1912 – 1993

Ustawa gruntowa z 1913 roku

Africa Media Online

Usuwanie „czarnych punktów”

Ustawa gruntowa z 1913 roku zabraniała „czarnym” ludziom kupowania i dzierżawienia ziemi w obszarach określanych jako „białe”. Ten akt prawny był jednym z kamieni węgielnych apartheidu i utorował drogę kolejnym przepisom ograniczającym prawa czarnych, w tym prawo własności ziemi. 

W celu wykonania tej ustawy rząd podjął działania zmierzające do siłowego usunięcia czarnych z obszarów przeznaczonych dla białych.

Dom w Valspan, na obszarze zagrożonym wysiedleniami ze strony sił apartheidu. Mieszkańcom nie pozwalano naprawiać domów i udostępniano im wyłącznie podstawowe usługi. Następnie rząd apartheidu uznał tę okolicę za slumsy. Numer na drzwiach domu oznacza, że wysiedlenie ma charakter trwały.
Pan Cwaile, działacz z Valspan, przed swoim domem. Valspan był obszarem zagrożonym przymusowymi wysiedleniami. Mieszkańcom nie było wolno naprawiać domów i zapewniano im tylko najbardziej podstawowe usługi. Później rząd uznał ten teren za „slumsy”. Liczba na drzwiach wskazuje, że podjęto decyzję o wysiedleniu.
Kobieta tynkuje ścianę błotem. Daggakraal był obszarem uważanym przez reżim za czarny punkt i był zagrożony przymusowym wysiedleniem. Utrzymywanie domu w dobrym stanie uważano za sprzeciw wobec przeprowadzki.
Śpiewaczka pieśni religijnych Tinkie i członkini ruchu Black Sash Jill. Mathopiestad był urodzajnym obszarem rolnym uważanym przez rząd za „czarny punkt” i zagrożonym przymusowym wysiedleniem.
Wysiedlenia w Sophiatown – przeprowadzka – pierwszym sześćdziesięciu rodzinom w Sophiatown w Johannesburgu nakazano opuścić domy i zaoferowano zakwaterowanie w nowym miejscu w Meadowlands. „Zgodnie z ustawą Native Resetlement Act z 1954 roku niniejszym nakazuje się opuszczenie nieruchomości, w której Państwo mieszkają..."
Sprzeciw wobec przeprowadzek
Policja obserwuje dzikich lokatorów, których domy zostały zburzone. Midrand, 1991 r.
Załadunek i wyprowadzka
Toalety i cierniste krzewy. Ludzie poddani przez rząd przymusowym przeprowadzkom czasami dostawali namioty. Za to toalety dostępne były zawsze. Widok rzędów toalet w odludnych rejonach niechybnie oznaczał przymusowe przeprowadzki.
Rozbiórka budynków w 6 dzielnicy Kapsztadu
Betty Nakona zostawiona wraz z dobytkiem w ośrodku przesiedleńczym. Botshabelo, 1987 r.
Porzuceni. Beestekraal to miejsce, do którego trafiali wszyscy wysiedleni w czasach apartheidu. Dano im namioty i toalety. Przysyłano tu także robotników rolnych eksmitowanych z farm.
Pani Hlatswayo buduje nowy dom w Driefontein. Driefontein zostało uznane przez rząd apartheidu za „czarną plamę”. W Driefontein mogli się schronić pracownicy farm wyeksmitowani z sąsiednich ziem, których właścicielami byli biali. Timothy Hlatswayo został ranny, kiedy wywrócił się traktor wiozący rolników do domu. Właściciel ziemi nie wziął na siebie odpowiedzialności za ten wypadek i wygnał go ze swojej farmy.
Jak wykorzystać przymusowe wysiedlenie. Niezłomny duch Afryki.
Autorzy: artykuł

Photographer — Gille de Vlieg / South Photographs
Photographer — Paul Weinberg / South Photographs
Photographer — Paul Grendon / South Photographs
Photographer — Graeme Williams / South Photographs
Photographer — Cedric Nunn
Photographic Archive — Baileys African History Archive
Photographer — Paul Alberts / South Photographs
Photographer — Guy Tillim /  South Photographs

Twórcy wszystkich multimediów
Pokazane artykuły w niektórych przypadkach mogły zostać przygotowane przez firmy niezależne, dlatego nie zawsze będą zgodne z poglądami wymienionych poniżej instytucji, które dostarczyły te materiały.
Przetłumacz z Google
Strona główna
Przeglądaj
W pobliżu
Profil