1994 – 1999

Nelson Mandela: Prezydentura

Nelson Mandela Centre of Memory

„Powołanie mnie na urząd pierwszego demokratycznie wybranego prezydenta Republiki Południowej Afryki zostało mi narzucone wbrew mojej radzie”.

Nelson Mandela został prezesem Afrykańskiego Kongresu Narodowego w 1991 r. Przewodził mu w negocjacjach z władzami apartheidu i innymi organizacjami politycznymi, co w 1994 r. doprowadziło do pierwszych demokratycznych wyborów w RPA. Kongres zwyciężył w tych wyborach i w maju 1994 r. Mandela został pierwszym demokratycznie wybranym prezydentem RPA. Od początku podkreślał, że pozostanie nim tylko przez jedną kadencję – w 1999 r. ustąpił ze stanowiska i wycofał się z czynnego uprawiania polityki.

16 października 1998 r. Nelson Mandela siadł przy biurku, wziął kartkę niebieskiego papieru i ulubionym piórem naniósł – mocną i pewną ręką – datę zapisaną rzymskimi cyframi. Za nią napisał tytuł roboczy, „Lata prezydentury”, a pod spodem: „Rozdział pierwszy”. Tak zaczął pisać kontynuację swojej autobiografii, Długa droga ku wolności.

W jednym miejscu w nagłówku strony widnieje słowo „Szkic”. Ostatni rok prezydentury, udział w negocjacjach w Burundi, chwilowe polityczne kłopoty, czasochłonna działalność charytatywna i niekończące się fale gości wstrzymały pracę nad książką.

Doradcy proponowali mu współpracę z zawodowym pisarzem, ale odmówił. Pisanie traktował bardzo osobiście i sam chciał się nim zajmować. Przez jakiś korzystał z pomocy asystenta w ustalaniu faktów, ale zabrakło mu cierpliwości do takiego układu. W końcu po prostu zabrakło mu zapału.

Fragmenty szkicu drugiej części autobiografii zostały opublikowane w książce „Conversations with Myself” w 2010 r., a niektóre cytaty zawarto w zbiorze „Nelson Mandela By Himself: The Authorised Book of Quotations” wydanym w 2011 r.

„Zamierzam dołożyć starań, by zapewnić, że prezydent kraju takiego jak nasz nie będzie żył na sposób całkowicie odbiegający od życia mas, które dały mu władzę”.

W szkicu kontynuacji swojej autobiografii Mandela pisze o tym, jak „narzucono” mu stanowisko prezydenta, które przyjął po pierwszych demokratycznych wyborach w 1994 r., i o swoim przekonaniu, że to stanowisko powinien zająć ktoś młodszy.

Równie zaskakujące jest to, że jeszcze przed objęciem tego stanowiska Nelson Mandela zdecydował, że będzie je piastował tylko przez jedną kadencję. Ta decyzja jest jednym z najczęściej cytowanych przykładów niezwykłego charakteru Mandeli na tle jego odpowiedników w innych krajach Afryki.

Nelson Mandela żartuje z wiceprezydentem Stanów Zjednoczonych Alem Gorem przed swoim biurem Tuynhuys w Kapsztadzie. Sytuacji przygląda się zastępca prezydenta RPA Thabo Mbeki.
DZIENNIKI: 29 sierpnia
TERMINARZE: 11–13 grudnia

Nelson Mandela używał swoich prezydenckich kalendarzy zarówno jako notesów, jak i jako dzienników. Jego prywatny asystent tymczasem robił notatki dotyczące jego działań – takich jak przyjęcia dla weteranów walki o wolność, odsłanianie grobów, dobroczynne podwieczorki, praca w rządzie i przede wszystkim całej reszty spraw.

Mandela używał swoich dzienników prezydenckich głównie do robienia notatek w trakcie przygotowań do spotkań lub zapisywania, co członkowie Parlamentu powiedzieli w Izbie Zgromadzenia.

Na stronie oznaczonej datą 29 sierpnia 1995 r., na której znajdowały się również statystyki dotyczące finansowania profilaktyki HIV/AIDS, zapisał taką uwagę:

„Programy dotyczące odpowiedzialnego współżycia seksualnego są prowadzone w szkołach i ośrodkach młodzieżowych. 200 taksówek ‚Aids’ jeździ w prowincjach Gauteng oraz KwaZulu/Natal i kolejne 50 w każdej prowincji”.

W terminarzu z roku 1998 na stronie dotyczącej od 11 do 13 grudnia Nelson Mandela odnotował, że doświadczenie pobytu w więzieniu w RPA było niezbędne do tego, by przekonać się, jak okrutni wobec siebie potrafią być ludzie.

Nelson Mandela na spotkaniu między innymi z pułkownikiem Muamarem Gadaffim i Yasserem Arafatem
STAN ZDROWIA: Ta napisana na maszynie notatka, w której jeden akapit został wykreślony i zastąpiony pismem odręcznym, jest przechowywana w archiwum Centrum Pamięci Nelsona Mandeli.

Podczas swojej prezydentury Nelson Mandela otwarcie mówił o stanie swojego zdrowia. Już od pierwszych lat pobytu w więzieniu przyzwyczaił się do plotek o „pogarszającym się” stanie zdrowia.

Jako prezydent zawsze otwarcie mówił o stanie swojego zdrowia – publikując oświadczenia prasowe lub występując przed dziennikarzami w towarzystwie swoich lekarzy.

22 lutego 1990 r. opracował nawet oficjalne oświadczenie o stanie swojego zdrowia. Wydruk notatki z wykreślonym akapitem i wpisanym odręcznie tekstem jest przechowywany w archiwum w Centrum Pamięci Nelsona Mandeli.

DZIEŃ ŚWIĘTEGO WALENTEGO: Nelson Mandela poświęcił czas, by odpowiedzieć młodemu korespondentowi na pytanie, czy obchodzi walentynki.

W połowie wyczerpującej kadencji prezydenta Republiki Południowej Afryki Nelson Mandela poświęcił swój cenny czas, aby odpisać młodemu dziennikarzowi, który pytał, czy Mandela obchodzi Walentynki.

Dnia 13 lutego 1995 Mandela napisał, że niewiele wie o tym zwyczaju. Napisał w liście o swoim pochodzeniu i wyjaśnił, że pierwsze upominki walentynkowe zaczął otrzymywać po zwolnieniu z więzienia, kiedy miał już ponad 70 lat.

Nelson Mandela rozpoczyna wizytę państwową na Filipinach (trwającą od 1 do 3 marca 1997 r.).
Autorzy: artykuł

Photographer — Ardon Bar-Hama
Research & Curation — Nelson Mandela Centre of Memory Staff

Twórcy wszystkich multimediów
Pokazane artykuły w niektórych przypadkach mogły zostać przygotowane przez firmy niezależne, dlatego nie zawsze będą zgodne z poglądami wymienionych poniżej instytucji, które dostarczyły te materiały.
Przetłumacz z Google
Strona główna
Przeglądaj
W pobliżu
Profil