Stanisław Grabowski. (1901–1957), malarz, grafik, ceramik. Urodzony w Lipawie, syn Witolda, urzędnika komory celnej, działacza społecznego i radnego miasta. Uczeń Szkoły Handlowej w Lipawie, gdzie jego pierwszym nauczycielem rysunku był Kajetan Szklerys. W domu żywe były tradycje artystyczne związane z pamięcią prababki, śpiewaczki operowej Konstancji Gładkowskiej i jej przyjaźni z Fryderykiem Chopinem.
W 1914 r. Grabowski wyjechał do Rybińska nad Wołgą, gdzie prywatnych lekcji udzielał mu Szczygłow. W 1918 r. przeniósł się do Warszawy i rozpoczął studia malarskie w Szkole Sztuk Pięknych. W 1926 r. wyjechał do Paryża, gdzie kontynuował naukę w pracowniach F. Legera i A. Ozenfanta w Académie Moderne.
Pejzaż był głównym tematem jego zainteresowań malarskich. Malował też martwe natury i sceny we wnętrzach. Swoje prace wystawiał w paryskich salonach i galeriach, miał także wystawy w Londynie i Nowym Jorku. Prace Grabowskiego znajdują się m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie oraz Muzeum Sztuki w Łodzi.