NELSON MANDELA Pensioen

Nelson Mandela Centre of Memory

"Ik houd me niet meer bezig met politiek, ik kijk van een afstand toe en wanneer mensen me vragen: 'Wat doen we met een situatie als deze?' zeg ik: 'Daarvoor moet u bij politici zijn, ik zit niet meer in de politiek, ik ben met pensioen.'"

Nelson Mandela heeft zich na zijn pensioen in 1999 ingezet voor een groot aantal liefdadigheidsinitiatieven. Binnen enkele maanden nadat hij zijn presidentschap had neergelegd, richtte hij de Nelson Mandela Foundation (NMF) op. Deze non-profit, niet-gouvernementele organisatie (NGO) had een mandaat om zijn functie na zijn presidentschap uit te voeren.

Hoofdkwartier van de NMF

In 1994 vestigde hij het Nelson Mandela Children's Fund, een subsidie​​orgaan gericht op het verbeteren van de levens van kansarme kinderen. In 2003 richtte hij de Mandela Rhodes Foundation op, een non-gouvernementele organisatie die zich richt op het bevorderen van goed leiderschap in Afrika door middel van een programma van postdoctorale beurzen.

De NMF ontfermde zich over alles waar Mandela geld voor in kon zamelen, zolang het het werk van zijn twee andere organisaties niet doorkruiste. Belangrijke aandachtsgebieden waren onderwijs (van het bouwen van scholen tot het onderzoeken van de speciale uitdagingen van plattelandsonderwijs in Zuid-Afrika), HIV / AIDS (van promotiewerk tot het vergaren van subsidies ter ondersteuning van onderzoek), en 'vrede en verzoening' (van het ondersteunen van het vredesproces in Burundi tot het onderzoeken van de democratisering in Afrika). In 2004 kondigde Mandela aan dat hij zich terug zou trekken uit het openbare leven en gaf het startsein voor de omzetting van zijn post-presidentiële kantoor in het Nelson Mandela Centre of Memory. Het duurde nog zes jaar voordat hij zich volledig kon terugtrekken en kon genieten van zijn zo welverdiende rust.

"Ik wil niet 100 jaar oud worden en nog steeds bezig zijn een oplossing te vinden voor een aantal ingewikkelde, internationale kwesties."

BEL ME NIET

Nelson Mandela is vaker met pensioen gegaan.

Hij trad in 1999 af als president van Zuid-Afrika, na afloop van slechts één ambtstermijn.

In 2004, een paar weken voordat hij 86 werd, hield hij de beroemde toespraak waarin hij 'met pensioen ging van zijn pensioen'. Vanaf die dag, 1 juni, werd zijn agenda leger en hield hij zich met aanzienlijk minder activiteiten bezig.

Hij voegde eraan toe: "Ik ben niet van plan me volledig te verbergen voor het publiek, maar vanaf nu wil ik dat u het geduld heeft om te wachten tot ik zelf bel met de vraag wanneer ik welkom ben, in plaats van dat u mij belt om me aan acties en evenementen te laten deelnemen. Ik vraag u daarom: bel me niet."

In de jaren daarna moesten zijn medewerkers het publiek er vaak aan herinneren dat hij eigenlijk gepensioneerd was en ruimte nodig had om daarvan te genieten.

ZELDZAAM BEELDMATERIAAL: Nelson Mandela's 87e verjaardag was in meerdere opzichten speciaal. Hij vierde het in zijn geboorteplaats Mvezo en het werd gefilmd.

Hijzelf, zijn vrouw Graca Machel, andere familieleden en Professor Jakes Gerwel (een oude medewerker en vriend) werden gefilmd door iemand van Mandela's personeel. Ze genoten van een dag uit op het platteland van de Oost-Kaap. Meneer Mandela, ontspannen en met een strooien zonnehoed op, begroette de kinderen uit het dorp die zich hadden verzameld om deze belangrijke man te eren. Een man die Mvezo op de wereldkaart had gezet.

'Ik reken mezelf tot de ouderen van onze samenleving, als iemand die behoort tot de plattelandsbevolking, als iemand die betrokken is bij de kinderen en de jeugd van ons land, en als burger van deze wereld die, zolang ik daar de kracht toe heb, zich in zal zetten voor een beter leven voor iedereen...'

HET IS IN JULLIE HANDEN

Twintig jaar nadat in het Wembley Stadium in Londen een concert werd gehouden waarin werd opgeroepen om hem vrij te laten, was het Nelson Mandela zelf die op een ander podium in de stad de nieuwe generatie opriep om haar aandeel te leveren bij de verbetering van de wereld.

Het was 20 dagen voordat Mandela 90 werd dat hij de menigte eraan herinnerde dat de wereld nog steeds zwaar te lijden heeft onder armoede, onderdrukking en ziekte, "ons werk is nog lang niet af".

"Vanavond, na een leven van bijna 90 jaar, wordt het tijd dat anderen het stokje overnemen. Het ligt nu in jullie handen."

Vanaf dat moment werd de slogan 'het ligt nu in jullie handen' een oproep aan mensen om het werk van Mandela voort te zetten en een steentje bij te dragen aan het verbeteren van de wereld.

"Vanavond, na een leven van bijna 90 jaar, wordt het tijd dat anderen het stokje overnemen. Het ligt nu in jullie handen."

IN GESPREK MET MEZELF

In overeenstemming met de wens van Nelson Mandela dat de jongere generatie zijn steentje moest bijdragen om het leven van anderen te verbeteren, werd Mandela Day geïntroduceerd op zijn verjaardag in 2009. Binnen enkele maanden roept de Verenigde Naties deze 18 juli uit tot Nelson Mandela International Day. Het is over de hele wereld uitgegroeid tot een dag waarop individuen en organisaties worden aangemoedigd om goed te doen voor mensen om hen heen.

Er zijn drie succesvolle Mandela-dagen geweest en nu luidt de slogan: 'Maak van elke dag een Mandela-dag'.

NELSON MANDELA CENTRE OF MEMORY

De Nelson Mandela Foundation is opgericht als een kantoor voor Nelson Mandela toen hij aftrad als president van Zuid-Afrika in 1999. In eerste instantie was het gehuisvest in zijn huis in Johannesburg, maar de Stichting verhuisde na een paar jaar naar een nieuw gebouw in de buurt dat op 6 mei 2003 officieel werd geopend. Tegen het einde van 2004 was de kerntaak veranderd. Het was nu vooral een Centre of Memory and Dialogue (een centrum voor herinnering en dialoog) voor de ontwikkeling van een archief over het leven van Mandela en ter bevordering van de dialoog ten aanzien van sociale rechtvaardigheid. Toen hij in 2004 het Centre for Memory and Dialogue opende, zei hij: 'We willen dat het zich wijdt aan het ophalen van herinneringen en verhalen die eerst onderdrukt waren door de machthebbers. Dat is de roep der rechtvaardigheid. En die roep moet de meest belangrijke vormende invloed van dit project worden.' Toen Mandela eind 2010 volledig met pensioen ging, werd de Nelson Mandela Foundation omgedoopt tot het Nelson Mandela Centre of Memory.

IN GESPREK MET MEZELF

Nelson Mandela's tweede grote boek sinds zijn pensionering werd al snel een internationale bestseller.

In Gesprek Met Mijzelf werd in 2010 gepubliceerd en maakt het mogelijk om via de literatuur naar de man achter de publieke figuur te kijken. Het laat de persoonlijke kanten zien van een held in de strijd tegen de apartheid.

Het boek is samengesteld door een team van het Nelson Mandela Centre of Memory met hulp van historicus Tim Couzens en van Ahmed Kathrada, een oud kameraad en goede vriend van Nelson Mandela. Het is een verzameling van brieven, notitieboeken en gesprekken waarin de grotendeels onbewerkte mening van Mandela naar voren komt.

Kort voor de wereldwijde publicatie van het boek hebben Walter Kathrada en Mandela's jongste dochter Zindzi Mandela hem een voorpublicatie gegeven. Het Nelson Mandela Centre of Memory heeft een video-opname van dit moment kunnen maken.

Nelson Mandela kijkt toe terwijl de leider van de Zuid-Afrikaanse Communistische Partij, Blade Nzimande, zijn bloes optilt om de Cubaanse president Fidel Castro te laten zien dat hij een t-shirt draagt met de gezichten van hem en Mandela erop - 02 september 2001

Nelson Mandela met de leider van de Zuid-Afrikaanse Communistische Partij, Blade Nzimande, die zijn shirt optilt om de Cubaanse president Fidel Castro zijn t-shirt te laten zien
BURUNDI: Na de dood van Mwalimu Julius Nyerere in 1999, stemde Nelson Mandela er mee in om diens plaats in te nemen als facilitator in de vredesmissie in Burundi.

De voormalige president van Tanzania werd door alle partijen in het conflict in Burundi genoeg vertrouwd om te namens de Verenigde Naties te kunnen bemiddelen. Hij vervulde deze rol sinds 1996. Ook Mandela was aanvaardbaar voor alle partijen.

Hij volgde en bouwde voort op de dialoog die Nyerere was begonnen, en Mandela's tussenkomst leidde tot de ondertekening van het Vredes- en verzoeningsakkoord voor Burundi in Arusha op 28 augustus 2000. Nadat president Jacob Zuma deze taak van hem overnam, in oktober 2001, bleef Mandela steun en advies verlenen.

In maart 2001, nadat drie Afrikaanse regeringen waren overeengekomen om vredestroepen naar Burundi te sturen, schreef Mandela aan Kofi Annan, de secretaris-generaal van de Verenigde Naties. Hij gaf aan dat, hoewel België had ingestemd om de kosten te betalen, hij dankbaar zou zijn als de VN eventuele tekorten zou dekken.

Hij schreef dat ondanks de vooruitgang aan de onderhandelingstafel het moorden doorging: "We hebben afgesproken dat troepen [uit Zuid-Afrika, Ghana en Nigeria] naar Burundi worden gezonden om een ​​einde te maken aan de slachting van onschuldige burgers."

Hij mag dan president zijn geweest en een keiharde tacticus. Maar Nelson Mandela staat ook bekend om zijn gevoel voor humor.

Dartel dansen: Een humoristische brief aan Kgalema Motlanthe, destijds secretaris-generaal van het Afrikaans Nationaal Congres (2002)

Hij mag dan wel een vrijheidsvechter, een politieke gevangene, een Nobelprijswinnaar, een voormalige president en een calculerende tacticus zijn geweest, maar Nelson Mandela staat ook bekend om zijn gevoel voor humor.

Tijdens zijn jaarlijkse vakantie in 2002 schreef hij een humoristische brief aan een kameraad. Mandela schreef naar Kgalema Motlanthe, een voormalig politiek gevangene en daarna secretaris-generaal van het Afrikaans Nationaal Congres.

Hij vertelt dat hij het 90-jarig bestaan ​​van het ANC op televisie had bekeken en 'twee bekende zwaargewichten' van het hoofdkantoor van de organisatie 'vrolijk met het publiek zag dansen'.

'Ik ben ervan overtuigd dat iedereen die heeft gezien hoe behendig ze waren, enorm onder de indruk was. Ze hadden verwacht, net zoals sommigen onder ons, dat ze zwaarwichtig zouden bewegen, zoals bij waardigheid en conventie past.'

Nelson Mandela staat zelf bekend om dansen op het podium tijdens bijeenkomsten over de hele wereld.

Credits: verhaal

Photographer — Ardon Bar-Hama
Photographer — Matthew Willman
Photographer — Debbie Yazbek
Photographer — Benny Gool
Animation — Umlando WeZithombe
Research & Curation — Nelson Mandela Centre of Memory Staff

Credits: alle media
Het uitgelichte verhaal kan in sommige gevallen zijn gemaakt door een onafhankelijke derde partij en kan afwijken van de standpunten van de hieronder vermelde instituten die de content hebben geleverd.
Vertalen met Google
Homepage
Verkennen
Dichtbij
Profiel