"Ceauşescu and your wife, we don’t want you in Romania!"
  

Op 22 december ontvluchtten Nicolae en Elena Ceaușescu de hoofdstad aan boord van een helikopter. Ze kwamen rond 12 uur 's middags aan in hun residentie in Snagov en vertrokken vanaf daar naar Târgoviște.

Dichtbij Boteni (vlakbij de weg tussen Boekarest en Târgoviște) lieten ze helikopter achter (half twee 's middags) die door het leger was opgedragen om te landen. De Ceaușescus kwamen in de buurt van Târgoviște aan in auto's van mensen die door officieren van de Securitate (Geheime politie) waren aangehouden.

Ze hielden zich schuil in een bos tot de zon onder was en gingen daarna naar het provinciale hoofdkwartier van de militie, dat door de revolutionairen was geannexeerd. Hier werden de Ceaușescus gearresteerd en gefouilleerd door de revolutionairen.

Rond zes uur 's avonds werden zij door een escorte van het leger en de militie naar het garnizoen van Târgoviște (militaire eenheid UM01378 en militaire eenheid UM0147) gebracht.

Roemenen vieren hun eerste dag in vrijheid

Het nieuws dat de Ceaușescus waren gearresteerd, werd door de revolutionairen in de nationale televisiestudio's van Roemenië onder luid gejuich ontvangen.

De ontmoeting van de Superieure militaire raad vond plaats op kerstavond. Ion Iliescu, Petre Roman, Silviu Brucan en acht generaals waren hierbij aanwezig. Om acht uur 's avonds legde Ion Iliescu de beslissing vast van de raad van het Front voor Nationale Redding, waardoor een Buitengewoon Militair Tribunaal werd gecreëerd voor het noodproces van Nicolai en Elena Ceaușescu.

Rond negen uur 's avonds benoemde Ion Iliescu generaal Victor Stănculescu om te zorgen voor de organisatie van het proces dat de volgende dag zou plaatsvinden in het hoofdkwartier van militaire eenheid UM01417 Târgoviște, waar Nicolae en Elena Ceaușescu sinds 22 december werden vastgehouden.

Op 25 december om half zes 's ochtends werden de Ceaușescus door gewapend personeel naar het commandokantoor van het garnizoen gebracht, waar hun proces zou plaatsvinden. Sergeant Constantin Stoican liet de motor sneller lopen zodat een rookgordijn ontstond die hun vertrek verborg.

Na hun medische inspecties werden de beschuldigden Nicolae en Elena Ceaușescu de geïmproviseerde rechtszaal in de militaire eenheid binnengebracht.

Einde van de revolutie

De groep rechters werd geleid door militaire rechters Gică Popa en Ioan Nistor en door procureur Dan Voinea, die het verzoek kreeg de akte van beschuldiging op te stellen. (Emil Constantinescu, Păcatul Originar, sacrificiul fondator (Erfzonde, oorspronkelijk offer), vol. 1, p. 353-354).

Volgens het verslag van het proces waren de advocaten van de verdediging Nicolae Teodorescu en Lucescu Constantin.

De eerste verklaring in de rechtszaak werd door rechter Gică Popa afgelegd, die de beschuldigden op de hoogte bracht van de uitzonderlijke aard van de rechtszaak.

De tenlastelegging, volgens het bestand opgesteld door aanklager majoor Dan Voinea:

1. Genocide – meer dan 60.000 slachtoffers

2. Ondermijning van de staat door het organiseren van gewapende acties tegen het volk en de staat

3. Het vernielen van openbare goederen, waaronder vernieling en beschadiging van gebouwen, explosies in steden, enzovoort.

4. Ondermijning van de nationale economie

Later kwam er nog een vijfde aanklacht bij in de beschuldiging voor het Târgoviște-proces, die door Ion Iliescu werd geïntroduceerd in Boekarest. (Grigore Cartianu, Sfârşitul Ceauşeştilor (Het einde van de Ceaușescus), p. 478, bijlagen)

Aanklager Voinea eiste dat hen de doodstraf zou worden opgelegd voor de strafrechtelijke misdaden die in de vier aanklachten worden genoemd.

Demonstraties tegen Ceaușescu

Tijdens het proces zei Ceaușescu herhaaldelijk dat hij alleen zou reageren op het Grote Nationale Assemblee, dat de zitting bedrog was en dat hij niets zou bekennen.

Rechter Popa reageerde: "Bedrog is wat u 25 jaar lang heeft gedaan. Dat is het bedrog dat u heeft begaan en u heeft het land aan de rand van de afgrond gebracht."

Terwijl hij met beschuldigingen werd bestoken, verwees Nicolae Ceaușescu veelvuldig naar de 'staatsgreep' die door 'verraders' en 'buitenlandse instanties' werd uitgevoerd.

Het laatste gedeelte van het proces stonden de advocaten van de verdediging, Nicolae Teodorescu en Constantin Lucescu, in de schijnwerpers, maar ze gedroegen zich als aanklagers.

Nicolae Teodorescu bevond de Ceaușescus schuldig aan alle aanklachten die door de aanklager waren ingediend en eiste dat zijn cliënten de doodstraf zouden krijgen.

Constantin Lucescu verkondigde dat als Ceaușescu opnieuw het woord zou krijgen, dit "een belediging voor het Roemeense volk" zou zijn.

Op de ochtend van 25 december 1989 werden acht paratroepers in twee helikopters geladen voor een 'grade zero mission'.

Zonder dat ze het wisten, zouden ze het vuurpeloton gaan vormen dat uit zeven onderofficiers bestond, onder leiding van commandant Ionel Boeru. Ze waren allemaal gewapend. De acht waren gerekruteerd als vrijwilligers uit 50 officiers en daarna 20 officiers.

Ionel Boeru, leider van het paratroepercommando en leider van het vuurpeloton, rapporteert over Ceaușescu's conditie vóór het proces: "Hij was onherkenbaar. Zo wit als een doek, zijn haar door de war en ongeschoren. Hij droeg echter wel aftershave, hij rook lekker.. (...)" (Grigore Cartianu, Sfârşitul Ceauşeştilor (Het einde van de Ceaușescus))

Om half drie 's middags trok het tribunaal zich terug naar een aangrenzende kamer om te overleggen. Tien minuten later kwamen de rechters de rechtszaal weer binnen en Gică Popa las de volgende zin voor:

"Het tribunaal, namens de wet en het volk, na vertrouwelijk te hebben overlegd, veroordeelt de verdachten Nicolae Ceaușescu en Elena Ceaușescu unaniem tot de doodstraf en inbeslagneming van hun gehele bezit..."

Executie

Hun handen waren vastgebonden op hun rug, ondanks het bezwaar van Elena Ceaușescu. Het koppel had twee laatste wensen: dat ze samen zouden sterven en dat hun handen niet vastgebonden zouden zijn. Alleen hun eerste wens werd ingewilligd. Vervolgens werden ze door vier paratroepers naar de muur geleid waar ze geëxecuteerd zouden worden. Ze werden om tien voor drie 's middags geëxecuteerd.

Dorin Cârlan, sergeant, een van de acht paratroepers en een van de vier die de dictators naar de muur leidde waar ze werden geëxecuteerd, zei:

"Ik stond een meter achter Ceaușescu. Toen hij zag dat we richting de muur aan het lopen waren, realiseerde hij zich dat hij geen uitweg had. (...) Ik bleef achter met dat beeld van... het leek op iets uit 'The Death of a Deer'. Daarna liet hij een traan vallen, meerdere zelfs, en hij zei: 'Dood aan de verraders!' Mijn collega's draaiden hem om zodat hij vooruit keek. Maar hij bleef roepen: 'Dood aan de verraders! Lang leve de vrije en onafhankelijke socialistische republiek Roemenië! De geschiedenis zal mij wreken!' (...) Vervolgens begon hij een fragment uit de Internationale te zingen: 'Verworpen der aarde, ontwaakt / Verdoemde in hongers sfeer, ont...' Hij heeft nooit meer 'waakt' kunnen zeggen, omdat we hem al hadden uitgeschakeld." (Grigore Cartianu, Sfârşitul Ceauşeştilor (Het einde van de Ceaușescus), p. 392-393, geciteerd uit het interview met Dorin Cârlan, Boekarest, 4 november 2009)

De officiële mededeling van de executie van de dictator werd op de avond van de 25e op de Roemeense televisie gemaakt.

Het regime van Ceaușescu was overwonnen, maar de prijs was enorm: 1142 doden en 3138 gewonden. Er waren minstens 748 weeskinderen van martelaars gerapporteerd. (Bron: Wikipedia, State Secretariat for Revolutionary Problems, een instelling onderworpen aan de regering van Roemenië.)

Na de straatrellen was er een revolutie van mentaliteit en de heropbouw van fundamentele democratische waarden in overeenstemming met de behoeften en vereisten van de nieuwe wereld. Deze opoffering heeft geleid tot het herwinnen van het recht op vrijheid van de uiting van gedachten, meningen, opvattingen en het recht op eigendommen en vrije bewegingen.

Demonstranten brengen bloemen naar het plein en geven deze aan soldaten
Credits: verhaal

Contributing editor  — Alina Conţeanu
Contributing editor  — Lina Vdovîi
Contributing editor  — Monica Paula Coman
Contributing editor  — George Gurescu
Archivist editor  — Mihai Ciobanu
16 mm film operator — Carmen Drăghici
Photo documentarist — Irina Bartolomeu
Photo and video editor — Silviu Panaite
Project coordinator — Dorian Stoica

Credits: alle media
Het uitgelichte verhaal kan in sommige gevallen zijn gemaakt door een onafhankelijke derde partij en kan afwijken van de standpunten van de hieronder vermelde instituten die de content hebben geleverd.
Vertalen met Google
Homepage
Verkennen
Dichtbij
Profiel