Jukon – największa rzeka w północno-zachodniej Ameryce Północnej. Ponad połowa jej biegu jest na Alasce, natomiast górna część płynie w większości przez kanadyjskie terytorium Jukon, które tej rzece zawdzięcza nazwę. Rzeka ma długość 3185 km i wpływa do Morza Beringa w delcie Jukon-Kuskokwim. Powierzchnia dorzecza wynosi 840 000 km², z czego 323 800 znajduje się w Kanadzie. Jukon zamarza na około 8 miesięcy. Jest żeglowny do miasta Whitehorse.
Jukon był używany jako główna droga transportu w czasach gorączki złota nad Klondike trwającej w latach 1896-1903. Łopatkowo-wiosłowo-sterowe łodzie rzeczne kursowały regularnie po rzece aż do lat pięćdziesiątych XX wieku, kiedy wybudowano drogę do Klondike.
Jukon znaczy „wielka rzeka” w języku gwich’ińskim używanym przez indiańskie plemię Gwich’in. Rzeka była nazywana Kwiguk lub „wielki strumień” w językach jupickich używanych przez eskimo-aleuckie plemiona Jupik.