Talerz

Niezaprzeczalnie jedne z najcenniejszych polskich XVIII-wiecznych wyrobów porcelanowych były produkowane w manufakturze w Korcu. Czartoryski wiedział, że sukces przedsięwzięcia zależy głównie od niskich kosztów surowców. Występujące na jego ziemiach pokłady glinki, której próbki wcześniej zostały poddane ekspertyzie w Miśni, uzyskały pozytywną opinię, co pozwoliło na wykorzystanie złóż kaolinu do produkcji porcelany. Wśród popularnych wzorów koreckich, tak jak w przypadku płytkiego talerza z Muzeum Narodowego w Lublinie, występują wieńce plecione z traw – tutaj sitowia, oraz drobnych niebieskich, białych i różowych kwiatów niezapominajek.