1990 – 2010

Książki dla Mandeli

Nelson Mandela Centre of Memory

„Nie miałem czasu rozmyślać o ponurych sprawach. Uwielbiałem czytać i pisać listy, co mnie całkowicie zaabsorbowało…”

Na przestrzeni lat Mandela otrzymał tysiące upominków, nagród i odznaczeń na całym świecie. Dzielił się nimi z rodziną, przyjaciółmi i organizacjami charytatywnymi. Spore kolekcje przekazał państwu RPA (kolekcja prezydencka z lat 1994–1999) oraz Centrum Pamięci Nelsona Mandeli. Ponieważ uwielbia czytać, często otrzymuje w prezencie książki.

Kolekcja upominków w Centrum Pamięci zawiera między innymi zbiór książek, które otrzymał od autorów wraz z osobistymi dedykacjami.

Oto niektóre z tych książek wraz z dedykacjami.

„Soul on Ice” Autor: Eldridge Cleaver
SOUL ON ICE Eldridge'a Cleavera
„Burger’s Daughter” Autor: Nadine Gordimer
„A Century of Black Journalism in Britain” Autor: Lionel Morrison

„Jedną z rzeczy, które sprawiały, że chciałem być z powrotem w więzieniu, był fakt, że po uwolnieniu miałem tak mało czasu na czytanie, rozmyślanie i refleksję”.

THE POLITICAL MEMOIRS, autor: Malcolm Fraser
KONWENCJA O OCHRONIE PRAW CZŁOWIEKA I PODSTAWOWYCH WOLNOŚCI

„Jedną ze smutnych prawd dzisiejszych czasów jest fakt, że bardzo niewiele osób, szczególnie młodych ludzi, czyta książki. Jeśli nie znajdziemy skutecznego sposobu na zmianę tej sytuacji, przyszłe pokolenia mogą utracić swoją historię”.

Uściski, Elinor Batezat Sisulu
MEMOIRS, autor: David Rockefeller
DEAREST, autor: Atiq Nasser Al-Bader
DEMOCRACY MATTERS, autor: Cornel West
INTO THE PAST – A MEMOIR, autor: Phillip Tobias
RAJIV Soni Gandhi

Nelson Mandela jest zapalonym czytelnikiem. W szkole czytał bardzo dużo, a podczas walki z apartheidem – szczególnie w czasie, gdy usiłował utworzyć armię wyzwoleńczą – pochłaniał wszystko co tylko mógł na temat walk zbrojnych z całego świata. W więzieniu czytał każdą książkę, jaką udało mu się zdobyć. Jest także świetnym strategiem – czy to jako młody bokser, który musiał przechytrzyć przeciwnika na ringu, czy jako szachista, czy też jako aktywista polityczny, zawsze ma dokładnie przemyślany swój kolejny ruch. Często wypowiadał się o niestosowaniu przemocy bardziej jako o strategii niż zakazie. Tutaj koncentruje się na strategii rosyjskiej armii.

WOJNA I POKÓJ

W każdej sekcji więzienia na Robben Island była biblioteka. Pracowali w nich więźniowie, dzięki czemu sporo wartościowej literatury udawało się przemycić pod czujnym okiem cenzorów, którzy usiłowali dopilnować, aby wywrotowe treści nie trafiały w ręce więźniów. Jeden z towarzyszy z bliskiego otoczenia Mandeli, Ahmed Kathrada, był w pewnym momencie bibliotekarzem w sekcji B, gdzie przebywał razem z Nelsonem Mandelą i około dwoma tuzinami innych więźniów. Mogli oni korzystać z książek, które pojawiały się w bibliotece. Jednak książki, w których było choćby tylko wspomniane nazwisko Mandeli, nie docierały na półki. Tutaj Nelson Mandela opowiada o niektórych książkach, które przeczytał na Robben Island.

GRONA GNIEWU

Wśród książek, które Mandela przeczytał w więzieniu, była biografia jednego z przywódców apartheidu, premiera Johna Vorstera. Historia tej książki to przykład innej cechy Mandeli – tego, że próbował coś wynieść z każdej sytuacji i przeżycia. Zwykle nie ma ani całkowicie dobrych, ani całkowicie złych zdarzeń i ludzi. Mandela stanowczo sprzeciwiał się temu, co Vorster reprezentował jako premier RPA w latach 1966–1978, ale w tej rozmowie widać, że znalazł powód, by złożyć mu komplement.

BIOGRAFIA JOHNA VORSTERA

Kiedy Nelson Mandela trafił do więzienia, zaczął uczyć się języka ciemięzcy – afrikaans. Poznawał też historię Afrykanerów i ich walk z Brytyjczykami. Z przyjemnością przeczytał niejedną książkę w afrikaans. Wśród autorów, których dzieła Mandela czytał, był jeden z najważniejszych pisarzy RPA – C.J. Langenhoven, który napisał też hymn narodowy „Die Stem”, obowiązujący w epoce apartheidu. Langenhoven był członkiem parlamentu i działał na rzecz uznania afrikaans jako urzędowego języka RPA. Kiedy Nelson Mandela przebywał w więzieniu, językami urzędowymi były jedynie angielski i afrikaans. Po objęciu prezydentury Mandela poszerzył tę grupę o dziewięć języków afrykańskich.

LANGENHOVEN
Autorzy: artykuł

Photographer — Ardon Bar-Hama
Photographer — Matthew Willman
Research & Curation — Nelson Mandela Centre of Memory Staff

Twórcy wszystkich multimediów
Pokazane artykuły w niektórych przypadkach mogły zostać przygotowane przez firmy niezależne, dlatego nie zawsze będą zgodne z poglądami wymienionych poniżej instytucji, które dostarczyły te materiały.
Przetłumacz z Google
Strona główna
Przeglądaj
W pobliżu
Profil