Ομπρέλες

Ο Ζογγολόπουλος ξεκίνησε ως παραστατικός καλλιτέχνης πριν φτάσει τελικά σε αφηρημένα έργα. Αρχικά, το θέμα που προτιμούσε ήταν η ανθρώπινη φιγούρα. Ακολούθησαν έργα που βασίστηκαν σε κάθετη διάταξη γεωμετρικών όγκων σύμφωνα με τις αρχές του κονστρουκτιβισμού. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 στράφηκε στην κινητική τέχνη, αξιοποιώντας τις δυνατότητες του φωτός και της κίνησης. Οι κατασκευές του από ανοξείδωτο χάλυβα ενσωμάτωσαν υλικά και αντικείμενα όπως μεγεθυντικούς φακούς, perspex, μεταλλικές ομπρέλες, καρφιά, πηγές και νερό, ενώ η μορφή του έργου καθοριζόταν σε μεγάλο βαθμό από την τυχαία κίνηση καθώς και από την εντύπωση του θεατή σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.
Η μεγάλη υδροκινητική κατασκευή Ομπρέλες τοποθετήθηκε πάνω από τη λεκάνη υδάτων στην μπροστινή είσοδο του MOMus-Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης (τότε Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης) κατά τη διάρκεια της έκθεσής του (1995). Επηρεασμένος από την Κινητική τέχνη, άρχισε να ενδιαφέρεται για την κίνηση στατικών γλυπτικών μορφών μέσω της συνεχούς ροής του νερού. Ο Ζογγολόπουλος σχεδίασε για το μουσείο μια μεγάλη εγκατάσταση με 45 ομπρέλες που εφαρμόζουν το κινητικό σύστημα που εφηύρε, αντλώντας νερό από μια υπολογισμένη αυλακωτή κατασκευή ανοξείδωτου χάλυβα που κινητοποιεί τα διατεταγμένα στοιχεία όταν το νερό χύνεται. Το γλυπτό, τοποθετημένο σε εξωτερικό χώρο, αλλάζει συνεχώς σχήμα, φως και ήχο ενώ κινείται, δίνοντας την ψευδαίσθηση της βροχής και μια μαγική αίσθηση σε ένα από τα πιο όμορφα γλυπτά της πόλης.