Το Μπίλμπι του Πάσχα

Κάνε στην άκρη πασχαλινό λαγουδάκι, ήρθε ένα νέο διάσημο ζωάκι. Επειδή στην Αυστραλία όλοι ασχολούνται με το πασχαλινό Μπίλμπι όταν φτάνει το φθινόπωρο (το Πάσχα έρχεται προς το τέλος του καλοκαιριού στο νότιο ημισφαίριο).

Η Αυστραλία έχει περίπλοκη ιστορία με τα λαγουδάκια. Οι λαγοί δεν ήταν αυτόχθονα ζώα και μεταφέρθηκαν στη χώρα από τους Ευρωπαίους το 1788. Όταν απελευθερώθηκαν στην άγρια φύση για σκοπούς κυνηγιού, μετατράπηκαν σε παράσιτα και προκάλεσαν τεράστιες περιβαλλοντικές ζημιές. Λόγω αυτού, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο κόσμος στην Αυστραλία δεν ήταν πολύ δεκτικός στην ιδέα ότι το λαγουδάκι θα γινόταν σύμβολο του Πάσχα. Κι εδώ έρχεται το Μπίλμπι.

Το Μπίλμπι, είναι ένα μικρό μαρσιποφόρο με μακριά αυτιά, μυτερό ρύγχος, ασπρόμαυρη ουρά και γκριζωπή γούνα. Ως μαρσιποφόρο, μεταφέρει επίσης τα μικρά του σε έναν θύλακα στο μπροστινό μέρος του στομαχιού του. Πριν από περίπου 100 χρόνια, τα Μπίλμπι ήταν συνηθισμένο θέαμα και τα συναντούσε κανείς σε πάνω από το 70% της ηπειρωτικής Αυστραλίας. Τώρα πλέον θεωρούνται απειλούμενο είδος σε εθνικό επίπεδο, αλλά στην περιοχή του Κουίνσλαντ, όπου εκτιμάται ότι μόνο 600 Μπίλμπι έχουν απομείνει στην άγρια φύση, είναι υπό εξαφάνιση. Οι γάτες και οι αλεπούδες κυνηγούν τα Μπίλμπι, και τα κουνέλια τα διώχνουν από τα λαγούμια τους.

Κάνε στην άκρη πασχαλινό λαγουδάκι, ήρθε ένα νέο διάσημο ζωάκι. Επειδή στην Αυστραλία όλοι ασχολούνται με το πασχαλινό Μπίλμπι όταν φτάνει το φθινόπωρο (το Πάσχα έρχεται προς το τέλος του καλοκαιριού στο νότιο ημισφαίριο).

Η Αυστραλία έχει περίπλοκη ιστορία με τα λαγουδάκια. Οι λαγοί δεν ήταν αυτόχθονα ζώα και μεταφέρθηκαν στη χώρα από τους Ευρωπαίους το 1788. Όταν απελευθερώθηκαν στην άγρια φύση για σκοπούς κυνηγιού, μετατράπηκαν σε παράσιτα και προκάλεσαν τεράστιες περιβαλλοντικές ζημιές. Λόγω αυτού, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο κόσμος στην Αυστραλία δεν ήταν πολύ δεκτικός στην ιδέα ότι το λαγουδάκι θα γινόταν σύμβολο του Πάσχα. Κι εδώ έρχεται το Μπίλμπι.

Το Μπίλμπι, είναι ένα μικρό μαρσιποφόρο με μακριά αυτιά, μυτερό ρύγχος, ασπρόμαυρη ουρά και γκριζωπή γούνα. Ως μαρσιποφόρο, μεταφέρει επίσης τα μικρά του σε έναν θύλακα στο μπροστινό μέρος του στομαχιού του. Πριν από περίπου 100 χρόνια, τα Μπίλμπι ήταν συνηθισμένο θέαμα και τα συναντούσε κανείς σε πάνω από το 70% της ηπειρωτικής Αυστραλίας. Τώρα πλέον θεωρούνται απειλούμενο είδος σε εθνικό επίπεδο, αλλά στην περιοχή του Κουίνσλαντ, όπου εκτιμάται ότι μόνο 600 Μπίλμπι έχουν απομείνει στην άγρια φύση, είναι υπό εξαφάνιση. Οι γάτες και οι αλεπούδες κυνηγούν τα Μπίλμπι, και τα κουνέλια τα διώχνουν από τα λαγούμια τους.

Κάνε στην άκρη πασχαλινό λαγουδάκι, ήρθε ένα νέο διάσημο ζωάκι. Επειδή στην Αυστραλία όλοι ασχολούνται με το πασχαλινό Μπίλμπι όταν φτάνει το φθινόπωρο (το Πάσχα έρχεται προς το τέλος του καλοκαιριού στο νότιο ημισφαίριο).

Η Αυστραλία έχει περίπλοκη ιστορία με τα λαγουδάκια. Οι λαγοί δεν ήταν αυτόχθονα ζώα και μεταφέρθηκαν στη χώρα από τους Ευρωπαίους το 1788. Όταν απελευθερώθηκαν στην άγρια φύση για σκοπούς κυνηγιού, μετατράπηκαν σε παράσιτα και προκάλεσαν τεράστιες περιβαλλοντικές ζημιές. Λόγω αυτού, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο κόσμος στην Αυστραλία δεν ήταν πολύ δεκτικός στην ιδέα ότι το λαγουδάκι θα γινόταν σύμβολο του Πάσχα. Κι εδώ έρχεται το Μπίλμπι.

Το Μπίλμπι, είναι ένα μικρό μαρσιποφόρο με μακριά αυτιά, μυτερό ρύγχος, ασπρόμαυρη ουρά και γκριζωπή γούνα. Ως μαρσιποφόρο, μεταφέρει επίσης τα μικρά του σε έναν θύλακα στο μπροστινό μέρος του στομαχιού του. Πριν από περίπου 100 χρόνια, τα Μπίλμπι ήταν συνηθισμένο θέαμα και τα συναντούσε κανείς σε πάνω από το 70% της ηπειρωτικής Αυστραλίας. Τώρα πλέον θεωρούνται απειλούμενο είδος σε εθνικό επίπεδο, αλλά στην περιοχή του Κουίνσλαντ, όπου εκτιμάται ότι μόνο 600 Μπίλμπι έχουν απομείνει στην άγρια φύση, είναι υπό εξαφάνιση. Οι γάτες και οι αλεπούδες κυνηγούν τα Μπίλμπι, και τα κουνέλια τα διώχνουν από τα λαγούμια τους.

Το 1968, μια νέα κοπέλα με το όνομα Rose-Marie Dusting έγραψε μια ιστορία που ονομάζεται Billy the Aussie Easter Bilby, την οποία δημοσίευσε αργότερα ως βιβλίο για να ενισχύσει την εκτίμηση του λαού για το ζώο υπό εξαφάνιση. Το 1991, το Ίδρυμα για την Αυστραλία χωρίς κουνέλια (Foundation for Rabbit-Free Australia, FDA) άρχισε να προωθεί περαιτέρω την ιδέα για να συμβάλει στην αύξηση της συνειδητοποίησης σχετικά με τη διαρκή μείωση του αριθμού των Μπίλμπι.

Με την υποστήριξη αρκετών μεγάλων εταιρειών ζαχαροπλαστικής, η οργάνωση βοηθά τώρα να συγκεντρωθούν χρήματα για τη διατήρηση του Μπίλμπι. Τα έσοδα από την πώληση σοκολατένιων Μπίλμπι καταλήγουν στο Ταμείο Διάσωσης των Μπίλμπι (Save The Bilby), το οποίο στοχεύει στην αύξηση του πληθυσμού των Μπίλμπι με την εκτροφή τους σε συνθήκες αιχμαλωσίας και, στη συνέχεια, την απελευθέρωσή τους σε μια ασφαλή περιφραγμένη περιοχή στο φυσικό περιβάλλον.

Από την εμφάνιση της πρώτης ιστορίας με το πασχαλινό Μπίλμπι, και άλλοι συγγραφείς ιστοριών για παιδιά έχουν συμβάλει στην αφήγηση της ιστορίας, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας Burra Nimu, το πασχαλινό Μπίλμπι, από τη συγγραφέα Jeni Bright, που προσφέρει βαμμένα αυγά στα παιδιά για να τους ζητήσει βοήθεια προκειμένου να σώσει τη γη από τα λαγουδάκια.

Το 1968, μια νέα κοπέλα με το όνομα Rose-Marie Dusting έγραψε μια ιστορία που ονομάζεται Billy the Aussie Easter Bilby, την οποία δημοσίευσε αργότερα ως βιβλίο για να ενισχύσει την εκτίμηση του λαού για το ζώο υπό εξαφάνιση. Το 1991, το Ίδρυμα για την Αυστραλία χωρίς κουνέλια (Foundation for Rabbit-Free Australia, FDA) άρχισε να προωθεί περαιτέρω την ιδέα για να συμβάλει στην αύξηση της συνειδητοποίησης σχετικά με τη διαρκή μείωση του αριθμού των Μπίλμπι.

Με την υποστήριξη αρκετών μεγάλων εταιρειών ζαχαροπλαστικής, η οργάνωση βοηθά τώρα να συγκεντρωθούν χρήματα για τη διατήρηση του Μπίλμπι. Τα έσοδα από την πώληση σοκολατένιων Μπίλμπι καταλήγουν στο Ταμείο Διάσωσης των Μπίλμπι (Save The Bilby), το οποίο στοχεύει στην αύξηση του πληθυσμού των Μπίλμπι με την εκτροφή τους σε συνθήκες αιχμαλωσίας και, στη συνέχεια, την απελευθέρωσή τους σε μια ασφαλή περιφραγμένη περιοχή στο φυσικό περιβάλλον.

Από την εμφάνιση της πρώτης ιστορίας με το πασχαλινό Μπίλμπι, και άλλοι συγγραφείς ιστοριών για παιδιά έχουν συμβάλει στην αφήγηση της ιστορίας, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας Burra Nimu, το πασχαλινό Μπίλμπι, από τη συγγραφέα Jeni Bright, που προσφέρει βαμμένα αυγά στα παιδιά για να τους ζητήσει βοήθεια προκειμένου να σώσει τη γη από τα λαγουδάκια.

Το 1968, μια νέα κοπέλα με το όνομα Rose-Marie Dusting έγραψε μια ιστορία που ονομάζεται Billy the Aussie Easter Bilby, την οποία δημοσίευσε αργότερα ως βιβλίο για να ενισχύσει την εκτίμηση του λαού για το ζώο υπό εξαφάνιση. Το 1991, το Ίδρυμα για την Αυστραλία χωρίς κουνέλια (Foundation for Rabbit-Free Australia, FDA) άρχισε να προωθεί περαιτέρω την ιδέα για να συμβάλει στην αύξηση της συνειδητοποίησης σχετικά με τη διαρκή μείωση του αριθμού των Μπίλμπι.

Με την υποστήριξη αρκετών μεγάλων εταιρειών ζαχαροπλαστικής, η οργάνωση βοηθά τώρα να συγκεντρωθούν χρήματα για τη διατήρηση του Μπίλμπι. Τα έσοδα από την πώληση σοκολατένιων Μπίλμπι καταλήγουν στο Ταμείο Διάσωσης των Μπίλμπι (Save The Bilby), το οποίο στοχεύει στην αύξηση του πληθυσμού των Μπίλμπι με την εκτροφή τους σε συνθήκες αιχμαλωσίας και, στη συνέχεια, την απελευθέρωσή τους σε μια ασφαλή περιφραγμένη περιοχή στο φυσικό περιβάλλον.

Από την εμφάνιση της πρώτης ιστορίας με το πασχαλινό Μπίλμπι, και άλλοι συγγραφείς ιστοριών για παιδιά έχουν συμβάλει στην αφήγηση της ιστορίας, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας Burra Nimu, το πασχαλινό Μπίλμπι, από τη συγγραφέα Jeni Bright, που προσφέρει βαμμένα αυγά στα παιδιά για να τους ζητήσει βοήθεια προκειμένου να σώσει τη γη από τα λαγουδάκια.