1990 – 2010

Moje spotkanie z LEGENDĄ

Nelson Mandela Centre of Memory

Inicjatywa Benny'ego Goola

Film z omówieniem „Moich spotkań z legendą”

Mandela stał się międzynarodowym symbolem, nic więc dziwnego, że garnęli się do niego sławni i bogaci. Nigdy jednak nie czuł się dobrze jako gwiazda i bardzo starał się być dostępnym dla „zwykłych ludzi”. Najlepiej czuje się wtedy, kiedy nie musi się krępować protokołem i może rozmawiać z innymi jak równy z równym. Takie spotkanie z nim było dla wielu niezapomnianym przeżyciem.

„Jego przykład nauczył mnie, żeby nigdy się nie poddawać i nigdy nie wywyższać się nad innych”.
„...daje nam poczucie, że jesteśmy integralną częścią całości i razem tworzymy naszą wspólną historię”.
„Zawsze będę wdzięczna za przywilej bycia jego przyjaciółką i możliwość uczestniczenia w jego doświadczeniach”.
„Prezydent zaśpiewał kołysankę ‚Twinkle, twinkle little star’. Dzieci były zadziwione, że to zrobił”.
„Evita! Evita! Wyglądasz tak pięknie!”
„Czułam się, jakbym miała wyzionąć ducha! Tak bardzo byłam podekscytowana”.
„To była niezwykła chwila, ponieważ ukazywała między innymi przyjaźń, która narodziła się między dwójką byłych przeciwników.”
„…Wiedziałem, że nas słucha i traktuje poważnie”.
„…chciał bezpośrednio posłuchać zaangażowanych stron…”
„Dr Mandela własnoręcznie odpisał na mój list.”
„Jest moim osobistym bohaterem.”
„Z pewnością zwiększyło to satysfakcję z wyhodowania tak wyjątkowej rośliny”.
„Nie wołajcie o Mandelę, raczej krzyczcie o współczucie”.
„Madiba sprawia, że czuję się wyjątkowo – tak jakby to dzięki mojemu przewodzeniu obradom Zgromadzenie Konstytucyjne pomyślnie ukończyło prace”.
„Prezydencki całus”.
„...on mówił, a ja płakałam”.
„Spojrzał mi prosto w oczy i momentalnie odnalazł w swojej pamięci – ‚Co nowego we Vredendal?’, zapytał”.
„Wkrótce później struktury policyjne zostały diametralnie zmienione i Prowincja Przylądkowa Zachodnia otrzymała także lepsze zasoby”.
„Nigdy nie zapomnę tej lekcji”.
„...Spędził tam więcej czasu, niż się spodziewałam...”
„W ramach obchodów upamiętniających prezydent Mandela odsłonił pomnik Biko na Oxford Street w East London”.
„To było prawie tak, jakby ojciec czuł ból swojego ludu i przyszedł, by powiedzieć ‚Już dobrze’”.
„Niewiele pamiętam z pierwszego spotkania z Madibą – tylko jego uśmiech i uśmiechy wszystkich, którzy go otaczali”.
„To zdjęcie zostało wykonane w dniu, w którym Trevor wygłosił pierwszą przemowę budżetową w 1997 r.”.
„Tego samego dnia miałem egzamin w szkole muzycznej i dostałem wyróżnienie”.
„Gdy spotkanie zbliżało się ku końcowi, wszyscy zebrani byli bardzo wzruszeni...”
„Poczułem delikatny dotyk dłoni na ramieniu i usłyszałem głos...”
„Bardzo nas zaskoczyło, że przyjął nasze zaproszenie”.
„Na zawsze zapamiętam tę chwilę oraz silny i ciepły uścisk ręki prezydenta Mandeli”.
„Ten moment pozostanie niezapomniany w miasteczku Genadendal”.
„Gdy Madiba wysiadł z samochodu, podszedł prosto do mężczyzny w brudnym kombinezonie roboczym i pozdrowił go”.
„Pan Mandela ma dużo pokory i chętnie poświęca czas swoim towarzyszom – młodym i starszym”.
„...to była moja pierwsza wizyta w Tuynhuys, którą zapamiętam tym bardziej, że byłem wtedy kierowcą”.
„Chciałam mu pokazać, że mam ochotę go uściskać i ucałować”.
„Zaczął wtedy tańczyć „Madiba Jive”, podczas gdy ja śpiewałam!!! To było coś!!! Ależ on tańczy!”
„Pan Mandela miał dokończyć flagę, dokładając ostatni klocek...”
„Można mu było przedstawić plan operacyjny, ale rzadko udawało się go zrealizować”.
„...po raz pierwszy w historii tego kraju poeta recytujący tradycyjne pieśni pochwalne został poproszony o recytację w miejscu obwarowanym parlamentarnymi protokołami...”
„…odpowiedział, że to on ma zaszczyt mnie spotkać!”
„Mandelę zawsze cechowała niezwykła skromność”.
„Boże, teraz mogę już umrzeć!”
„Byłem całkowicie zaskoczony, kiedy pojawił się przede mną, aby przyjąć Komunię...”
„Co za wspaniałe wydarzenie!”
„Był bardzo sympatyczny, uroczy i przyjazny”.
„Kiedy przyszła moja kolej, aby zwrócić się do Madiby, nie mogłem zanegować jego słów, żądając rezygnacji jednego z »najbardziej szanowanych członków jego gabinetu«”.
"…Musiałam zobaczyć Madibę tego dnia, nawet gdyby mieli mnie tam zawieźć na wózku…"
„Odpowiedział zdecydowanie, ale uprzejmie”.
„… błyskawicznie nawiązał z ludźmi kontakt, nawet z tymi z innych partii, które sprzeciwiały się jego wizycie”.
Autorzy: artykuł

Photography & Video — Benny Gool & Oryx Media
Research & Curation — Benny Gool & Oryx Media

Twórcy wszystkich multimediów
Pokazane artykuły w niektórych przypadkach mogły zostać przygotowane przez firmy niezależne, dlatego nie zawsze będą zgodne z poglądami wymienionych poniżej instytucji, które dostarczyły te materiały.
Przetłumacz z Google
Strona główna
Przeglądaj
W pobliżu
Profil