Καπνοδόχοι-φακοί

Ο Ζογγολόπουλος ξεκίνησε ως παραστατικός καλλιτέχνης πριν φτάσει τελικά σε αφηρημένα έργα. Αρχικά, το θέμα που προτιμούσε ήταν η ανθρώπινη φιγούρα. Ακολούθησαν έργα που βασίστηκαν σε κάθετη διάταξη γεωμετρικών όγκων σύμφωνα με τις αρχές του κονστρουκτιβισμού. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 στράφηκε στην κινητική τέχνη, αξιοποιώντας τις δυνατότητες του φωτός και της κίνησης. Οι κατασκευές του από ανοξείδωτο χάλυβα ενσωμάτωσαν υλικά και αντικείμενα όπως μεγεθυντικούς φακούς, perspex, μεταλλικές ομπρέλες, καρφιά, πηγές και νερό, ενώ η μορφή του έργου καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από την τυχαία κίνηση καθώς και από την εντύπωση του θεατή σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Tο έργο Kαπνοδόχοι – φακοί (1991) του Ζογγολόπουλου είναι μια σύνθεση με φακό και μεταλλικά στοιχεία. Στην κατασκευή αυτή συνυπάρχουν η εικόνα και το είδωλό της που προσφέρεται στο θεατή μέσα από το φακό, συνυπάρχει δηλαδή η πραγματικότητα με την ψευδαίσθηση της πραγματικότητας, ψευδαίσθηση που δημιουργείται με τρόπο ιδιαίτερα λιτό κι εύστοχο.