลือกคุณ" และ "ปิดทีวีซะ แล้วมาเข้าร่วมกับเรา!" ทำไมจึงเป็นแบบนี้ และในที่สุด ทีวีก็มีเรื่องให้ตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

Erich Honecker, เลขาธิการทั่วไปของของพรรค SED และประธานรัฐสภา (1976-1989)
การเดินขบวนต่อต้าน Egon Krenz เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ในเบอร์ลิน
การปฏิบัติซ้ำ

ข้อมูลประกอบ:

หลังจาก Egon Krenz สืบทอดตำแหน่งเลขาธิการทั่วไปของพรรค SED ต่อจาก Erich Honecker เขาก็ได้รับเลือกเป็นประธานรัฐสภา ในโบสถ์ Gethsemanekirche จดหมายประท้วงถูกเขียนขึ้น มีการตัดสินใจถือจดหมายไปที่รัฐสภาโดยพากันไปเป็นกลุ่ม ผู้ชุมนุมราว 12,000 คนเคลื่อนตัวอย่างสงบผ่านกรุงเบอร์ลิน

วันจันทร์ที่ 6 พฤศจิกายน 1989

ไดอารี่ที่รัก

ตอนมื้อกลางวัน Steve บอกว่ากลุ่มความร่วมมือท้องถิ่นในเบอร์ลินของพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตยถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวานนี้ในโบสถ์ Sophienkirche บนถนน Hamburger Straße เขาถือโอกาสเข้าร่วมกลุ่ม หัวหน้าแผนกของเรา Dr. Schmidt เพิ่งพร่ำบ่นว่า "อย่ายุ่งเรื่องนี้ให้มากเกินไป ถ้าเกิดอะไรเปลี่ยนแปลงขึ้นอีก แกจะต้องเป็นคนแรกที่แบกรับความยุ่งยากไปพร้อมกับเขา" Steve บอกว่าปู่ของเขาเคยอยู่ใน SPD มาก่อน แม้ว่าจะเป็นฝ่ายซ้ายข้างคอมมิวนิสต์ แต่ก็เหมาะสมที่สุดแล้วในช่วงเวลานี้ ทางกลุ่มมีการจัดการที่ดีมาก ทันทีที่คุณเข้าร่วม พวกเขาจะรวบรวมเงินอุดหนุนสมาชิกคนละ 20 DM และเมื่อกลุ่มนี้ก่อตั้งขึ้น DSF (Society for German-Soviet Friendship) และ FDGB (Free German Trade Union Federation) ก็ได้สลายตัวไป

ใบเสร็จรับเงินอุดหนุนแรกเข้าในการเป็นสมาชิกของ SDP

ข้อมูลประกอบ:

ในวันที่ 5 พฤศจิกายน 1989 กลุ่มความร่วมมือท้องถิ่นในเบอร์ลินของพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย (SDP) ได้เริ่มก่อตัวขึ้นใน GDR พรรคดังกล่าวจัดตั้งขึ้นภายในอารามของเมือง Schwante เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 1989 กลุ่มความร่วมมืออื่นๆ ภายในท้องถิ่นก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นและมีการเลือกตั้งประธานของกลุ่มด้วยเช่นเดียวกัน 

วันศุกร์ที่ 10 พฤศจิกายน 1989

ไดอารี่ที่รัก

Annabel ไปปาร์ตี้เทคโนสมัยใหม่แบบที่จัดขึ้นในห้องใต้ดินกับแฟนของเธอ ทั้งสองต่างดูน่าทึ่ง ผมเริ่มกังวลเมื่อทั้งคู่ไม่ได้กลับบ้านในเวลาเที่ยงคืน แล้วเสียงออดหน้าบ้านก็ดังขึ้น Krause เพื่อนบ้านของผมยืนหน้าประตูสวนพร้อมกับขวดแชมเปญ "กำแพงเปิดแล้ว" เขาร้องอย่างดีใจ เกิดความโกลาหลบริเวณทางข้ามพรมแดนทุกแห่ง แต่ทุกอย่างเป็นไปด้วยสันติ Krause บอกว่าเขารอวันนี้มา 28 ปี ผมหวังว่าเด็กๆ จะปลอดภัยท่ามกลางความวุ่นวายทั้งหมดนี้ พวกเขากลับมาเกือบเช้าหลังจากเต้นรำบนถนน Kudamm ตลอดทั้งคืน Annabel บอกว่านี่เป็นปาร์ตี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุด

ระบบแสงสีแบบที่ทำขึ้นภายในบ้านจากปี 1986

ข้อมูลประกอบ:

วัฒนธรรมเทคโนในเบอร์ลินเกิดขึ้นพร้อมกับการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน การรวมประเทศเริ่มเกิดขึ้นในชั้นใต้ดินที่ว่างอยู่ทันทีหลังจากวันที่ 9 พฤศจิกายน 1989 "เมื่อกำแพงล้มลง มีเสียงดังเกิดขึ้น และคุณก็จะได้ยินเสียงดังนี้ในเพลงได้อีกด้วย" Tanith ซึ่งเป็นดีเจชื่อดังของเบอร์ลินกล่าว อธิบายถึงบทบาทของเทคโนที่เป็นเสียงเพลงประกอบในยามที่กำแพงเบอร์ลินล่มสลาย

วันอาทิตย์ที่ 12 พฤศจิกายน 1989

ไดอารี่ที่รัก

เกิดการอพยพย้ายถิ่นครั้งใหญ่ สถานีรถไฟ Friedrichstraße มีผู้คนคับคั่ง ไม่มีใครมาตรวจบัตรประจำตัวอีกต่อไป เราถูกเบียดอัดเหมือนปลาซาร์ดีนบน S-Bahn ฝูงชนอยู่รอบบริเวณ Zoo Station การจราจรหยุดนิ่งไปโดยสิ้นเชิง ชาวเบอร์ลินตะวันตกตะลึงกับจำนวนของชาวตะวันออกในที่นั้น ผมถามว่าจะไปรับ "เงินต้อนรับ" 100 DM ได้ที่ไหน พวกเขาตอบผมว่าให้ไปที่ธนาคารหรือที่ทำการไปรษณีย์ แต่แถวจะสั้นกว่าถ้าอยู่รอบนอกเมือง มันจะสำคัญอะไร การยืนต่อแถวไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเรา บรรยากาศนั้นยอดเยี่ยม เจ้าหน้าที่ในที่ทำการไปรษณีย์จ่ายเงินให้เรา 100 DM เยอรมันตะวันตกต่อคน และประทับตราวันที่เล็กๆ บนบัตรประจำตัวของเรา

ข้อมูลประกอบ:

เนื่องจากผู้รับเบี้ยบำนาญใน GDR ไม่มีเงินในสกุลเยอรมันตะวันตก รัฐบาลแห่งชาติจึงเสนอให้เงินต้อนรับแก่ผู้มาเยือนใหม่จากฝั่งตะวันออกแต่ละคนเป็นจำนวน 100 DM เป็นระยะเวลานาน ในวันหลังจากการล่มสสลายของกำแพง มาตรการทางสังคมอันมีน้ำใจนี้ได้ถูกขยายต่อโดยอัตโนมัติแก่ประชาชนจำนวนมากที่เข้ามาเยือน 

การต่อแถวรับเงินต้อนรับบนถนน Badstraße ในเบอร์ลินตะวันตก, วันที่ 11 พฤศจิกายน 1989 (รูปภาพ: Matthias Schubert)
Winfried Witzel พูดถึงเงินต้อนรับ
"ผู้ร่วมทลายกำแพง"

วันพฤหัสบดีที่ 30 พฤศจิกายน 1989

ไดอารี่ที่รัก

ความนิยมล่าสุดคือการกระเทาะกำแพงให้เป็นชิ้นส่วนเล็กๆ หนุ่มสาวบางคนถึงกับมาจาก Swabia เพื่อคอนกรีตเขียนสีชิ้นเล็กหรือเศษลวดหนาม ผมรื้อค้นกล่องเครื่องมือเพื่อหาค้อนและสิ่ว และไปที่กำแพงพร้อมกับ Heidelore เสียงค้อนทุบและสิ่วเจาะดังราวกับผู้ร่วมทลายกำแพงสักพันคนกำลังโจมตีรั้วพรมแดน บางครั้งพวกเขาก็หยิบชิ้นกำแพงใส่กระเป๋า นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่สามารถทำได้กับกำแพงนี้

เศษชิ้นส่วนกำแพงเบอร์ลิน
เศษชิ้นส่วนกำแพงเบอร์ลิน

วันศุกร์ที่ 15 ธันวาคม 1989

ไดอารี่ที่รัก

วันนี้ Dr. Schmidt หัวหน้าแผนกของเราบอกให้ทุกคนไปที่แผนกบุคคล และนำทะเบียนจ้างงานของพวกเราไปให้ฝ่ายต้อนรับ Steve โกรธและพูดว่าสหายหัวหมอพวกนี้ต้องการลบร่องรอยติดตามทั้งหมดที่แสดงถึงการกระทำอันน่าวิเศษและมีน้ำใจของพวกเขา Dr. Schmidt เฉไฉไม่พูดอะไร คนของ SED เริ่มอ่อนลงมากแล้วในตอนนี้

แฟ้มของ DDR

ข้อมูลประกอบ:

"Kaderakte" (ทะเบียนพนักงาน) เป็นข้อมูลประวัติชนิดที่มีการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ซึ่งอยู่ในความดูแลของแต่ละสถาบัน ตั้งแต่โรงเรียนไปจนถึงหน่วยงานบำนาญผู้สูงอายุ โดยที่บุคคลในแฟ้มจะไม่สามารถดูได้ กระทรวงความมั่นคงของรัฐสามารถกำหนดให้ใช้เอกสารได้อย่างไม่จำกัด ในปี 1989 พนักงานสามารถดูแฟ้มนี้ได้ แต่ถึงอย่างนั้น แฟ้มดังกล่าวมักจะถูกแก้ไขมาแล้วก่อนหน้านั้น

วันศุกร์ที่ 22 ธันวาคม 1989

ไดอารี่ที่รัก 

ประตูบรานเดนบวร์ก (Brandenburg Gate) เปิดขึ้นแล้วในตอนนี้ สิ่งกีดขวางต่างๆ ถูกย้ายออกไปด้านข้าง ครั้งสุดท้ายที่ผมผ่านประตูนี้คือฤดูร้อนปี 1961 สมัยที่ยังเป็นเด็กเล็ก ในวันนี้ ผมว่าผมกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา ตอนนี้ปีใหม่กำลังจะเริ่มต้น ปีนี้จะนำอะไรมาอีก ความเป็นหนึ่งเดียวของเยอรมันงั้นหรือ Annabel ที่มักสนอกสนใจเรื่อง GDR จู่ๆ ก็กลับไม่กระตือรือร้นเรื่องนี้อีก ยังไม่ทันที่ผู้คนจะกำจัด Honecker and Co ออกไป พวกเขาก็กลับก้าวตามชายอ้วนที่ชื่อ Kohl เสียแล้ว เมื่อไหร่เธอถึงจะมีความสุข

การรื้อถอนสิ่งกีดขวางบริเวณประตูบรานเดนบวร์ก, 21 ธันวาคม 1989
การเฉลิมฉลองวันส่งท้ายปีเก่าที่ประตูบรานเดนบวร์ก, 31 ธันวาคม 1989
ต้นคริสต์มาสหลังกำแพงเบอร์ลิน, 26 ธันวาคม 1989

ข้อมูลประกอบ:

การปรากฏตัวของนายกรัฐมนตรี Helmut Kohl แห่งเยอรมันตะวันตก และนายกรัฐมนตรี Hans Modrow แห่ง GDR เกิดขึ้นพร้อมกับการเปิดประตูบรานเดนบวร์กขึ้นอีกครั้ง ผู้นำรัฐบาลทั้งสองเดินผ่านประตูด้วยกัน ผู้คนราว 100,000 คนได้มารวมตัวกันที่แต่ละฝั่งซึ่งเคยเป็นสิ่งกีดขวางบริเวณประตูมาก่อน ถึงแม้ว่าจะมีฝนตกหนัก

วันอาทิตย์ที่ 24 ธันวาคม 1989

ไดอารี่ที่รัก

เราอยากฉลองคริสต์มาสในแบบที่เคยทำ แต่นี่ถึงยุคใหม่แล้ว เมื่อผมนึกไปถึงความยากลำบากเมื่อปีที่แล้วเพื่อให้ได้ช็อคโกแลตซานตาคลอสสักสองสามแท่งหรือส้มสักจำนวนหนึ่ง เราอดออมเงินตะวันตกทุกๆ เหรียญด้วยกันสำหรับช่วงสี่สัปดาห์ของ Advent และไปที่ Neukölln ความวุ่นวายตึงเครียดเกิดขึ้นที่นั่น Annabel บอกว่าเธอจะไม่ยอมก้มหัวให้กับวัตถุนิยมของระบบสังคมนายทุน เด็กคนนี้ไปเรียนรู้สำนวนคำพูดแบบนี้มาจากที่ไหนกัน เราซื้อวอล์คแมนราคา 34.20 DM ให้กับเธอ

เครื่องเล่นเทปที่เป็นที่ต้องการอย่างมาก

วันจันทร์ที่ 1 มกราคม 1990

ไดอารี่ที่รัก

เราไปคอนเสิร์ต Hasselhoff ที่ประตูบรานเดนบวร์ก ขณะที่เขาก้าวขึ้นเวที ทุกคนในฝูงชนตะโกนว่า "David ... David!" Heidelore น้ำตาไหลและกระซิบว่า "เขาดูดีกว่า Frank Schöbel เสียอีก" จากนั้นเขาก็เริ่มพูด "ผมเฝ้ามองหาอิสระ" ผมไม่เข้าใจคำพูดนั้น แต่ทุกๆ คนก็ร่วมร้องเพื่ออิสระ คำพูดนี้เป็นคำพูดแห่งปี 1989 

ข้อมูลประกอบ: 

เพลง "Looking for Freedom" มียอดขายกว่า 70,000 ชุดต่อวันในเยอรมนีในปี 1989 และขึ้นอันดับหนึ่งของชาร์ตเป็นเวลาถึงแปดสัปดาห์ ในวันส่งท้ายปีเก่า 1989 David Hasselhoff ร้องเพลงให้ผู้คนมากกว่า 500,000 คนฟังที่กำแพงเบอร์ลิน

วันส่งท้ายปีเก่า 1989 ที่กำแพงเบอร์ลิน
LP "Looking for Freedom"

วันศุกร์ที่ 12 มกราคม 1990

ไดอารี่ที่รัก 

เงินตะวันตกที่ไม่ได้เป็นจำนวนมากมายนักหมดไป แต่อย่างน้อยการขนส่งในประเทศก็ฟรีสำหรับชาวตะวันออก คุณสามารถเดินทางไปไหนมาไหนได้ฟรี แต่จะทำอะไรได้ ถ้าคุณไม่มีเงินซื้อแม้แต่กาแฟสักถ้วย อย่างน้อย Annabel ก็เพลิดเพลินกับอิสระของเธอ เธอไปที่ห้องสมุด American Memorial และยืมหนังสือมากองหนึ่ง เธอบอกว่ามีคนมาคืนหนังสือที่นำมาคืนไม่ได้หลังจากที่กำแพงก่อขึ้นในเดือนสิงหาคม 1961 ขอบคุณพระเจ้าที่ห้องสมุดไม่ได้เรียกค่าปรับใดๆ

วันอังคารที่ 16 มกราคม 1990

ไดอารี่ที่รัก

เมื่อวานเย็นเกิดจลาจลครั้งใหญ่ใน Lichtenberg ประตูสำนักงานใหญ่ของ Stasi น่าจะถูกก่ออิฐสูงแสดงลักษณะในเชิงสัญลักษณ์ แต่ผู้คนไม่ละความพยายามจนกระทั่งปีนขึ้นไปบนประตูและเปิดจากด้านใน แล้วฝูงชนก็บุกเข้าไปยังอาคาร และขว้างปาข้าวของออกจากหน้าต่าง ตำรวจเพียงแค่มองอย่างเงียบๆ แบบเห็นได้ชัด ในที่สุด Modrow ปรากฏตัวด้วยตนเองจากการประชุมปรึกษาหารือ ตะกายขึ้นรถของตน และประกาศผ่านลำโพงว่าข้าวของนั้นล้วนแต่เป็นสาธารณสมบัติ

การเรียกรวมตัว New Forum สำหรับการชุมนุมสาธารณะ

ข้อมูลประกอบ:

กลุ่มประชาชนเข้าไปยึดครองสำนักงานของ Stasi ในเมืองหลวงของหลายเขตตั้งแต่วันที่ 4 ธันวาคม 1989 มีการเรียกรวมตัว New Forum สำหรับการชุมนุมเรียกร้องหน้าสำนักงานใหญ่ของ Stasi ในเย็นวันที่ 15 มกราคม 1990 ผู้เดินขบวนเคลื่อนไหวด้วยความโกรธเคือง

บัตรอนุญาตของคณะกรรมการพลเรือนสำหรับการยุบบทบาทกระทรวงความมั่นคงภายใน ซึ่งใช้สำหรับเข้าไปภายในอาคารบนถนน Normannenstraße

ข้อมูลประกอบ:

คณะกรรมการพลเรือนได้รับการก่อตั้งขึ้นในสำนักงานของผู้นำ Stasi ได้แก่ Erich Mielke ในคืนวันที่ 16 มกราคม เพื่อยกเรื่องการยุบหน่วยงาน Stasi ในเวลาเดียวกัน การประชุม Central Round Table ได้กำหนดกลุ่มการทำงานเพื่อรักษาความปลอดภัยขึ้นมา กระบวนการยุติบทบาทของกระทรวงความมั่นคงภายในยังคงดำเนินต่อ

วันพฤหัสบดีที่ 18 มกราคม 1990

ไดอารี่ที่รัก 

ในที่สุด Steve ได้กลายเป็นพวก Super-Revolutionary อีกคน คณะกรรมการพลเรือนถูกจัดตั้งขึ้นในสำนักงานใหญ่ของ Stasi โดยก่อกำเนิดในสำนักงานของ Erich Mielke หัวหน้าของหน่วย Stasi อาคารนี้มีแนวโน้มที่จะกลายเป็นพิพิธภัณฑ์ในอนาคต ตัวของ Mielke เองอยู่ในคุกเอกชนพร่ำบ่นถึงสภาพที่ย่ำแย่ในคุก ที่มั่นของ Stasi ถูกเฝ้าระวังโดยตำรวจ และคณะกรรมการพลเรือนจะได้รับ ID ของตัวเอง Steve โชว์ให้เราดู ID ของเขา พวกเราต่างประหลาดใจไม่น้อย

การออกจากงานเพื่อเข้าร่วมใน Round Table, 22 มกราคม 1990

วันศุกร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ 1990

ไดอารี่ที่รัก 

Steve มาเยี่ยมและบอกเล่าถึงวีรกรรมกับหน่วย Stasi เขานำจดหมายออกจากงานจากคณะกรรมพลเรือนไปให้กับแผนกบุคคล แน่นอนว่าพวกเขายอมรับในทันที แม้แต่ Dr. Schmidt เขาเซ็นชื่อโดยไม่คัดค้านใดๆ พวกที่รับใช้อำนาจเก่าก็รับใช้อำนาจใหม่ต่อไปอย่างซื่อสัตย์ และพวกที่ไม่ปฏิบัติตามที่ถูกคาดหวังก็จะยังปฏิบัติเหมือนเดิมเช่นกัน ผมกลัวที่สุดก็เรื่อง Steve ในอนาคต 

ข้อมูลประกอบ:

การทำงานในคณะกรรมการเพื่อการยุบบทบาทของหน่วย Stasi ได้พัฒนาขึ้นเป็นงานเต็มเวลา ดังนั้น รัฐบาลจึงสั่งให้ผู้เกี่ยวข้องทั้งหมดออกจากงานประจำตามสัญญาโดยได้รับเงินจากนายจ้างต่อไป

วันพุธที่ 28 กุมภาพันธ์ 1990

ไดอารี่ที่รัก

Heidelore กลับจากการเยี่ยมพี่สาว Hiltrud ในเมือง Düsseldorf พวกเขาทะเลาะกันใหญ่โต Hiltrud บอกว่าพวกตะวันออกทุกคนโลภและขี้เกียจ พวกเขาอยากทำงานในแบบที่มี Honecker คุ้มหัว แต่ใช้ชีวิตแบบอยู่ภายใต้ Kohl พวกเขากำลังจะได้เรียนรู้ในสิ่งที่คาดไม่ถึง Heidelore สวนกลับว่าพวกตะวันตกคิดแต่เรื่องเงินและไม่มีอุดมการณ์ เหล่านี้คงเป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยมสำหรับการรวมเป็นหนึ่งของเยอรมัน 

มิตรภาพที่สูญสลาย...
...รวมทั้งความสัมพันธ์

วันเสาร์ที่ 3 มีนาคม 1990

ไดอารี่ที่รัก

มีเรื่องมากมายเกิดขึ้นที่โรงเรียน Annabel ซึ่งใกล้ที่จะสอบ Abitur พูดถึงเรื่องนี้บ่อยๆ ในตอนนี้ ไม่มีการเรียนการสอนวันเสาร์อีกแล้ว ครูใหญ่ถูกเชิญให้ออก รองครูใหญ่รับตำแหน่งนี้ต่อถึงแม้ว่าเธอจะเคยอยู่ใน SED เหมือนกัน แทบทุกคนออกจากพรรคนั้นแล้ว FDJ ก็สูญสลายเป็นอากาศธาตุ วิชาหน้าที่พลเมืองถูกล้มเลิก ครูอาจารย์ไม่แน่ใจว่าจะสอนประวัติศาสตร์และภาษาเยอรมันอย่างไร พวกเขาปล่อยให้นักเรียนพูดคุยโต้แย้งกันเอง พวกเขายังเลือกตัวแทนนักเรียนอีกด้วย ให้ทายสามครั้งว่าตัวแทนคนนั้นคือใคร...

ตารางเรียน

วันอาทิตย์ที่ 18 มีนาคม 1990

ไดอารี่ที่รัก 

การเลือกตั้งครั้งแรกที่คุณไปโดยความสมัครใจ แน่นอนว่าผมลงคะแนนให้ Kohl หัวหน้าแผนกคนเก่าของเรา Dr. Schmidt บอกว่า Kohl คือคนกุมเงินก้อนโต ด้วยเหตุนี้เราจึงเลือกพรรค PDS แต่เงินคือสิ่งที่ชาวตะวันออกต้องการมากที่สุดตอนนี้ ถ้าการรวมเยอรมันไม่ได้เกิดขึ้นในเร็วๆ นี้ เราคงรู้สึกเหมือนถูกหักหลัง แน่นอนว่า Annabel โหวตให้นักเรียกร้องสิทธิพลเมืองจาก Green ซึ่งเป็นพรรคทางเลือก คนเหล่านี้เป็นคนดี แต่ผมคงไม่ไว้ใจที่จะให้เขาบริหารประเทศ

โปสเตอร์หาเสียงเลือกตั้งของ Deutsche Soziale Union (German Social Union) สำหรับการเลือกตั้งในระบบรัฐสภาในวันที่ 18 มีนาคม 1990
โปสเตอร์หาเสียงเลือกตั้งของ PDS ซึ่งเป็นพรรคที่สืบทอดจาก SED สำหรับการเลือกตั้งในระบบรัฐสภาในวันที่ 18 มีนาคม 1990

ข้อมูลประกอบ:

พรรค CDU ก้าวขึ้นเป็นผู้ชนะอย่างบริสุทธิ์ตั้งแต่การเลือกตั้งไปจนถึงการเลือกในสภาประชาชน (People's Chamber) ซึ่งเป็นรัฐสภาของ GRD โดยได้รับคะแนนเสียง 40.6 เปอร์เซ็นต์ พรรค SPD ซึ่งมีสถานะที่อ่อนยวบจากการรวมเป็นหนึ่งเดียวส่งผลต่อพรรคทำให้ได้รับคะแนนเสียงเพียง 21.8 เปอร์เซ็นต์ พรรค PDS ซึ่งสืบทอดอำนาจจาก SED ได้รับคะแนนเสียงตามมาที่ 16.3 เปอร์เซ็นต์ กลุ่มเรียกร้องสิทธิพลเมืองที่รวมอยู่ในพรรคที่ชื่อ Bündnis 90 (Alliance 90) ถูกลดทอนความสำคัญทางการเมืองโดยได้รับคะแนนเสียงเพียง 4.8 เปอร์เซ็นต์

วันพุธที่ 4 เมษายน 1990

ไดอารี่ที่รัก 

ในที่สุด Steve ก็ออกจากทีมงานของเรา ก่อนหน้านี้เขาถูกส่งตัวไปเป็นคณะกรรมการในการยุติบทบาทผู้สืบทอดหน่วย Stasi ไปยัง Amt für Nationale Sicherheit (สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ) ตอนนี้เขาไล่ดูแฟ้ม Stasi ในระหว่างอาหารกลางวัน เราพูดคุยเรื่องนี้อย่างดุเดือด แน่นอนว่า Dr. Schmidt บอกว่าเรื่องในอดีตก็ควรให้แล้วไป จะมีอะไรแตกต่างไปจากเดิมหากรู้ว่าใครเป็นส่วนหนึ่งของ Stasi จริงๆ แล้วผมสนใจในสิ่งที่เขาพูดเป็นอย่างมาก และยิ่งสนใจเกี่ยวกับ Schmidt ชายแก่ยะโสพวก SED คนนี้

"บัตรพับ" (บัตรประจำตัวพนักงาน) สำหรับเจ้าพนักงานของกระทรวงความมั่นคงภายใน
ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม 1990 Central Round Table ได้เริ่มใช้บัตรประจำตัวของพนักงานกระทรวงความมั่นคงภายในที่ไม่ได้ใช้แล้วมาใช้เป็นบัตรประจำตัวให้กับเจ้าพนักงานของหน่วยงาน

ข้อมูลประกอบ

เอกสารสำคัญของ Stasi แสดงให้เห็นว่าสมาชิกระดับผู้นำของทุกพรรคเคยเป็นผู้ร่วมงานแบบไม่เป็นทางการในกระทรวงความมั่นคงภายใน เริ่มมีการโต้เถียงในวงกว้างว่าใครจะเป็นผู้กล่าวหาระบบ Stasi ผู้ครอบครองสำนักงานสำคัญต่างๆ ควรถูกตรวจสอบ โดยเริ่มจาก People's Chamber 

วันเสาร์ที่ 5 พฤษภาคม 1990

ไดอารี่ที่รัก 

วันนี้เราซื้อแปลงที่ดินที่บ้านของเราตั้งอยู่ จนถึงตอนนี้ เราแค่ได้รับอนุญาตให้ใช้ แต่มันไม่ใช่ทรัพย์สินของเรา การจัดการทางกฎหมายในลักษณะนี้มีอยู่แค่ใน GDR ซึ่งเราจะต้องจัดการก่อนที่การรวมชาติเยอรมันจะมาถึง ทุกคนกลัวว่าเจ้าของทรัพย์สินใหม่จะถูกไล่ออกจากบ้าน ถึงแม้ว่าบางคนจะอาศัยอยู่ที่นั่นนานหลายศตวรรษ หวังว่าการซื้อทรัพย์สินและลงข้อมูลในทะเบียนที่ดินคงจะช่วยให้มั่นคงขึ้นในทางกฎหมาย 

ข้อมูลประกอบ:

กฎหมายการซื้อขายเมื่อวันที่ 7 มีนาคมให้สิทธิหน่วยงานภายในท้องถิ่นในการขายที่ดินที่เป็นสาธารณะให้แก่เจ้าของทรัพย์สินที่ตั้งอยู่บนที่ดินผืนนั้น โอกาสในการซื้อที่ดินในราคาต่ำนี้จะมีไปจนถึงวันที่ 3 ตุลาคม Federal Court of Justice ได้ยืนยันความชอบด้วยกฎหมายให้กับกฎหมายนี้ในปี 2004

สัญญามอบสิทธิในการใช้ทรัพย์สินอันเป็นสาธารณะสมบัติ

วันเสาร์ที่ 2 มิถุนายน 1990

ไดอารี่ที่รัก, 

เบอร์ลินกำลังเปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่กำแพงใหญ่ถูกรื้อออกไปอย่างรวดเร็ว ทางเดินเข้าสู่สถานีรถไฟที่ถูกทิ้งร้างก็ได้รับการเปิดขึ้นอีกครั้งด้วย ที่สถานีใต้ดินบริเวณ Alexanderplatz กำแพงถูกโค่นลง และในทันทีทันใด ก็มีบันได ชานชาลา รางรถไฟเกิดขึ้น เราถูกโดดเดี่ยวในฝั่งตะวันออกจนบางครั้งไม่ได้เห็นกำแพงแล้วด้วยซ้ำไป  

ตั๋วจาก Kombinat Berliner Verkehrsbetriebe (BVB) ซึ่งเป็นบริษัทที่รัฐเป็นเจ้าของ

ข้อมูลประกอบ:

เครือข่าย U-Bahn และ S-Bahn ในเบอร์ลินถูกแยกกันในเวลาต่อมาเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 1961 รถไฟใต้ดินหลายสายผ่านเบอร์ลินตะวันออกโดยไม่หยุดจอด ซึ่งทำให้เกิดสถานีที่เรียกกันว่า "Geisterbahnhöfe" (สถานีร้าง) ทางออกทั้งหมดถูกปิดไว้โดยหน่วยงานในฝั่งตะวันออก สถานีใต้ดินหลายๆ แห่ง เช่น Stadtmitte และ Alexanderplatz ถูกแยกออกจากกันโดยสิ้นเชิง 

วันอาทิตย์ที่ 10 มิถุนายน 1990

ไดอารี่ที่รัก 

คุณจะได้ยินสิ่งที่น่าตะลึงที่สุดในตอนนี้ ไม่นานก่อนที่จะมีการเปลี่ยนแปลงสกุลเงิน Stasi ได้ขายสิ่งของภายในหน่วยงานแก่พนักงาน พวกเขาได้รับเงินล่วงหน้าจากบริษัทในกรณีที่ขายของเหล่านั้น เรื่องอื้อฉาวของสปาย Guillaume ก่อให้เกิดความสะเทือนใจไม่น้อย ชายผู้ที่ทำให้ Willy Brandt พ่ายแพ้ ขณะนี้อาศัยในบ้านหลังเล็กบน Bötzsee ใน Eggersdorf นี่คือสิ่งที่แผ่นดินเกิดตอบแทนแก่วีรบุรุษอย่างเขา 

ภาพตัดจากหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับข้อเสนอแก่ Guillaume

ข้อมูลประกอบ:

ผู้ช่วยส่วนตัวของนายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมันตะวันตก Willy Brandt ที่ชื่อ Günter Guillaume ถูกเปิดโปงว่าเป็นสายลับให้กับ GDR ในปี 1974 เขาถูกจับกุมและในที่สุดถูกส่งตัวแลกกับเจ้าหน้าที่ข่าวกรองของฝั่งตะวันตกซึ่งถูกจับโดย Eastern Bloc เขาได้รับบ้านหนึ่งหลังใน Eggersdorf ใกล้กับ Strausberg ในปี 1990 เขาได้รับข้าวของเครื่องใช้ภายในหน่วยงานของกระทรวงความมั่นคงภายในที่ยังคงมีสถานะคลุมเครือน่าสงสัย ความพยายามทั้งหมดที่จะถอนคำสั่งในการจัดการนี้ไม่สำเร็จ เขาครอบครองบ้านหลังดังกล่าวจนกระทั่งเสียชีวิต 

ธนบัตรจากธนาคารแห่งรัฐ GDR

ข้อมูลประกอบ:

เด็กอายุต่ำกว่า 14 ปีสามารถแลกเปลี่ยนเงินมาร์คเยอรมันตะวันออกได้ถึง 2,000 มาร์คที่อัตราแลกเปลี่ยน 1:1 ผู้ที่มีอายุระหว่าง 15 ถึง 59 ปีสามารถแลกเปลี่ยนได้สูงสุด 4,000 มาร์คที่อัตรานี้ ในขณะที่ผู้มีอายุมากกว่า 59 ปีสามารถแลกเปลี่ยนได้สูงสุด 6,000 เงินที่มีจำนวนเกินกว่านี้ รวมทั้งทรัพย์สินทางการเงินที่มูลค่ามากกว่าจะได้รับการแปลงค่าที่อัตรา 2:1 การแลกเปลี่ยนสามารถดำเนินการผ่านบัญชีใช้เช็คของธนาคารที่รับฝากเงินออมเท่านั้น 

วันจันทร์ที่ 25 มิถุนายน 1990

ไดอารี่ที่รัก 

การเปลี่ยนแปลงสกุลเงินกำลังจะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้ เงาบุคคลน่าสงสัยเดินเตร่รอบ Zoo station, Alex และที่อื่นๆ พวกเขากำลังแลกเปลี่ยนเงินตะวันออกเป็นตะวันตกในอัตรา 1:5 วิธีปกติคือเปิดบัญชีเงินออม ในวันที่ 1 กรกฎาคม เงินระหว่าง 2,000 ถึง 6,000 มาร์คจะแลกได้ในอัตรา 1:1 ต่อคน แล้วแต่ว่าอายุเท่าไร เงินที่เกินมาจะใช้อัตรา 1:2 อัตรานี้นับว่าดีมาก แต่ก็ยังมีผู้ที่ไม่อยากให้เงินผ่านบัญชีของตน พวกเขาเกรงว่าจะถูกถามถึงที่มาของเงินเหล่านั้น 

วันอาทิตย์ที่ 1 กรกฎาคม 1990

ไดอารี่ที่รัก 

ช่างเป็นวันที่ยอดเยี่ยม ใครๆ ก็แลกเงินตะวันตกมาใช้ได้! เมื่อวานร้านค้าต่างๆ ถูกกวาดเช็ดจนสะอาด ทุกคนอยากใช้เงินเหรียญอะลูนิเนียมสุดท้ายที่เหลืออยู่ เช้าตรู่ของวันนี้ สินค้าดีๆ ทั้งหมดจากฝั่งตะวันตกเริ่มวางเรียงบนชั้น Schmidt ซึ่งตอนนี้ทำงานให้กับ PDS บ่นพึมพำและพูดว่า คงมีไม่กี่คนที่จะซื้อหาของดีๆ พวกนี้ได้ 

ข้อมูลประกอบ:

หลังจากมีการเปิดตัวเงินมาร์คเยอรมัน (Deutsche Mark) สินค้าของ GDR ก็สูญมูลค่าทางการตลาดโดยสิ้นเชิง แม้แต่ผลิตภัณฑ์ในท้องถิ่นอย่างเนยและนมก็จะน่าดึงดูดใจลูกค้ามากขึ้น ถ้ามีลักษณะบรรจุภัณฑ์แบบตะวันตก เหตุการณ์นี้เป็นบทเริ่มต้นของปัญหาทางเศรษฐกิจ ผลิตภัณฑ์ของ GDR ขาดความสามารถในการแข่งขัน ธุรกิจล้มละลาย พนักงานตกงาน 

เงินมาร์คของ GDR

วันพุธที่ 3 ตุลาคม 1990

ไดอารี่ที่รัก 

วันนี้จะต้องถูกบันทึกไว้! เยอรมันรวมกันเป็นหนึ่งเดียวแล้ว มีการเฉลิมฉลองครั้งใหญ่หน้า Reichstags ดอกไม้ไฟน่าตื่นตาตื่นใจ Dr.Schmidt บอกว่าฝั่งตะวันออกจะกลายเป็นเมือง Mezzogiorno แห่งเยอรมนี แล้วมันหมายความว่าอย่างไรครับ ผมถามเขา เขาอธิบายว่า ดินแดนที่ยากจนในอิตาลีตอนใต้ แต่อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องเดินทางอีกแล้ว ผมคิดกับตัวเอง 

ธง GDR ที่ถูกตัดเครื่องหมายออก

ข้อมูลประกอบ:

ในตอนนี้ สิ่งสำคัญก็แค่ประกาศอย่างเป็นทางการ องค์ประกอบหลักต่างก็พร้อมแล้ว ทั้งระบบการเงินและสหภาพสังคม วันรวมชาติถูกกำหนดขึ้นโดยให้มีการเฉลิมฉลองอย่างเป็นทางการหน้า Reichstag (อาคารรัฐสภา) นับจากวันดังกล่าวเป็นต้นมา วันที่ 3 ตุลาคมเป็นที่รู้จักในชื่อ วันรวมชาติเยอรมัน (Day of German Unity) และเป็นวันหยุดประจำชาติ 

วันอาทิตย์ที่ 14 ตุลาคม 1990

ไดอารี่ที่รัก 

ลูกชายเพื่อนบ้านของผมออกจากราชการทหาร ตอนนี้เขาเป็นเจ้าหน้าที่ใน Bundeswehr (กองทัพเยอรมัน) ผมถามเขาว่า รู้สึกอย่างไรที่ต้องใส่ชุดเครื่องแบบของศัตรู เกิดอะไรขึ้นกับคำสาบานเข้ารับตำแหน่งครั้งนั้น เขาดูขุ่นเคืองเล็กน้อย และบอกว่า เขารู้สึกเหมือนเป็นทหารเยอรมันมาโดยตลอด คำสั่งก็คือคำสั่ง เขาไม่สนใจเรื่องอื่น 

ข้อมูลประกอบ:

National People's Army (NVA) ถูก German Federal Armed Forces (Bundeswehr) เข้ามาควบคุมดูแลต่อ ซึ่งรวมถึงอาคาร สิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ อาวุธ และกำลังพล เจ้าหน้าที่ตำแหน่งสูงโดยส่วนใหญ่ได้รับการปลดประจำการให้ใช้ชีวิตพลเมือง มีเพียงกลุ่มเล็กๆ เท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้ปฏิบัติหน้าที่ใน Bundeswehr 

บัตรประจำตัวทหารและ "ป้ายห้อยคอ" ของ NVA

วันพุธที่ 14 พฤศจิกายน 1990

ไดอารี่ที่รัก 

หนุ่มสาวบางคนหลงผิดระหว่างอิสระกับความอลหม่านยุ่งเหยิง กลุ่มอันธพาลทุกรูปแบบตั้งตนขึ้นในบ้านร้างบนถนน Mainzer Straße วันนี้ตำรวจเริ่มใช้กำลังบังคับเข้ากวาดล้างบ้านเหล่านั้น และแน่นอนว่า Annabel อยู่ท่ามกลางการกวาดล้างดังกล่าว ผมไม่กล้าดูข่าวที่แสดงในทีวี ผู้คนขึ้นไปบนหลังคาขว้างปาหินและระเบิดขวดไปที่ปืนฉีดน้ำที่มีเกราะกำบัง เรื่องแบบนี้คงไม่เกิดขึ้นใน GDR 

ภาพที่สร้างขึ้นใหม่แสดงการจัดเตรียมระเบิดขวด

ข้อมูลประกอบ:

หลายเดือนหลังช่วงการเปลี่ยนผ่าน มีพื้นที่หลายแห่งในเบอร์ลินที่ไม่เคารพกฎหมาย ผู้เข้าบุกรุกจากฝั่งตะวันตกย้ายเข้าไปในบ้านที่ไร้ผู้คนในเบอร์ลินตะวันออก และพยายามสร้างวัฒนธรรมทดแทนขึ้นมาที่นั่น เจ้าหน้าที่บ้านเมืองโดยการนำของ Momper ผู้นำเขียวแดง ได้ตอบโต้ด้วยการใช้ความรุนแรงของกำลังตำรวจ 

วันจันทร์ที่ 26 พฤศจิกายน 1990

ไดอารี่ที่รัก 

การรวมประเทศช่างคุ้มค่าเสียจริง วันนี้ที่ทำการไปรษณีย์ได้วางสายโทรศัพท์และเปิดให้บริการเชื่อมต่อสาย บางคนรอคอยโทรศัพท์นี้มาอย่างน้อยยี่สิบปี มันช่างเป็นความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมที่ได้มีโทรศัพท์เป็นของตัวเอง ตอนนี้ผมกำลังรอคอยที่จะได้โทรสายแรก

ข้อมูลประกอบ:

บ้านใน GDR ที่มีระบบเชื่อมต่อโทรศัพท์มีเพียง 16 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น ในบางเขตก็มีจำนวนน้อยเพียงแค่ 11 หรือ 12 เปอร์เซ็นต์ ประชากรที่เหลือต้องพึ่งตู้โทรศัพท์ที่มักจะใช้การไม่ได้ ในปี 1989 มีผู้ยื่นขอใช้การเชื่อมต่อโทรศัพท์ถึง 1.2 ล้านราย แม้แต่ผู้ที่อยู่ในรายการสำรองมานานกว่า 20 ปีก็มีโอกาสน้อยนิดที่จะมีโทรศัพท์ใช้ก่อนปี 1990 

ประกาศเกี่ยวกับการติดตั้งระบบเชื่อมต่อโทรศัพท์ในวันที่ 26 พฤศจิกายน 1990
โทรศัพท์ "Alpha" จากบริษัทโทรคมนาคม Fernmeldewerk Nordhausen ที่รัฐเป็นเจ้าของ

วันอาทิตย์ที่ 2 กันยายน 1990

ไดอารี่ที่รัก 

วันนี้มีชายหนุ่มท่าทางสุภาพคนหนึ่งมากดออดที่ประตูหลังบ้าน เขาแต่งตัวเรียบร้อยและดูสะอาดสะอ้าน ผมนึกว่าจะไม่ได้เห็นลักษณะแบบนี้อีกแล้ว เขาให้ผมดูแคตตาล็อกแม็กกาซีนที่น่าตื่นตาตื่นใจในห้องนั่งเล่น ถ้าผมซื้อคอลเล็กชันแม็กกาซีนแบบสามสิบเล่ม "Katze im Heim" (Cats and the Home) ผมจะได้ลุ้นไปเที่ยววันหยุดที่ชายหาดในฝันในที่ที่ผมเลือก อียิปต์ ครีต อัลการ์วี... Annabel บอกว่าพวกนี้ก็แค่พวกหลอกลวง และบ้านเราไม่ได้เลี้ยงแมวด้วยซ้ำ 

การเซ็นสัญญาซื้อขาย

วันอังคารที่ 11 ธันวาคม 1990

ไดอารี่ที่รัก 

เพื่อนร่วมงานของเรา Steve ที่กลายเป็นเจ้าหนูค้นกองเอกสารมาเป็นแขกในงานเลี้ยงคริสต์มาสของกลุ่มในที่ทำงานในวันนี้ เขาเล่าว่าได้รับจดหมายขอโทษจากผู้อำนวยการมหาวิทยาลัยเดิมของเขา สิบแปดปีมาแล้วที่เขาถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย เหตุจากที่เขาได้ให้ข้อคิดเห็นเสียดสีบางอย่างเกี่ยวกับพรรคหนึ่งเดียวนั้น ผมไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน แต่ Steve ไม่เคยที่จะยั้งปากของเขาไม่ให้เล่าออกมาได้

จดหมายแสดงความขอโทษจากมหาวิทยาลัย Humboldt ที่ได้ทำการขับไล่นักศึกษาออกด้วยเหตุผลทางการเมือง, 13 ธันวาคม 1990

ข้อมูลประกอบ:

นอกเหนือจากการฟื้นสภาพกฎหมายในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการข่มเหงรังแกทางการเมืองแล้ว ก็เริ่มเกิดการอภิปรายถึงข้อเสียเปรียบในการประกอบอาชีพและการขับไล่บุคคลออกจากสถาบันการศึกษาใน GDR การโต้วาทีสาธารณะได้รับการจัดขึ้นในหลายมหาวิทยาลัย รวมทั้งมหาวิทยาลัย Humboldt ในกรุงเบอร์ลิน

ใบสั่งซื้อรถยนต์, 20 ธันวาคม 1979
หนังสือคู่มือรถ Trabant P 601 S de luxe; "Ich fahre einen Trabant" (ผมขับ Trabant)

วันอาทิตย์ที่ 20 มกราคม 1991

ไดอารี่ที่รัก

มีเรื่องตลกๆ หลายเรื่องใน GDR เรามักสงสัยว่าใครคิดมันขึ้นมา แต่ที่จริงแล้วความจริงนั่นแหละสร้างมุกตลกได้ดีที่สุด วันนี้เราได้รับแจ้งว่าสามารถไปรับ Trabant ที่ได้สั่งไว้ในปี 1979 ได้แล้ว น่าหัวเราะอะไรเช่นนี้! พนันได้เลยว่าเรื่องเลือกสีคงไม่เป็นปัญหาอีกแล้ว 

วันเสาร์ที่ 2 กุมภาพันธ์ 1991

ไดอารี่ที่รัก 

วันนี้ฝ่ายบริหารใหม่จาก Düsseldorf มาแนะนำตัวกับพวกเรา พวกเขาซื้อกิจการจากทรัสต์มาในราคา 1 มาร์ค เป้าหมายด้านกลยุทธ์คือเพื่อให้เกิดความยืดหยุ่นมากขึ้นในการปรับลูกค้าเป้าหมายในตลาด ผมว่ามันคงจะน่าตลก ในตอนนี้ Schmidt ขึ้นเป็นฝ่ายบริหารบุคลากร แน่นอนว่าเพราะเขามีประสบการณ์ภายในองค์กร

รายการซื้อขายในเชิงสัญลักษณ์

ข้อมูลประกอบ: 

เป้าหมายของทรัสต์คือการบริหารบริษัทที่รัฐเป็นเจ้าของ และเปลี่ยนผ่านให้เข้าสู่ระบบเศรษฐกิจแบบตลาด ในการตอบรับแนวคิดทางการเงินนี้ เจ้าของกิจการมักเข้าครอบครองบริษัทจากตะวันออกโดยมีค่าธรรมเนียมเรียกเก็บเป็นสัญลักษณ์ของการซื้อขายจำนวน 1 มาร์ค อย่างไรก็ตาม พวกเขาดำเนินการโดยคำนึงถึงที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพียงอย่างเดียว หลายๆ ธุรกิจล้มละลายไม่นานหลังจากถูกเข้าครอบครองกิจการ 

วันจันทร์ที่ 25 กุมภาพันธ์ 1991

ไดอารี่ที่รัก 

Lehmann เพื่อนร่วมงานของผมต้องการหย่าและเขารู้สึกเศร้าสลดอย่างเห็นได้ เขาไปหาทนายและดูซึมเศร้าลงไปถนัดตาเมื่อมาทำงานในวันถัดไป เขาก่นด่าว่า ผมจะต้องส่งเสียเลี้ยงดูภรรยาต่อไปตลอดชีวิตผม มันคงเป็นเพราะระบอบประชาธิปไตย นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากได้จากการออกไปเดินขบวนบนถนนหรอกนะ ผมจำไม่ได้เลยว่าเขาออกไปเดินเรียกร้องบนถนนด้วยในฤดูใบไม้ร่วงปี 89 นั้น 

ข้อมูลประกอบ:

ระเบียบตามกฎหมายครอบครัวของ GDR อิงตามความเสมอภาคทางเศรษฐกิจรวมทั้งความเป็นอิสระของคู่สมรสแต่ละฝ่าย สิทธิในการขอค่าอุปการะเลี้ยงดูจากคู่สมรสที่แยกกันอยู่จะเป็นไปได้ในกรณีที่ไม่สามารถทำงานหาเลี้ยงชีพได้เท่านั้น นอกจากนี้ การแยกกันอยู่จะเป็นไปโดยเปิดเผยกว่าและสามารถสรุปได้รวดเร็วกว่าในกรณีที่สองฝ่ายทำข้อตกลงร่วมกัน 

หนังสือเฉพาะทางเกี่ยวกับกฎหมาย GDR

วันเสาร์ที่ 2 มีนาคม 1991

ไดอารี่ที่รัก

รถ Opel คันใหม่ของเราไม่ควรจอดตากฝน เราไปยื่นขอสร้างโรงรถที่หน่วยงานด้านการก่อสร้าง พนักงานที่นั่นหยิบเอกสารเกี่ยวกับกฎหมายการปลูกสร้าง และอธิบายขั้นตอนในการยื่นขอ ต้องวาดแพลน ทำสำเนาเอกสารหลายๆ ชุด และอื่นๆ อีก และทำให้นึกไปถึงตอนที่เราเคยบ่นเกี่ยวกับระบบบริหารที่มีพิธีรีตองในแบบสังคมนิยม

ผลงานที่สมบูรณ์ "Baukonstruktionen des Wohnungsbaus" (การออกแบบโครงสร้างสำหรับการสร้างที่อยู่อาศัย)

วันศุกร์ที่ 5 มีนาคม 1991

ไดอารี่ที่รัก

เจ้าของเก่าของเพื่อนบ้านผมติดต่อพวกเขาจากฝั่งตะวันตก ปู่ของพวกเขาข้ามไปยังฝั่งตะวันตกในปี 1951 และเสียชีวิตที่นั่นในปี 1959 แต่เขาพูดถึงบ้านหลังเล็กๆ ใน GDR อยู่บ่อยครั้ง เรื่องนี้จึงฝังแน่นในใจตั้งแต่พวกเขายังเป็นเด็ก ไม่มีใครที่จะไล่ผมออกจากบ้านของผมได้ Krause เพื่อนบ้านของผมกล่าว ชาวตะวันตกเป็นพวกผู้ร้ายและขโมย ตอนนี้เขากำลังจะไปซื้อปืนไรเฟิลล่าสัตว์มาติดตัวไว้ และจะยิงทุกคนที่เข้ามาใกล้บ้านของเขา ผมไม่เคยเห็นเขามุ่งมั่นอะไรเท่านี้มาก่อนในชีวิตของผม 

จดหมายจากนายกเทศมนตรีเมืองไลพ์ซิกเกี่ยวกับการโอนสิทธิในทรัพย์สิน, 7 ธันวาคม 1993

ข้อมูลประกอบ:

Unification Treaty (สนธิสัญญาการรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน) เป็นไปตามหลักการของ "Rückgabe vor Entschädigung" (การคืนสู่สภาพเดิมก่อนการชดใช้ทางการเงิน) ซึ่งทำให้เกิดการอ้างสิทธิเป็นจำนวนมากในการคืนสภาพทรัพย์สิน ในกรณีส่วนใหญ่ เจ้าของใหม่ได้รับทรัพย์สินที่ถูกเวนคืนมาจากรัฐโดยสุจริต พวกเขารู้สึกว่าได้รับการปฏิบัติอย่างไม่ยุติธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อตนได้ลงทุนเป็นจำนวนมากไปกับบ้านและที่ดินดังกล่าว เหตุการณ์นี้จึงนำไปสู่ข้อโต้แย้งทางกฎหมายเป็นเวลาหลายปี 

วันจันทร์ที่ 1 เมษายน 1991

ไดอารี่ที่รัก

จัตุรัสหน้าที่ทำการไปรษณีย์จะถูกเรียกว่า Postplatz อีกครั้ง ก่อนหน้านี้มันถูกเรียกว่า Dorfplatz, Kaiser-Wilhelm-Platz, Friedrich-Ebert-Platz, Adolf-Hitler-Platz, Ernst-Thälmann-Platz ลองดูว่าคราวนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป  

ข้อมูลประกอบ: 

การเปลี่ยนชื่อถนนและอาคารสาธารณะถูกดำเนินการในลักษณะต่างๆ ในเบอร์ลิน มีคณะกรรมการสำหรับดำเนินการเปลี่ยนชื่อถนน ซึ่งประกอบด้วยนักประวัติศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญอื่นๆ ที่สามารถให้คำแนะนำได้ อย่างไรก็ตาม การตัดสินใจเปลี่ยนชื่อแท้จริงแล้วเป็นความรับผิดชอบของเขตเทศบาลเมืองต่างๆ 

ข้อมูลเมืองและสมุดรายชื่อถนน, ปรับปรุงครั้งที่ 4, ปี 1989
Marx-Engels-Platz (ปัจจุบันคือ Schloßplatz)
ใจกลางกรุงเบอร์ลิน

วันพุธที่ 8 พฤษภาคม 1991

ไดอารี่ที่รัก 

รูปปั้นหินแกรนิตทหารโซเวียตหน้าโรงเรียนไม่ได้เห็นหน้าใครมานานหลายปีแล้ว รูปปั้นถูกปกคลุมไปด้วยหญ้าวัชพืช ในตอนนี้ CDU เรียกร้องให้มีการโค่นสัญลักษณ์ของทรราชย์คอมมิวนิสต์นี้ลงไป PDS โกรธมากเรื่องนี้ พวกเขาได้จัดพิธีสำหรับวัน Victory Day และได้เตรียมจัดการรูปปั้นทหารนี้ด้วยตนเองและจะตั้งรูปปั้นไว้บนที่ดินของเอกชน แต่คราวนี้ CDU ปฏิเสธไม่ให้ทำเช่นนั้น พวกเขาไม่ต้องการมอบอนุสาวรีย์ให้ไปโดยไม่ได้อะไร แต่ต้องการเรียกเก็บค่าธรรมเนียม

อนุสรณ์สถานสงครามโซเวียตใน Treptow กรุงเบอร์ลิน

ข้อมูลประกอบ:

อนุสรณ์และสุสานทหารกองทัพแดงจะได้รับการทำนุบำรุงโดยฝั่งเยอรมัน ตามที่เห็นชอบในข้อตกลงของสนธิสัญญาถอนกำลังทหารกับรัสเซีย อนุสรณ์สถานเหล่านี้ได้รับการฟื้นคืนสภาพด้วยค่าใช้จ่ายที่สูง ถึงแม้ว่าจะปรากฏรูปร่างหน้าตาของทหารสตาลิน สถานที่เหล่านี้เป็นอนุสรณ์ระลึกถึงทหารรัสเซียที่เสียชีวิตในการต่อสู้เพื่ออิสรภาพของเยอรมนี 

วันพฤหัสบดีที่ 3 ตุลาคม 1991

ไดอารี่ที่รัก, 

วันนี้ผมพบ Steve และ Dr. Schmidt ที่ผับในละแวกของเราในวันเฉลิมฉลองการรวมชาติเยอรมัน ธุรกิจดำเนินต่อได้อีกสองสามเดือนหลังจากการซื้อกิจการครั้งนั้น พนักงานทุกคนถูกลอยแพ ผมขอเกษียณอายุก่อนกำหนด Annabel ไปอยู่ที่อเมริกาหนึ่งปี Steve และ Schmidt ยังคงงัดข้อกันเหมือนเดิม ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะแย่ไปเสียหมดใน GDR Schmidt บ่นอย่างโกรธเคือง จากนั้น Steve ก็ร้องสรรเสริญประชาธิปไตย แค่การเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ที่เราผ่านมาได้แล้วในตอนนี้ก็ถือว่าคุ้มค่า ทุกอย่างมีทั้งด้านดีและไม่ดี

คำถามเดียวคือ คุณจะเห็นแก้วใบนี้มีน้ำอยู่ครึ่งแก้วหรือว่างอยู่ครึ่งแก้ว 

แก้วใบนี้มีน้ำครึ่งแก้ว หรือว่างอยู่ครึ่งแก้ว

เกี่ยวกับไดอารี่นี้

Uwe Neumann ไม่ได้มีชีวิตอยู่จริง พิพิธภัณฑ์ DDR ได้สร้างเขาและไดอารี่ของเขาขึ้นมา ไม่ใช่ในลักษณะงานเขียนแบบนิยายธรรมดา แต่เป็นตัวอย่างประสบการณ์ชีวิตตามแบบฉบับในช่วงเวลาดังกล่าว เขาไม่ใช่วีรบุรุษ แต่ก็ไม่ใช่ผู้สนับสนุน SED แบบสุดโต่ง ไม่ใช่จิตวิญญาณที่โดดเด่น แต่เป็นชายผู้ที่ใช้ความสำนึกคิดโดยปกติทั่วไปอย่างสมเหตุสมผล เขาปรับตัวไปทางทิศทางและพยายามใช้ทุกสถานการณ์ให้เป็นประโยชน์ ซึ่งเป็นแบบของคนร่วมสมัยที่พบได้มากมายในทุกเวลาและสถานที่ ในลักษณะนี้ Uwe Neumann จึงมีปรากฏอยู่จริง และเป็นแบบแผนของตัวละครที่ไม่มีวันตายจากไป

www.ddr-museum.de

เครดิต: เรื่องราว

Publisher — Rückel, Robert, Director, DDR Museum, Berlin 
Text — Wolle, Dr. Stefan, Head of Research, DDR Museum, Berlin
Curator — Strohl, Katrin, Head of Collections, DDR Museum, Berlin 
Design — Bänfer, Constantin, Creative Director, DDR Museum, Berlin
Shoot — Wia, Oliver, Photographer, Berlin

เครดิต: สื่อทั้งหมด
เรื่องราวที่นำเสนอบางเรื่องเขียนขึ้นโดยบุคคลหรือหน่วยงานอิสระภายนอก ซึ่งอาจแสดงมุมมองที่แตกต่างไปจากพิพิธภัณฑ์ที่อนุเคราะห์รูปภาพตามรายชื่อด้านล่าง
แปลภาษาด้วย Google
หน้าแรก
สำรวจ
ใกล้เคียง
โปรไฟล์