Oprawa gotycka Mistrza Inkunabułów fot. 1

Oprawa gotycka, Mistrz Inkunabułów, Królewiec, pocz. XVI w. Oprawne: Johannes Beckenhaub (ok. 1440–ok. 1491), Tabula super libros Sententiarum cum Bonaventura. Nürnberg, Ant. Koberger, [ca. 1500]. Biblioteka Uniwersytecka w Toruniu, sygn. Inc. III.38.
W prezentowanej oprawie królewieckiego Mistrza
Inkunabułów (niem. Inkunabel Meister) wzór owocu granatu jako ornament wypełniający zwierciadło uległ znacznemu przekształceniu. Innymi słowy, przez skrajne uproszczenie wici tzw. pędu ruty oraz zredukowanie motywów owoców granatu (w dekoracji opraw często zastępowanych kwiatonami lub bukietami kwiatów) do drobnych rozetek (!) ornament ten przekształcił się w rodzaj sieci. Z redukcją formy dekoracji zwierciadła kontrastuje bogata dekoracja jego dwustrefowego obramienia oraz dolnej okładziny. Na pierwszym z nich szczególną uwagę przyciąga starannie opracowany motyw medalionu z mandylionem, czterokrotnie wyciśnięty z tłoka w narożach zewnętrznej ramy. Równie charakterystyczne są dwa prostokątne tłoki wyciśnięte w geometrycznych polach dolnej okładziny: gryf oraz scena myśliwska o symbolice chrystologicznej (pies goniący jelenia). Wspomnieć też wypada o aż dwóch tłokach z wizerunkami orła jako symbolu św. Jana: pierwszy z nich ma częściej spotykaną formę okrągłego medalionu, drugi zaś okazałego, czterolistnego medalionu ze szczegółowo opracowanym motywem ptaka i trzymanej przez niego wstęgi (nieodnotowany w fundamentalnym katalogu Schunke z 1979).

Ujęcie całej okładziny górnej